Расӯли марги паёмии ҳамеи расонади бмн

رسول مرگ پیامی همی رساند بمن

Ки мехи хаймаи дили зинсрои гули бркн

که میخ خیمه دل زینسرای گل برکن

Турои зи машриқ перӣ дамид субҳи мхсб

ترا ز مشرق پیری دمید صبح مخسب

Ки хоби тираи намояд чу субҳ шуд равшан

که خواب تیره نماید چو صبح شد روشن

Заданд кӯси раҳил ва ту аз ғурур ҳануз

زدند کوس رحیل و تو از غرور هنوز

Сарои парда пиндор мезанӣ бркн

سرای پرده پندار میزنی برکن

Шаби ҷавонӣ то зоди рӯзи перии зод

شب جوانی تا زاد روز پیری زاد

Ки дид зангии ҳаргизи брўмии обистан

که دید زنگی هرگز برومی آبستن

Чунон з марг битарс аз сияҳи сипедии мӯӣ

چنان ز مرگ بترس از سیه سپیدی موی

Ки марди мори гузидаи зи шакли песаи расан

که مرد مار گزیده ز شکل پیسه رسن

Чаҳ монад умр чу панҷоҳу пнҷсоли гузашт

چه ماند عمر چو پنجاه و پنجسال گذشت

Ки гашти сар ва ту чун хайзарони бунафшаи саман

که گشت سر و تو چون خیزران بنفشه سمن

Бибин ки умри азизи ту дар чаҳ харҷ шудаст

ببین که عمر عزیز تو در چه خرج شدست

Бибин ки то бача бар бод дода хирман

ببین که تا بچه بر باد داده خرمن

Агар саломати ҷўӣии ҳақиқат эй мискин

اگر سلامت جوئی حقیقت ای مسکین

Мсоз дар бен дандони аждаҳои маскан

مساز در بن دندان اژدها مسکن

Ҳама шуданд ҳарифони ту хуш нишину Марв

همه شدند حریفان تو خوش نشین و مرو

Ту худ зи лавҳ фаромӯш гашта тани зан ?

تو خود ز لوح فراموش گشته تن زن؟

Шикори панҷаи ширии дам ғурур махӯр

شکار پنجه شیری دم غرور مخور

Асири қабзаи маргӣ дар маҷол мазан

اسیر قبضه مرگی در مجال مزن

Мазан ту хаймаи дринраҳ ки нест ҷои мақом

مزن تو خیمه درینره که نیست جای مقام

Мсозхонаҳи дарин чаҳ ки нест ҷои ватан

مسازخانه درین چه که نیست جای وطن

Туро ки бошад аз зери гирду болои дӯд

ترا که باشد از زیر گرد و بالا دود

Чигуна дар ҷаҳдати офтоб аз равзан

چگونه در جهدت آفتاب از روزن

Ту тозӣонаи кашӣ бар фириштаи вонгоҳӣ

تو تازیانه کشی بر فرشته وانگاهی

Бадваду хоки тани андрдҳии дарин гулхан ?

