Боди анбари бези байн каз равза ҳур омадаст

باد عنبر بیز بین کز روضه حور آمدست

Ин гавҳар бош байн каз чашма нур омадаст

این گوهر باش بین کز چشمه نور آمدست

Аз насими он ҳавои пари машку анбари шдост

از نسیم آن هوا پر مشک و عنبر شداست

Вази сари шаки ин ҷаҳони пар дар мансур омадаст

وز سر شک این جهان پر در منثور آمدست

Аз шукуфаи шох чун Мӯсои яд Байзо намӯд

از شکوفه شاخ چون موسی ید بیضا نمود

Лолаи рахшони зкаҳ чун оташ тавр омадаст

لاله رخشان زکه چون آتش طور آمدست

Боғ чу дўси гашт аз ҳалаҳои гўнгўн

باغ چو دوس گشت از حله های گونگون

Шох чун ризвони миёни ҷома ҳур омадаст

شاخ چون رضوان میان جامه حور آمدست

Гар иёдат мекунӣ дар боғи шӯ аз баҳри онк

گر عیادت میکنی در باغ شو از بهر آنک

Наргиси бемор алҳақ сахт ранҷур омадаст

نرگس بیمار الحق سخت رنجور آمدست

Булбули андари боғ чун ман з ар менолад аз онк

بلبل اندر باغ چون من ز ار مینالد از آنک

Гули бҳсни хештани ҳмчўнтў мағрур омадаст

گل بحسن خویشتن همچونتو مغرور آمدست

ИкнФс беҷом набӯд лолаи андари бӯстон

یکنفس بی جام نبود لاله اندر بوستان

Зон сияҳ дил шуд ки марди об ангур омадаст

زان سیه دل شد که مرد آب انگور آمدست

Оби тира каз миёни барфи миоидбрўн

آب تیره کز میان برف میآیدبرون

Рости гўӣии сандали судаи з кофур омадаст

راست گوئی صندل سوده ز کافور آمدست

Лолаи доне бар ки механдад бтрФи бӯстон ?

لاله دانی بر که میخندد بطرف بوستان؟

Брксии кӯи вақти гул чу нағунча мастур омадаст

برکسی کو وقت گل چو نغنچه مستور آمدست

Нағмаи булбули саҳари гоҳони фарози шохи гул

نغمه بلبل سحر گاهان فراز شاخ گل

Тайраи овози чангу лаҳн тнбўр омадаст

طیره آواز چنگ و لحن طنبور آمدست

Аҳди гул наздик шуд инак фурӯд ояд зи маҳд

عهد گل نزدیک شد اینک فرود آید ز مهد

Хези востқбол ӯ кун кзраҳ давр омадаст

خیز واستقبال او کن کزره دور آمدست

Гули бшкр бод бигушоед даҳон дар бомдод

گل بشکر باد بگشاید دهان در بامداد

Саъии бод аз баҳр гул бингар чаҳ мшкўр омадаст

سعی باد از بهر گل بنگر چه مشکور آمدست

Умри гули худ муддат икҳФтаҳ бошад беш на

عمر گل خود مدت یکهفته باشد بیش نه

Ғунчаи гурзин ваҷҳ дилтангаст маъзӯр омадаст

غنچه گرزین وجه دلتنگست معذور آمدست

Сӯсани хўшдм чигуна лол шуд бодаи забон

سوسن خوشدم چگونه لال شد باده زبان

Наргис бе май чаро сармаст ва махмур омадаст

نرگس بی می چرا سرمست و مخمور آمدست

Гули зшрми оташи рухсори ту хуй мекунад

گل زشرم آتش رخسار تو خوی میکند

ё магар ӯ низ ҳамчу нашамъ мҳрўр омадаст

یا مگر او نیز همچو نشمع محرور آمدست

Брбёзи абри маншури раёҳин нақш шуд

بربیاض ابر منشور ریاحین نقش شد

Дар хами қавси қзҳи тғроӣ маншур омадаст

در خم قوس قزح طغرای منشور آمدست

Андалеб аз гули ҳамеи дастон гӯногӯн занад

عندلیب از گل همی دستان گوناگون زند

Ҳамчуи ман мадҳати сарои садр Мансур омадаст

همچو من مدحت سرای صدر منصور آمدست

Хоҷаи олами қавоми аддӣни сипеҳри иқтидор

خواجه عالم قوام الدین سپهر اقتدار

Онкии ақлаши пешкору шаръ дастур омадаст

آنکه عقلش پیشکار و شرع دستور آمدست

Онкии андари рифъат ва дар бахшишу равшандилӣ

آنکه اندر رفعت و در بخشش و روشندلی

Ҳамчуи хуршеди фалаки маърӯф ва машҳур омадаст

همچو خورشید فلک معروف و مشهور آمدست

Лутф ӯ бо дӯстону қаҳр ӯ бо душманон

لطف او با دوستان و قهر او با دشمنان

Ҳамчуи нӯши наҳлу ҳамчуи неш занбӯр омадаст

همچو نوش نحل و همچو نیش زنبور آمدست

Хаймаи ҷоҳаши варои сақфи мрФўъи аўФтод

خیمه جاهش ورای سقف مرفوع اوفتاد

Пояи қадараши фарози байт маъмур омадаст

پایه قدرش فراز بیت معمور آمدست

Даҳр назд тоъат ӯст мнқоду мутӣъ

دهر نزد طاعت اوست منقاد و مطیع

Чархи пеши ҳукм ӯ маҳкӯм ва маъмур омадаст

چرخ پیش حکم او محکوم و مأمور آمدست

Зеҳн ӯ дар баҳри илму фазл ғаввосӣ шудаст

ذهن او در بحر علم و فضل غواصی شدست

Табъ ӯ бар ганҷи ақлу шаръ ганҷур омадаст

طبع او بر گنج عقل و شرع گنجور آمدست

Пеши хашм ӯ аҷали тарсон ва ларзон бигузар

پیش خشم او اجل ترسان و لرزان بگذر

Пеши афв ӯ гунаҳи мъФўў мғФўр омадаст

پیش عفو او گنه معفوو مغفور آمدست

Аз атояши озмоннди қаноати ммтлии сет

از عطایش آزمانند قناعت ممتلی ست

Вази сахоӣ ӯ қаноат низ озўр омадаст

وز سخای او قناعت نیز آزور آمدست

Носеҳ ӯ дар ҷаҳони бртхти иқболу зафар

ناصح او در جهان برتخت اقبال و ظفر

Кошҳ ӯ аз фалаки мхзўл ва мақҳур омадаст

کاشح او از فلک مخذول و مقهور آمدست

Камтаринаши пояи гардун аъло месазад

کمترینش پایه گردون اعلا میسزد

Камтари йенаши чокарии хоқон ва фағфур омадаст

کمتر ینش چاکری خاقان و فغفور آمدست

Остони дарга ӯ каъба омол шуд

آستان درگه او کعبه آمال شد

Ҳаҷи ин каъбаи марои мақбул ва мбрўр омадаст

حج این کعبه مرا مقبول و مبرور آمدست

То ки гуяд осмон аз шакли омдмстдир

تا که گوید آسمان از شکل آمدمستدیر

То ки гуяд офтоб аз табъ мҳрўр омадаст

تا که گوید آفتاب از طبع محرور آمدست

Аз фалаки ӯрои ҳамаи хайру саломати бод аз онки рӯзгор ӯ

از فلک اورا همه خیر و سلامت باد از آنک روزگار او

Ҳама бар хез мқсўр омадаст

همه بر خیز مقصور آمدست