Рӯй ёрами зи офтоб акнӯн накӯтар ме шавад

روی یارم ز آفتاب اکنون نکوتر می‌شود

То ба гирди моҳ аз машк чанбар ме шавад

تا به گرد ماه از مشک چنبر می‌شود

Маркази шамшод ӯ аз лаъл ва ёқӯт омадаст

مرکز شمشاد او از لعل و یاقوت آمده‌ست

Пар ӯ зи дебоӣ ӯ аз машк ва анбар ме шавад

پر او ز دیبای او از مشک و عنبر می‌شود

Хонаи дил аз рух хубаш шавад равшани ҳаме

خانه دل از رخ خوبش شود روشن همی

Олами ҷон аз сари зулфаш муаттар ме шавад

عالم جان از سر زلفش معطر می‌شود

Сарви байн каз рашки қадаши киштяш бар хушк монад

سرو بین کز رشک قدش کشتی‌اش بر خشک ماند

Гули нигар каз шарми рӯйиш дар арақ тар ме шавад

گل نگر کز شرم رویش در عرق تر می‌شود

Ҳарки ӯ бо ҳалқаи зулфи ваии андар ҳалқа шуд

هرکه او با حلقه زلف وی اندر حلقه شد

Аз миёни ҷону дил чун ҳалқа бар дар ме шавад

از میان جان و دل چون حلقه بر در می‌شود

Дар ду олами соя бар хуршед ҳаргиз нафиканд

در دو عالم سایه بر خورشید هرگز نفکند

Ҳаркиро савдоӣ ӯ як зарра дар сар ме шавад

هرکه را سودای او یک ذره در سر می‌شود

Ҷон ба тўъи дили фидои хок поиш карда ам

جان به طوع دل فدای خاک پایش کرده‌ام

Нест дрхўрдш вале дастами бад-ӣн дар ме шавад

نیست درخوردش ولی دستم بدین در می‌شود

Гарчи лаълаши ҳамчуи айшам талх меронад сухан

گرچه لعلش همچو عیشم تلخ می‌راند سخن

Чунки бар шукр гузар ёбад чу шукр ме шавад

چونکه بر شکر گذر یابد چو شکر می‌شود

Гуфт лаъл ӯ кунам аз васли карти ҳамчуи зар

گفت لعل او کنم از وصل کارت همچو زر

Инчунин содаи ним кам ишва бовар ме шавад

اینچنین ساده نی‌ام کم (که‌م‌؟) عشوه باور می‌شود

Ҳар матоъии кон маро бошад зи ҷинси ҷону дил

هر متاعی کان مرا باشد ز جنس جان و دل

Дар баҳоии як назар дар кор дилбар ме шавад

در بهای یک نظر در کار دلبر می‌شود

Идӣ аз ман шеър мехоҳад ки баҳри таҳният

عیدی از من شعر می‌خواهد که بهر تهنیت

Сӯии садри хоҷа ҳар ҳафт кишвар ме шавад

سوی صدر خواجه هر هفت کشور می‌شود

Садри олами рукни дайни ақзии алқзоаҳи шарқу ғарб

صدر عالم رکن دین اقضی القضاة شرق و غرب

Онкии чархиши бандау айём чокар ме шавад

آنکه چرخش بنده و ایام چاکر می‌شود

Сидқи бўбкриши ҷуфти адл форуқӣ шудаст

صدق بوبکریش جفت عدل فاروقی شده‌ست

Шарми Усмоняши ёри илм ҳайдар ме шавад

شرم عثمانیش یار علم حیدر می‌شود

Осмон аз қадари ҷоҳ ӯ баландӣ май барад

آسمان از قدر جاه او بلندی می‌برد

Ва офтоб аз нури рой ӯ мунаввар ме шавад

و آفتاب از نور رای او منور می‌شود

Даст ӯ гоҳи саховати шарм тӯбо ме диҳад

دست او گاه سخاوت شرم طوبی می‌دهد

Лафз ӯ вақти ъзўбти рашк кавсар ме шавад

لفظ او وقت عذوبت رشک کوثر می‌شود

Сарвариро сарварӣ аз вай ба ҳосил омадаст

سروری را سروری از وی به حاصل آمده‌ست

Орзӯро орзӯи азуӣ муяссар ме шавад

آرزو را آرزو از وی میسر می‌شود

Тӯшаи ҷон аз ҳадисаши нек фарбеҳ шуд вале

توشه جان از حدیثش نیک فربه شد ولی

Кӣсаи кон аз сахояши сахт лоғар ме шавад

کیسه کان از سخایش سخت لاغر می‌شود

Ақл дар савдои ҷоҳ ӯ зи худ бегона шуд

عقل در سودای جاه او ز خود بیگانه شد

Ваҳм дар дарёии илмаш шиновар ме шавад

وهم در دریای علمش شناور می‌شود

Садри шаръ аз Фрҷоаҳ ӯ музайян шуд чунонк

صدر شرع از فرجاه او مزین شد چنانک

Нӯки калак аз ршҳи халқ ӯ муътабар ме шавад

