эй калаки Нақшбанди ту ороиши ҷаҳон

ای کلک نقشبند تو آرایش جهان

Ваии лафзи длгшои ту осоиши ҷинон

وی لفظ دلگشای تو آسایش جنان

эй нуктаи бадеъи ту хуштар зи орзӯ

ای نکته بدیع تو خوشتر ز آرزو

Вай гуфта рафеъи ту бартар зи осмон

وی گفته رفیع تو بر تر ز آسمان

Чу рӯҳи поки арзӣ ва чун илми никном

چو روح پاک عرضی و چون علم نیکنام

Чун ва ҳам дурбинӣ ва чун ақли никдон

چون و هم دوربینی و چون عقل نیکدان

Назорагии хати ту наргиси баҳри ду чашм

نظارگی خط تو نرگس بهر دو چشم

Мадҳати сарои фазли ту сӯсан бидиҳ забон

مدحت سرای فضل تو سوسن بده زبان

Ҳам насри зери пои ту афтода чун рикоб

هم نثر زیر پای تو افتاده چون رکاب

Ҳам назми зердаст ту гаштаст чун Аннан

هم نظم زیردست تو گشتست چون عنان

Андари саводи хати шарифи ту лафзи ъзб

اندر سواد خط شریف تو لفظ عذب

Оби ҳаёт дар злмотст бе гумон

آب حیات در ظلماتست بی گمان

Бе маҷлиси рафеъ ту будаст пеши азин

بی مجلس رفیع تو بودست پیش ازین

Корами бҷону корди расидаи бостхўон

کارم بجان و کارد رسیده باستخوان

Зон нав шуд арўӣӣ ки бар омехтӣ блтФ

زان نو شد اروئی که بر آمیختی بلطف

Дорам ҳаме кунун тамаъи умри ҷовдон

دارم همی کنون طمع عمر جاودان

Аз ҷаннатӣони ту шудаам срхрўӣ лек

از جنتیان تو شده ام سرخروی لیک

Аз бими лафзи мари рух ман шуд чу заъфарон

از بیم لفظ مر رخ من شد چو زعفران

Врхўондну брондни азин нағзтар буд

ورخواندن و براندن ازین نغز تر بود

Мо бандаем хоҳ бихон хоҳмон барон

ما بنده ایم خواه بخوان خواهمان بران

Бахти ман ар мусоид будӣ бҳичи ҳол

بخت من ار مساعد بودی بهیچ حال

Як лаҳзаи брндоштмии сари зи остон

یک لحظه برنداشتمی سر ز آستان

Лекини бхдмти ту агар кмтрки расм

لیکن بخدمت تو اگر کمترک رسم

Онрои таваҳҳуми зхдмтҳои бузурги дон

آنرا توهم زخدمتهای بزرگ دان

Дар ҳазратӣ ки машк наёрад задани нафас

در حضرتی که مشک نیارد زدن نفس

Ман сӯхтаи ҷигар чаҳ нуҳуми андарин миён

من سوخته جگر چه نهم اندرین میان

Дар ҳазратӣ ки машк наёрад задани нафас

در حضرتی که مشک نیارد زدن نفس

Ман сӯхтаи ҷигар чаҳ нуҳуми андарин миён

من سوخته جگر چه نهم اندرین میان

Ҷоӣӣ ки офтоби фалака шуъла зад сҳо

جائی که آفتاب فلکه شعله زد سها

Маъзӯр бошад аршўд аз дидаҳо ниҳон

معذور باشد ارشود از دیده ها نهان

Гирам ки худ Уториди гаштами бнзму наср

گیرم که خود عطارد گشتم بنظم و نثر

Бо офтоби фазл чигуна кунам қирон

با آفتاب فضل چگونه کنم قران

Бар ман зи арзи поки гумонеи ҳамеи барӣ

بر من ز عرض پاک گمانی همی بری

Тарсам ки чун бибинӣ бошад хилофи он

ترسم که چون ببینی باشد خلاف آن

Наздики ман чу гўӣии ин хоми неки хуй

نزدیک من چو گوئی این خام نیک خوی

Хуштар аз онкии гўӣии ин лангари гарон

خوشتر از آنکه گوئی این لنگر گران

Пасгар бад-ӣни гаронии мақбули хизматам

پس گر بدین گرانی مقبول خدمتم

Дар бахти ин мурод ҳамеёфтан тавон

در بخت این مراد همی یافتن توان

Ранҷа макун қалам ки раҳеи худ қалами сифат

رنجه مکن قلم که رهی خود قلم صفت

Омад миён бибаста ва бар сар шудаи давон

آمد میان ببسته و بر سر شده دوان

Аввали ?хитои бандаи ту ин байтҳо шинос

اول خطای بنده تو این بیتها شناس

Андари баробари сухании поктар зи ҷон

اندر برابر سخنی پاکتر ز جان

Сад бор ақл гуфт бтҳдид кин сухан

صد بار عقل گفت بتهدید کاین سخن

Кирмону зераи Басра ва хурмост ҳону ҳон

کرمان و زیره بصره و خرماست هان و هان

То ахтарон битобад чун ахтарон битоб

تا اختران بتابد چون اختران بتاب

То осмон бимонад чун осмони бимон

تا آسمان بماند چون آسمان بمان

Қадари ту аз саодати афлок дар улувва

قدر تو از سعادت افلاک در علو

Ҷоҳи ту аз ҳаводиси айём дар амон

جاه تو از حوادث ایام در امان