Чун рӯй ту моҳи смонбошд

چون روی تو ماه سمانباشد

Чун злтФи ту машки хтонбошд

چون زلطف تو مشک ختانباشد

Чун дилбари ман биўФо набошад

چون دلبر من بیوفا نباشد

Каши ҳеҷ ғами кор мо набошад

کش هیچ غم کار ما نباشد

Андари дил ӯ ҷуз ситам наёяд

اندر دل او جز ستم نیاید

Вндри сар ӯ ҷуз ҷафо набошад

وندر سر او جز جفا نباشد

ди рсоиаҳи он офтоби рахшон

د رسایه آن آفتاب رخشان

Як зарраи дилам беҳаво набошад

یک ذره دلم بی هوا نباشد

Онро ки задаст афъии дўзлФш

آنرا که زدست افعی دوزلفش

Беҳтари злбш мумиё набошад

بهتر زلبش مومیا نباشد

Як бӯсаи бҷонии қарори додем

یک بوسه بجانی قرار دادیم

Оҳ ар лаби ӯро ризо набошад

آه ار لب اورا رضا نباشد

Гуфтам ки чаро дили ҳаме барӣ гуфт

گفتم که چرا دل همی بری گفت

Дар мазҳаби ошиқ чаро набошад

در مذهب عاشق چرا نباشد

Аидли ту ҳамаи барги айш созӣ

ایدل تو همه برگ عیش سازی

Зон кори ту ҷуз бенаво набошад

زان کار تو جز بینوا نباشد

Ҷон медиҳӣ онро ман надонам

جان میدهی آنرا من ندانم

Кӯ бошад ёри ту ё набошад

کو باشد یار تو یا نباشد

Ошиқ шудаи тани фарои балои даҳ

عاشق شده تن فرا بلا ده

Кин ишқ батон бебало набошад

کاین عشق بتان بی بلا نباشد

Аидўсти равои дории инки ҳаргиз

ایدوست روا داری اینکه هرگز

Як ҳоҷатам аз ту раво набошад

یک حاجتم از تو روا نباشد

Сад ваъда ки додӣ яке вафо кун

صد وعده که دادی یکی وفا کن

ё бо рухи некӯ вафо набошад

یا با رخ نیکو وفا نباشد

Бар зулфи ту рашк оядам аз анрўӣ

بر زلف تو رشک آیدم از انروی

Каз рӯй ту икдм ҷудо набошад

کز روی تو یکدم جدا نباشد

Хоҳӣ ки нбошдбшҳри фитна

خواهی که نباشدبشهر فتنه

Он рӯй ниҳони дор то набошад

آن روی نهان دار تا نباشد

Ханда мазан ?иҷони згриаҳи ман

خنده مزن ایجان زگریه من

Кин лоиқи онхўш лақо набошад

کاین لایق آنخوش لقا نباشد

а зхндаҳ шунидӣ ки дили бимирад

ا زخنده شنیدی که دل بمیرد

Зонаст ки гулро бақо набошад

زانست که گل را بقا نباشد

Бегона машав чун диласт ва ҷонаст

بیگانه مشو چون دلست و جانست

Бегонаи чунин ошно набошад

بیگانه چنین آشنا نباشد

Як бӯса бидиҳ хунбҳоиами охир

یک بوسه بده خونبهایم آْخر

Ҳар чанд маро хўнбҳо набошад

هر چند مرا خونبها نباشد

Ҷуз ҷавр макун гар кунӣ ки инсоф

جز جور مکن گر کنی که انصاف

Дар суннати хубон раво набошад

در سنت خوبان روا نباشد

Гуфтӣ ки мхўрғм ки ман туроем

گفتی که مخورغم که من ترایم

Ин давлат донам маро набошад

این دولت دانم مرا نباشد

Рӯй ту таманнои мқблонст

روی تو تمنای مقبلانست

Шоиста чун ман гадо набошад

شایسته چون من گدا نباشد

Васли ту чу шеър рашид дайнаст

وصل تو چو شعر رشید دینست

Кӯи муҳаррам ҳар носазо набошад

کو محرم هر ناسزا نباشد

Родӣ ки биҷузи баҳри хизмат ӯ

رادی که بجز بهر خدمت او

Гардуни хамида дўто набошад

گردون خمیده دوتا نباشد

Баҳрӣ ки накӯтар згФтаҳ ӯ

بحری که نکوتر زگفته او

Алои сухан анбиё набошад

الا سخن انبیا نباشد

Чун хати шарифаш нигор набӯд

چون خط شریفش نگار نبود

Чун табъи латифаш ҳаво набошад

چون طبع لطیفش هوا نباشد

Чун рои вай аз равшанӣу рифъат

چون رای وی از روشنی و رفعت

Хуршеди бўсти алсмои нёшд

خورشید بوسط السما نیاشد

Зон дод сухан медиҳад ки дар шеър

زان داد سخن میدهد که در شعر

Қодиртар азу подшо набошад

قادر تر ازو پادشا نباشد

Вақте ки кунад ақли ҳали ашкол

وقتی که کند عقل حل اشکال

Ҷузи рой ваяш муқтадо набошад

جز رای ویش مقتدا نباشد

эй онкии бболои мадҳати ту

ای آنکه ببالای مدحت تو

Аз ксўаҳи дониш қабо набошад

از کسوه دانش قبا نباشد

Чун лафзи ту об ҳаёт набӯд

چون لفظ تو آب حیات نبود

Чун халқи ту бод сабо набошад

چون خلق تو باد صبا نباشد

Чун ту идбизои нмоӣӣ аз калак

چون تو یدبیضا نمائی از کلک

Номӯс кулем ва Асо набошад

ناموس کلیم و عصا نباشد

Аз рӯй шарафи ҷузи зхокпоит

از روی شرف جز زخاکپایت

Дар чашми хирад тўтё набошад

در چشم خرد توتیا نباشد

Бе сояи калак ту нест илмӣ

بی سایه کلک تو نیست علمی

Чун ганҷ ки беаждаҳо набошад

چون گنج که بی اژدها نباشد

Гар гӯям баҳрӣ маҳол набӯд

گر گویم بحری محال نبود

Вар гӯям абрӣ хато набошад

ور گویم ابری خطا نباشد

Кин чун ту буқат сухан наборад

کاین چون تو بوقت سخن نبارد

Ваон чун ту бгоҳ сахо набошад

وان چون تو بگاه سخا نباشد

Ҷузи шеъри ту хондан ҳалол набӯд

جز شعر تو خواندن حلال نبود

Ҷузи мадҳи ту гуфтан раво набошад

جز مدح تو گفتن روا نباشد

Наздики ман он як қасидаи ту

نزدیک من آن یک قصیده تو

Мулкӣаст ки онро фано набошад

ملکی است که آنرا فنا نباشد

Ҷовиди бмоноди сяти фазлат

جاوید بماناد صیت فضلت

Дардасти ман алодъо набошад

دردست من الادعا نباشد

Ореи бъои ақтсор бояд

آری بعا اقتصار باید

Чун қӯти мадҳ ва сано набошад

چون قوت مدح و ثنا نباشد