نوک کلک از رشح خلق او معتبر می‌شود

Ҳукму ҳлмши ҳам рикоб бо ду хок кунад аз сифат

حکم و حلمش هم‌رکاب با دو خاک کند از صفت

Лутфу унфаши ҳам Аннани об ва озар ме шавад

لطف و عنفش هم‌عنان آب و آذر می‌شود

Муштарӣ то гашти соҳиби толеъи масъӯд ӯ

مشتری تا گشت صاحب طالع مسعود او

Назд доно кунят ӯ саъд Акбар ме шавад

نزد دانا کنیت او سعد اکبر می‌شود

Дар рикоби хизматаши гардуни паёпай май дӯд

در رکاب خدمتش گردون پیاپی می‌دود

Ба ақзои осмони ҳукмаш баробар ме шавад

با قضای آسمان حکمش برابر می‌شود

Баҳр чун хонам мар ӯро чун ба гоҳи мкрмт

بحر چون خوانم مر او را چون به گاه مکرمت

Ҳар сарангуштии азуи сад баҳр ахзар ме шавад

هر سر انگشتی ازو صد بحر اخضر می‌شود

Адл ӯ осоиши мазлӯм ва золим ме диҳад

عدل او آسایش مظلوم و ظالم می‌دهد

Мадҳ ӯ ороиши девон ва дафтар ме шавад

مدح او آرایش دیوان و دفتر می‌شود

Аз бенонаш ҳар касе ҷузи баҳр шодӣ ме кунад

از بنانش هر کسی جز بحر شادی می‌کند

Вази сахояши ҳаркаси ҷузи кон тавонгар ме шавад

وز سخایش هرکس جز کان توانگر می‌شود

Мушкили шаръ аз бенон ӯ ҳама ҳал карда шуд

مشکل شرع از بنان او همه حل‌کرده شد

Рӯзии халқ аз сари калакаш муқаддар ме шавад

روزی خلق از سر کلکش مقدر می‌شود

Офтоб аз шарми рой ӯ шабонгоҳони байн

آفتاب از شرم رای او شبانگاهان بین

То чаҳ саргардону ҳайрони сӯй ховар ме шавад

تا چه سرگردان و حیران سوی خاور می‌شود

Боди халқ ӯ магар бигузашт бар хоки таббат

باد خلق او مگر بگذشت بر خاک تبت

Хӯн аз он дар нофи оҳӯи машк азФр ме шавад

خون از آن در ناف آهو مشک اذفر می‌شود

Пеши лафз ӯ садаф чун ман ҳамаи тан гӯш шуд

پیش لفظ او صدف چون من همه تن گوش شد

Лоҷарам дар сина ӯ қатра гавҳар ме шавад

لاجرم در سینه او قطره گوهر می‌شود

Абрро гӯйанд каз таъсири ҷазби офтоб

ابر را گویند کز تأثیر جذب آفتاب

Чун бухор аз рӯй дарё бар фалак бар ме шавад

چون بخار از روی دریا بر فلک بر می‌شود

Назд ман таҳқиқаш он бошад ки ҳангоми сахо

نزد من تحقیقش آن باشد که هنگام سخا

Офтоб аз шарми райши зер чодар ме шавад

آفتاب از شرم رایش زیر چادر می‌شود

Қавли сидқ ӯ чу қуръонасту қуръони гуҳи гуҳӣ

قول صدق او چو قرآن‌ست و قرآن گه‌گهی

Зоҳири андари банди симу ҳалқа зар ме шавад

ظاهر اندر بند سیم و حلقه زر می‌شود

Рӯзи дарс ӯ малик гардад чу сӯсани даҳ забон

روز درس او ملک گردد چو سوسن دَه‌زبان

Гоҳи ваъз ӯ фалак на поя минбар ме шавад

گاه وعظ او فلک نُه‌پایه منبر می‌شود

Муддат умраш бихоҳад монад то даври замон

مدت عمرش بخواهد ماند تا دور زمان

Бо қазо аз ғайби ин маънӣ баробар ме шавад

با قضا از غیب این معنی برابر می‌شود

Эътидоли адл ӯ бардошти иллатҳо чунонк

اعتدال عدل او برداشت علت‌ها چنانک

Хонаи бемори безор аз музаввар ме шавад

خانه‌بیمار بیزار از مزوّر می‌شود

Ҳарчӣ андари ҳуққаи сина касе тазмин кунад

هرچه اندر حُقهٔ سینه کسی تضمین کند

Ҷумла дар ойӣнаи табъаш мусаввир ме шавад

جمله در آیینهٔ طبعش مصوّر می‌شود

Нусрати эзади баҳри ҳолеи қарин ҷоҳ ӯст

نصرت ایزد به هر حالی قرین جاه اوست

Лоҷарами бркоФаҳи хасмон Музаффар ме шавад

لاجرم بر کافهٔ خصمان مظفّر می‌شود

эй туро гашта мусаллами мансабӣ каз рӯй шаръ

ای ترا گشته مسلم منصبی کز روی شرع

