Аикаҳи мавҷи синаи ту ғӯта дарё диҳад
ایکه موج سینه تو غوطه دریا دهد
Партави табъати фурӯғи олам боло диҳад
پرتو طبعت فروغ عالم بالا دهد
Гар замири ғайби гӯии ту барандозади ттқ
گر ضمیر غیب گوی تو براندازد تتق
Бскаҳи тшўири арӯси кулбаи Хизри адҳд
بسکه تشویر عروس کلبه خضر ادهد
Врзмншўри баёнат нуқта хонд фалак
ورزمنشور بیانت نقطه خواند فلک
Бас ки хати устувои қадро хами тғродҳд
بس که خط استوا قد را خم طغرادهد
Хотири оташи мисоли тесту табъи об вааш
خاطر آتش مثال تست و طبع آب وش
Кобу оташро ҳамеи тблрзўи астсқодҳд
کاب و آتش را همی تبلرزو استسقادهد
Сари ту вақти тафаккур чун кунад миъроҷи ақл
سر تو وقت تفکر چون کند معراج عقل
Осмони овози субҳони алзӣ асрӣ диҳад
آسمان آواز سبحان الذی اسری دهد
Ҳасани рои ту даввори гунбади гардуни барад
حسن رای تو دوار گنبد گردون برد
Сяти фазли тўсдоъи сахраи смодҳд
صیت فضل توصداع صخره صمادهد
Нуктаи аи зи шарҳи фазлати пояи дониш наад
نکته ا ز شرح فضلت پایه دانش نهد
Қатра аз ршҳи калакати моя дарё диҳад
قطره از رشح کلکت مایه دریا دهد
Табъи ту вақти тасарруф қалб гирданд замон
طبع تو وقت تصرف قلب گرداند زمان
Грброндишд ки дай киро сӯрати Фрдодҳд
گربراندیشد که دی که را صورت فردادهد
Чўнтў ғаввосӣ кунӣ дар баҳри фикрати онзмон
چونتو غواصی کنی در بحر فکرت آنزمان
Нотиқа Зуҳра надорад пеши ту коўодҳд
ناطقه زهره ندارد پیش تو کاوادهد
Мадҳу змти Зуҳрау муҳраи дардами афъӣ наад
مدح و ذمت زهره و مهره دردم افعی نهد
Лутфу унфати обу оташ дар дили хородҳд
لطف و عنفت آب و آتش در دل خارادهد
Пеши лутфатгар сабо аз хўшдлӣ лофӣ занад
پیش لطفت گر صبا از خوشدلی لافی زند
Накбати гардунаши сари гирдонеи нкбодҳд
نکبت گردونش سر گردانی نکبادهد
Дар банно нет чист мурғии кзраҳи минқори хеш
در بنا نت چیست مرغی کزره منقار خویش
Гавҳари андари байзаҳои анбар Соро диҳад
گوهر اندر بیضه های عنبر سارا دهد
Кебеку тӯтии сухани тоўси ҷилваи зоғ рӯй
کبک و طوطی سخن طاوس جلوه زاغ روی
Кӯи бтФлӣ дар нишони хонаи ънқодҳд
کو بطفلی در نشان خانه عنقادهد
Азраҳи сӯрат ҷамодӣ сомитаст оре валек
ازره صورت جمادی صامتست آری ولیک
Гоҳи маънии хиҷлат ҳар зинда гуё диҳад
گاه معنی خجلت هر زنده گویا دهد
Рост чу набар сафҳаи кофури грддмшгбор
راست چو نبر صفحه کافور گرددمشگبار
Аз рухи ризвони тарози турраи ҳўродҳд
از رخ رضوان طراز طره حورادهد
Гар збонкори д чу намизон дўсркрдш равост
گر زبانکار د چو نمیزان دوسرکردش رواست
Космонш зон камар монандаи ҷўзодҳд
کاسمانش زان کمر ماننده جوزادهد
Лавҳи мҳФўи зст дар дастати қалами врнист чун
لوح محفو ظست در دستت قلم ورنیست چون
Аз дили ғайби ӣнҳамаи асрор бар саҳро диҳад
از دل غیب اینهمه اسرار بر صحرا دهد
Чун ман аз эъҷози калаки ту сухани ронами ҳаме
چون من از اعجاز کلک تو سخن رانم همی
Ҷони фазли иқрор омноўсдқно диҳад
جان فضل اقرار آمناوصدقنا دهد
Дӯшам аз рӯй насиҳати гӯшмолии додъқл
دوشم از روی نصیحت گوشمالی دادعقل
Ақли доими гӯшмоли мардум доно диҳад
عقل دایم گوشمال مردم دانا دهد
Гуфт к-эй зарра бирав хуршеди худро бо зи ҷӯй
گفت کای ذره برو خورشید خودرا با ز جوی
То зФизи нури хешати ртбтии володҳд
تا زفیض نور خویشت رتبتی والادهد
Рояти султони назму наср инак дар расед
رایت سلطان نظم و نثر اینک در رسید
То сипоҳонро шикваи ҷинат алмأўо диҳад
تا سپاهان را شکوه جنت المأوا دهد
Ту чунин доман кашида сари фурӯи барда ки чаҳ
تو چنین دامن کشیده سر فرو برده که چه
Фазли гӯи кати рухсати ин ёр нозебо диҳад
فضل گو کت رخصت این یار نازیبا دهد
Гар нӣии хафоаш аз хуршед мутаворӣ мабош
گر نئی خفاش از خورشید متواری مباش
То магари зини кунҷи меҳнати зоят истиғно диҳад
تا مگر زین کنج محنت زایت استغنا دهد
