эй Нақшбанди олами ҷони андарин ҷаҳон

ای نقشبند عالم جان اندرین جهان

Неи не ки нест ҳеҷ пазирои нақши ҷон

نی نی که نیست هیچ پذیرای نقش جان

Ту сӯрати ҷамолии лобл ки гашта

تو صورت جمالی لابل که گشته

Маънии он ки худ набӯд сӯратии равон

معنی آن که خود نبود صورتی روان

Нақши лақои хуби ту байнами манам ҷамол

نقش لقای خوب تو بینم منم جمال

Науммат ҷамол наққош омад зи баҳри он

نامت جمال نقاش آمد ز بهر آن

Ботани бсохти ҷон чаҳ шавадгар латофатат

باتن بساخت جان چه شود گر لطافتت

Ботабъ бо касофати ман сохт ҳамчунон

باطبع با کثافت من ساخت همچنان

Хок арча ҳаст сусту касифу гарону зишт

خاک ارچه هست سست و کثیف و گران و زشت

Оби латифи хуб сабк шуд равон дар он

آب لطیف خوب سبک شد روان در آن

Вари табъ ту набошад бо ҳам бтбъи ман

ور طبع تو نباشد با هم بطبع من

Бас созгор ҳаст табибӣ дар ин миён

بس سازگار هست طبیبی در این میان

Ноҳиди чарху тарафи мау осмони лутф

ناهید چرخ و طرف مه و آسمان لطف

Ёдовар эй азиз ки гуфтани нмитўон

یادآور ای عزیز که گفتن نمیتوان

Аз баҳри иттифоқ табоиъ бимонад ёд

از بهر اتفاق طبایع بماند یاد

Трёқи арбаъаи зи ҳакямони бостон

تریاق اربعه ز حکیمان باستان

эй ёри ғор ҳуб кун азин ҳуби ёри ғор

ای یار غار حب کن ازین حب یار غار

Бо ҷаннатӣони аҳмар ва бо Марви заъфарон

با جنتیان احمر و با مرو زعفران

Бошад ки табътар ту ботабъи хушки ман

باشد که طبع تر تو باطبع خشک من

Зини нӯши дорўӣӣ ки бисозам кунад қирон

زین نوش داروئی که بسازم کند قران