Ҳарки гардад мункири ҳукми ту кофар ме шавад

هرکه گردد منکر حکم تو کافر می‌شود

Теғи кӯҳу теғ хуршед эминанд аз якдигар

تیغ کوه و تیغ خورشید ایمنند از یکدگر

То миёни ҳардуи инсофи ту довар ме шавад

تا میان هردو انصاف تو داور می‌شود

Даст кӯтаҳ кард мқнотиси зоҳн то бидид

دست کوته‌کرد مقناطیس ز‌آهن تا بدید

Каз чигуна адли ту хасм ситамгар ме шавад

کز چگونه عدل تو خصم ستمگر می‌شود

Андари айёми ту золим мебитарсад ончнонк

اندر ایام تو ظالم می‌بترسد آنچنانک

Боз дар зери зира назд кабӯтар ме шавад

باز در زیر زِره نزد کبوتر می‌شود

Бонг бар золим чунон зад ҳайбати инсофи ту

بانگ بر ظالم چنان زد هیبت انصاف تو

Каз наҳифаши каҳрабо киро мусаххар ме шавад

کز نهیبش کهربا که را مسخّر می‌شود

Бухлу зулм аз шарми ҷӯаду бими адлати дараҷаон

بخل و ظلم از شرم جود و بیم عدلت در جهان

Он чу симурғи ин дигар кибрят аҳмар ме шавад

آن چو سیمرغ این دگر کبریت احمر می‌شود

Чарх барбастаст дар аҳдат дар зулму ситам

چرخ بربسته‌ست در عهدت در‌ِ ظلم و ستم

Аз кавокиб зон қабл гардун мсмр ме шавад

از کواکب زان قبل گردون مسمر می‌شود

Осмон дар пеши ҳикмати ҳалқа дар гӯш омадаст

آسمان در پیش حُکمت حلقه‌در‌گوش آمده‌ست

Ва офтоб аз баҳри ҷавдат кӣмёгар ме шавад

و آفتاب از بهر جودت کیمیاگر می‌شود

Зарраи пеши лутф ту гардад гарони соя чу кӯҳ

ذره پیش لطف تو گردد گران‌سایه چو کوه

Кӯҳ бо ҳалами ту чун зарра сбкср ме шавад

کوه با حلم تو چون ذره سبک‌سر می‌شود

Ҳарки чун сӯсан ба мадҳи ту забон тар ме кунад

هرکه چون سوسن به مدح تو زبان تر می‌کند

Дар замон ӯ розбони пари зар чу ъбҳр ме шавад

در زمان او را زبان پر زر چو عبهر می‌شود

Аз ту чашми фазли равшани гашту ҷони илми шод

از تو چشم ِ فضل روشن‌گشت و جان علم شاد

Кист кандар аҳди ту на илм парвар ме шавад

کیست کاندر عهد تو نه علم‌پرور می‌شود

Хасми тугар аз ту бар гардуни гурезади фии алмисл

خصم تو گر از تو بر گردون گریزد فی‌المثل

Аз наҳифи ту ду нима чун ду пайкар ме шавад

از نهیب تو دو نیمه چون دو پیکر می‌شود

Теғ аз нанги адуии ту бросўдст аз онк

تیغ از ننگ عدوی تو برآسوده‌ست از آنک

Худ нафас дар ҳнҷри хасми ту ханҷар ме шавад

خود نفَس در حنجر خصم تو خنجر می‌شود

Маънӣ мадҳат надорад ҳеҷ поёнии падед

معنی مدحت ندارد هیچ پایانی پدید

Ин зи аҷзи мостгар лафзӣ мукаррар ме шавад

این ز عجز ماست گر لفظی مکرّر می‌شود

Мадҳ чун ту фозилии сони тавон гуфтан аз онк

مدح چون تو فاضلی آسان توان گفتن از آنک

Худ забони калак дар мадҳат суханвар ме шавад

خود زبان ِ کلک در مدحت سخنور می‌شود

То чу ту дар ҳар баҳории абр гавҳар ме диҳад

تا چو تو در هر بهاری ابر گوهر می‌دهد

То чу ман дар ҳар хазоне бод заргар ме шавад

تا چو من در هر خزانی باد زرگر می‌شود

Ин нФози ҳукми торўзи қазои пояндаи бод

این نفاذ حُکم تا روز قضا پاینده باد

Каз ту рӯзи бидъату шабаҳат мукаддар ме шавад

کز تو روز ِ بدعت و شُبهت مکدّر می‌شود

Бар ту иди Фитри бодои хурраму маймун ки худ

بر تو عید فطر بادا خرم و میمون که خود

Марги аъдои ту ҳамчун ид дигар ме шавад

مرگ اعدای تو همچون عید دیگر می‌شود

Мӯсои бодати қавоми аддӣн ҳамеша пеши рӯ

موسی بادت قوام الدین همیشه پیش رو

То чу ҳорӯни қӯти пушт бародар ме шавад

تا چو هارون قوّت پشت برادر می‌شود