ӯ на хуршеди ичўи Мӯсо дида пардозаст кӯ
او نه خورشید یچو موسی دیده پردازست کو
Мурғи исои роҳмаҳи хосияти ҳрбодҳд
مرغ عیسی راهمه خاصیت حربادهد
Бўкаҳ бардорад сбл аз дидаи табъат ки ӯ
بوکه بردارد سبل از دیده طبعت که او
Чун дами исои ҷилои чашм нобӣно диҳад
چون دم عیسی جلای چشم نابینا دهد
Хезу байтӣ чанд банавису хизмати брбхўон
خیز و بیتی چند بنویس و خدمت بربخوان
То зҳсни алстмоъти қурб аўоднӣ диҳад
تا زحسن الستماعت قرب اوادنی دهد
Халъати таҳсини фузун аз қадар ту бошад валек
خلعت تحسین فزون از قدر تو باشد ولیک
Давр набӯд аз карами кати мансаби асғодҳд
دور نبود از کرم کت منصب اصغادهد
Ҳайбат ӯ гар кунад човушеи нафрати мгир
هیبت او گر کند چاوشیی نفرت مگیر
Лутф ӯ худ ҷои ту дар ҳазрати аълодҳд
لطف او خود جای تو در حضرت اعلادهد
Пеши Мӯсои соҳирӣ аинмҳз молихулёст
پیش موسی ساحری اینمحض مالیخولیاست
Назд исои лофи тиби ин иллат савдо диҳад
نزد عیسی لاف طب این علت سودا دهد
ГрдшмъФзл чу напарвона гртўФӣ кунам
گردشمعفضل چو نپروانه گرطوفی کنم
Дар лагани сӯзади марои вари ханда танҳо диҳад
در لگن سوزد مرا ور خنده تنها دهد
Онкии шохи сидраи ҳикмати ниҳол боғ ӯст
آنکه شاخ سدره حکمت نهال باغ اوست
Аҳмақӣ бошад ки ӯро бқлҳолҳмқо диҳад
احمقی باشد که اورا بقلةالحمقا دهد
Пишхўршид ар нафаси здсбҳи хоссаи моҳи дай
پیشخورشید ار نفس زدصبح خاصه ماه دی
Маънӣ дигар надорад қӯти срмодҳд
معنی دیگر ندارد قوت سرمادهد
Пеши табъи муҳраи бозаш шӯъбада натавон намӯд
پیش طبع مهره بازش شعبده نتوان نمود
Кӯша ва шаш беш ин на ҳуққа мино диҳад
کوشه و شش بیش این نه حقه مینا دهد
Лофи рўёрўшдн боӯ набояд зад аз онк
لاف رویاروشدن بااو نباید زد از آنک
Ним байташи мояи сад шоир чун мо диҳад
نیم بیتش مایه صد شاعر چون ما دهد
Онкии мояи зўбрдбӣ ӯ схндонӣ шавад
آنکه مایه زوبردبی او سخندانی شود
Варна боӯ ри ишхнди хештани ъмдодҳд
ورنه بااو ر یشخند خویشتن عمدادهد
Моҳи костмдоди нур аз чашмаи хўршидкрд
ماه کاستمداد نور از چشمه خورشیدکرد
Чун азуи даври аўФтди нури ҳама дунё диҳад
چون ازو دور اوفتد نور همه دنیا دهد
Варна азчшми ҳама олам биафтад чун сҳо
ورنه ازچشم همه عالم بیفتد چون سها
Гршбии худро бар хуршеди равшани водҳд
گرشبی خود را بر خورشید روشن وادهد
Гавҳари маънии басӣ дзидаҳам аз назм ӯ
گوهر معنی بسی دزیده ام از نظم او
Зон гҳрҳоӣикаҳи шарм лؤлўлоло диҳад
زان گهرهائیکه شرم لؤلولالا دهد
Ахтроз хизматаш зонаст кӯи грдздёФт
اختراز خدمتش زانست کو گردزدیافت
Ёббрди даст ӯ ё гавҳари ши воҷодҳд
یاببرد دست او یا گوهر ش واجادهد
Гуфтам эй нўролҳии аикаҳи файзи сояи ?ут
گفتم ای نورالهی ایکه فیض سایه ات
Брмлки тафзили насли одам ва ҳавво диҳад
برملک تفضیل نسل آدم و حوا دهد
Аикаҳи гармаи хӯшаи чизи хирман фазлат шавад
ایکه گرمه خوشه چیز خرمن فضلت شود
Камтаринаши хӯшаи парвин буд кўродҳд
کمترینش خوشه پروین بود کورادهد
Омадам инак бхдмти ҷзўмдҳт дар бағал
آمدم اینک بخدمت جزومدحت در بغل
Зонка ъқи лкли змдҳти равнақи аҷзодҳд
زانکه عق لکل زمدحت رونق اجزادهد
Гарчи алфозаш ракикасту маъонии си заъиф
گرچه الفاظش رکیکست و معانی س ضعیف
Лекини онротрбити ҳам лутфи мўлонодҳд
لیکن آنراتربیت هم لطف مولانادهد
Аз сулаймон ёд куну змўри вази пои малах
از سلیمان یاد کن و زمور وز پای ملخ
Ин аз ан дастаст дарди сари ҳаме зеро диҳад
این از ان دستست درد سر همی زیرا دهد
То бадасти шаъшааи ин хушу шоқи теғи зан
تا بدست شعشعه این خوش و شاق تیغ زن
Бангаи лўлўии шабро ҳар саҳар яғмо диҳад
بنگه لولوی شب را هر سحر یغما دهد
Соҳати ту аҳли маъниро паноҳии боди вҳст
ساحت تو اهل معنی را پناهی باد وهست
Каз ҳаводисашони паноҳи ин ърўаҳ алўсқӣ диҳад
کز حوادثشان پناه این عروة الوثقی دهد