Зиҳии кушодаи бмдҳи ту рӯзгори даҳан

زهی گشاده بمدح تو روزگار دهن

Зиҳии ниҳодаи бҳкми ту осмони гардан

زهی نهاده بحکم تو آسمان گردن

Ки муҳовира чун офтоби нўроФшон

که محاوره چون آفتاب نورافشان

Ки мунозира чун рӯзгори хасми шикан

که مناظره چون روزگار خصم شکن

Бензади кӯҳи виқори ту кӯҳ бе сангаст

بنزد کوه وقار تو کوه بی سنگست

Бпиши ҷӯаду сахои ту абртрдомн

بپیش جود و سخای تو ابرتردامن

Чу нури рои ту ҳаргиз натофт хўрзФлк

چو نور رای تو هرگز نتافت خورزفلک

Чу лафзи ъзби ту ҳаргизи нхост дар зъдн

چو لفظ عذب تو هرگز نخاست در زعدن

Карами бтбъи ту тозааст чун боби шаҷар

کرم بطبع تو تازه است چون بآب شجر

Схобдсти ту зиндааст чун брўҳи бадан

سخابدست تو زنده است چون بروح بدن

Бензади рои ту хуршеди осмони тира

بنزد رای تو خورشید آسمان تیره

Бпиши нутқи ту сҳбони рӯзгори алкн

بپیش نطق تو سحبان روزگار الکن

зи лутфи табъ ту гашта хаҷали насими саҳар

ز لطف طبع تو گشته خجل نسیم سحر

Збўии халқи ту тайра шудаст машки хутан

زبوی خلق تو طیره شدست مشک ختن

Қадар чу дид туро гуфт то бурузи қазо

قدر چو دید ترا گفت تا بروز قضا

Бмсл ту нашавад рӯзгори обистан

بمثل تو نشود روزگار آبستن

Бурӣдаи ҷомаи исмати бқдтсти азонк

بریده جامه عصمت بقدتست ازانک

Бигард маъсият олӯда нестат доман

بگرد معصیت آلوده نیستت دامن

Кушодаи оби гуҳи ваъзи тўздидаҳи санг

گشاده آب گه وعظ توزدیده سنگ

Фитодаи оташи зи ҷртў дар дили оҳан

فتاده آتش ز جرتو در دل آهن

Гуҳи ваъиди ту ноҳиди бишиканад бар бт

گه وعید تو ناهید بشکند بر بط

Бгоҳ ваъдаи ту баҳром барканд ҷавшан

بگاه وعده تو بهرام برکند جوشن

Схоўи ҳаламу фасоҳати шиквау илму вараъ

سخاو حلم و فصاحت شکوه و علم و ورع

Надошт ҳеҷ дареғ аз ту эзади зўолмн

نداشت هیچ دریغ از تو ایزد ذوالمن

Зиҳӣ задонаш баҳрии миёни олами фазл

زهی زدانش بحری میان عالم فضل

Зиҳии зи лутфи ҷаҳонии бзири пероҳан

زهی ز لطف جهانی بزیر پیراهن

Касе ки қасд ту дорад чунон буд бмсл

کسی که قصد تو دارد چنان بود بمثل

Ки карами пела ббоФд бигард хеши кафан

که کرم پیله ببافد بگرد خویش کفن

Зсҳми хашми ту суди алҷанон шудаи лола

زسهم خشم تو سود الجنان شده لاله

Збҳри мадҳи ту рутаби аллсон шудаи сӯсан

زبهر مدح تو رطب اللسان شده سوسن

Ҳар онкасӣ ки буруни баради срзи чанбари ту

هر آنکسی که برون برد سرز چنبر تو

Чу ноӣ бинӣ ӯро гулӯи гирифтаи расан

چو نای بینی او را گلو گرفته رسن

Ту осмонӣ аз қадару ҷоҳи бали аъло

تو آسمانی از قدر و جاه بل اعلی

Ту офтобӣ дар ҳасани рои бали аҳсан

تو آفتابی در حسن رای بل احسن

Насими лутфи ту гар бугзарад сӯии саҳро

نسیم لطف تو گر بگذرد سوی صحرا

Барояд аз бен ҳар хорўи хораи сад гулшан

برآید از بن هر خارو خاره صد گلشن

Сумуми қаҳри ту гар бугзарад бгрдўн бар

سموم قهر تو گر بگذرد بگردون بر

Бисӯзад аз зибри чархи моҳро хирман

بسوزد از زبر چرخ ماه را خرمن

Ксикаҳ аз бади айём дар ҳимояти тест

کسیکه از بد ایام در حمایت تست

Аҷал наёрад гаштанаш низ пиромн

اجل نیارد گشتنش نیز پیرامن

Чу ман мдиҳ ту гӯям зи осмони ҷбрил

چو من مدیح تو گویم ز آسمان جبریل

Бнъраҳ гуяд аҳсант шод бош аҳсан

بنعره گوید احسنت شاد باش احسن

Бзргўорои садро кунун бадастӯрӣ

بزرگوارا صدرا کنون بدستوری

зи ҳоли худ ду се байтии бхўоҳмти гуфтан

ز حال خود دو سه بیتی بخواهمت گفتن

Марои замонаи ҷоФӣ ҳаме диҳад молаш

مرا زمانه جافی همی دهد مالش

Бнўъи навъи ҳаводиси багӯнаи гӯнаи мҳн

بنوع نوع حوادث بگونه گونه محن

На ҳеҷ роҳат дидам зи ҳеҷ мамдуҳӣ

نه هیچ راحت دیدم ز هیچ ممدوحی

На ҳеҷ фоидаи барадами зи шеъру назми сухан

نه هیچ فایده بردم ز شعر و نظم سخن

Ҳаме бипечам бар худ чу ресмони зини қавм

همی بپیچم بر خود چو ریسمان زین قوم

Ки тнки чашму сабки сртрнд аз сӯзан

که تنک چشم و سبک سرترند از سوزن

Бадари гуҳи ту ҳаме илтиҷо кунам зишон

بدر گه تو همی التجا کنم زیشان

Ки дар гуҳати фузалои рости млҷоу момн

که در گهت فضلا راست ملجا و مامن

Бетон чу зарраам эй офтоб бар ман тоб

بتن چو ذره ام ای آفتاب بر من تاب

эй фазлӣ бар банда низ соя фикан

همای فضلی بر بنده نیز سایه فکن

Ман аз пай чу ту садрӣ мдиҳ хоҳам гуфт

من از پی چو تو صدری مدیح خواهم گفت

Ним чу ғунчаи баҳри бод бар кушодаи даҳан

نیم چو غنچه بهر باد بر گشاده دهن

Чу соя дар нашавам ҷузи биҷои ободон

چو سایه در نشوم جز بجای آبادان

На ҳамчуи хуршеди андари ҷҳми бҳррўзн

نه همچو خورشید اندر جهم بهرروزن

Ҳамеша то ки чароғи фалак буд рахшон

همیشه تا که چراغ فلک بود رخشان

Чунонкӣ ҳоҷат ноед бмодаҳи равған

چنانکه حاجت ناید بماده روغن

Зҷоаҳи садри ту айни алкмоли бодои давр

زجاه صدر تو عین الکمال بادا دور

Ки ҳаст чашми шариъати баҷоаи ту равшан

که هست چشم شریعت بجاه تو روشن

Асири ҳукми ту бодои сипеҳри гарданкаш

اسیر حکم تو بادا سپهر گردنکش

Мутӣъи рои ту бодои замонаи тавсан

مطیع رای تو بادا زمانه توسن