بدود و خاک تن اندردهی درین گلخن؟

Даров агар бузеи марги дӯстони бинӣ

دراو اگر بزیی مرگ دوستان بینی

Вагар бимирӣ хандад бмрги ту душман

و گر بمیری خندد بمرگ تو دشمن

Чаҳ суд дар қафаси танги нола кардани зор

چه سود در قفس تنگ ناله کردن زار

На мурғи зиракӣ ? ар зиракӣ қафас башикан

نه مرغ زیرکی؟ ار زیرکی قفس بشکن

Вале туро набӯд шавқи олами боло

ولی ترا نبود شوق عالم بالا

Чу қонеъии бчнини ҳабсу донаи арзан

چو قانعی بچنین حبس و دانه ارزن

Ҳаёт дунё хобасту марги бедорӣ

حیات دنیا خوابست و مرگ بیداری

Зкон ҳикмат маҳзаст ин баланди сухан

زکان حکمت محضست این بلند سخن

Ту ҳар чаҳ бинӣ аз аинхўоби акси он майдон

تو هر چه بینی از اینخواب عکس آن میدان

Згриаҳи ханда ва аз хандаи гиря овардан

زگریه خنده و از خنده گریه آوردن

Вагар блзти машғӯлии аҳтломсти он

وگر بلذت مشغولی احتلامست آن

Ҷанби зхўоб дар оӣии бурузи подошн

جنب زخواب در آئی بروز پاداشن

Ту рӯз мехур ва ҳамчу насутур шаб мехусб

تو روز میخور و همچون ستور شب میخسب

Бчрбу ширин ҳамчун занони бпрўри тан

بچرب و شیرین همچون زنان بپرور تن

Вале Бамонеи тарсам чу роҳ бояд рафт

ولی بمانی ترسم چو راه باید رفت

Ки раҳравонро саъби оФтисти ранҷи саман

که رهروان را صعب آفتیست رنج سمن

Ҳар онкӣ беш хӯрд кам зайди бмънии азонк

هر آنکه بیش خورد کم زید بمعنی ازانک

Чароғ кушта шавад чун бшдзи ҳдрўғн

چراغ کشته شود چون بشدز حدروغن

Чу дар ту офат дайнаст чанд азин зару зӯр

چو در تو‌آفت دینست چند ازین زر و زور

Тани ту туъма хокаст чанд азин ман ва ман

تن تو طعمه خاکست چند ازین من و من

Миёни ҷомаи дилии зинда чун надории пас

میان جامه دلی زنده چون نداری پس

Баноми хоҳ кафан хону хоҳи пероҳан

بنام خواه کفن خوان و خواه پیراهن

?герати зи неъмат холӣ шавад даҳани икдм

گرت ز نعمت خالی شود دهن یکدم

Чаҳ куфрҳо ки забон ту гуяд аз ҳар фан

چه کفرها که زبان تو گوید از هر فن

з чист ӣнҳамаи куфрону носипосии ту

ز چیست اینهمه کفران و ناسپاسی تو

Турои зи неъмати холӣ чу нест ҳеҷ даҳан

ترا ز نعمت خالی چو نیست هیچ دهن

Забону дандони дорӣ ду неъматаст бузург

زبان و دندان داری دو نعمتست بزرگ

Забони бшкри забон кӣ расад бирават макун

زبان بشکر زبان کی رسد بروت مکن

Агар ҷаҳони ҳама зон ту гашти лотФрҳ

اگر جهان همه زان تو گشت لاتفرح

Вагар ҳамаи зи ту ғоиб шудаст лотҳзн

وگر همه ز تو غایب شدست لاتحزن

Чу нест боқии хоҳии вуҷӯду хоҳи адам

چو نیست باقی خواهی وجود و خواه عدم

Чу мрдри як буд хоҳи зишту хоҳи ҳасан

چو مردر یک بود خواه زشت و خواه حسن

Ҳазор дом набинӣ , чу дона ояд

هزار دام نبینی، چو دانه آید

Ҳазор чашм падед оядат чу прўизн

هزار چشم پدید آیدت چو پرویزن

Чу хашм ғолиб шуд каъбаро бисӯзӣ дар

چو خشم غالب شد کعبه را بسوزی در

Чу ҳирс чира шавад бар кашии зи мурдаи кафан

چو حرص چیره شود بر کشی ز مرده کفن

Бпиш ҳар хасӣ аз баҳри остинии нон

بپیش هر خسی از بهر آستینی نان

Ҳазор бори замин бӯс карда чун доман

هزار بار زمین بوس کرده چون دامن

Бҳрси онкии яке луқма бе ҷгрёбӣ

بحرص آنکه یکی لقمه بی جگریابی

Ҳазор захмат бар дил зананд чун ҳован

هزار زخمت بر دل زنند چون هاون

зи баҳри дунёи чандин ънокрӣ накунад

ز بهر دنیا چندین عناکری نکند

Ки менаярзад ин мурдаи худ бад-ӣни шеван

که می نیرزد این مرده خود بدین شیون

Мзоиқӣ чу тарозу макун бдонгии зар

مضایقی چو ترازو مکن بدانگی زر

Мабош ҳамчуи тарозуи забону дили зоҳн

مباش همچو ترازو زبان و دل زاهن

Мабош пари гиреҳу печи печ чун ришта

مباش پر گره و پیچ پیچ چون رشته

Мабош сари сабку танги чашм чун сӯзан

مباش سر سبک و تنگ چشم چون سوزن

Агар набошӣ мардуми дад ва сутур мабош

اگر نباشی مردم دد و ستور مباش

Вагар фиришта набошӣ мабош аҳрӣман

و گر فرشته نباشی مباش اهریمن

Мабош ғарраи бад-ӣни гандаи пери дунё зонк

مباش غره بدین گنده پیر دنیا زانک

Ҳазор шавҳари кишт ва ҳануз бкроини зан

هزار شوهر کشت و هنوز بکراین زن

Бибин чкрд ӯ бо аҳли байти Мустафавӣ

ببین چکرد او با اهل بیت مصطفوی

Ҳадис рустам бигзору қиссаи баҳман

حدیث رستم بگذار و قصه بهمن

Чаҳ тирғдр ки рахна накардашон сина

چه تیرغدر که رخنه نکردشان سینه

Чаҳ теғи зулм ки хунин накардашон гардан

چه تیغ ظلم که خونین نکردشان گردن

На баҳри эшон буд офариниши олам

نه بهر ایشان بود آفرینش عالم

На бҳроишон буд издивоҷи рӯҳу бадан ?

نه بهرایشان بود ازدواج روح و بدن؟

Худои ъзўҷл дар замини ду шохи нишонд

خدای عزوجل در زمین دو شاخ نشاند

Зики ниҳоли буруни охта , ҳусайну ҳасан

زیک نهال برون آخته، حسین و حسن

Яке з бех бикунаданд об но дода

یکی ز بیخ بکندند آب نا داده

Яке бтиғи бзҳр об дода инат ҳузн

یکی بتیغ بزهر آب داده اینت حزن

Агар замона касеро бтбъи гаштии ром

اگر زمانه کسی را بطبع گشتی رام

Дигар набӯдӣ мроҳли байтро тавсан

دگر نبودی مراهل بیت را توسن

Чу босулолаи пайғамбар он равад тўкаҳ

چو باسلاله پیغمبر آن رود توکه

Ки аз саломати хоҳӣ ки бошиддати ҷавшан

که از سلامت خواهی که باشدت جوشن

Бимири пештар аз марг то рисии ҷоӣӣ

بمیر پیشتر از مرگ تا رسی جائی

Ки марг низ нёрдти гашти пиромн

که مرگ نیز نیاردت گشت پیرامن

Ту мзлмаҳ мабар аз хонау з гӯр матарс

تو مظلمه مبر از خانه و ز گور مترس

Ки гӯр бегунаҳу мзлмаҳ буд равшан

که گور بی گنه و مظلمه بود روشن

Басӣ бигуфтам ва як ҳарфи кас қабул накард

بسی بگفتم و یک حرف کس قبول نکرد

Дарози гуфтан беҳуда нест мстҳсн

دراز گفتن بیهوده نیست مستحسن