Зиҳии қудрат аз олами фикри бартар
زهی قدرت از عالم فکر برتر
Вуҷӯди ту бар фарқи айёми афсар
وجود تو بر فرق ایام افسر
Ҷалоли ту аз фикрати ақли берун
جلال تو از فکرت عقل بیرون
Камоли ту аз мударраҷи ваҳм бар тар
کمال تو از مدرج وهم بر تر
БонсоФи ту зиндаи ҷони шариъат
بانصاف تو زنده جان شریعت
Боқиболи ту тозаи дайни паямбар
باقبال تو تازه دین پیمبر
Зҷоаҳи ту як пояи ин сақфи азрақ
زجاه تو یک پایه این سقف ازرق
Зуҳалами ту як зарраи ин гӯии ағбр
زحلم تو یک ذره این گوی اغبر
Заҳри нақс чун ақли маҳзии муҷаррад
زهر نقص چون عقل محضی مجرد
Заҳри айб чун рӯҳи покии мутаҳҳар
زهر عیب چون روح پاکی مطهر
Яке шуъла аз нури рои ту хуршед
یکی شعله از نور رای تو خورشید
Яке қатра аз ршҳи калаки ту кавсар
یکی قطره از رشح کلک تو کوثر
Навомӯзи дастати дили баҳри қулзум
نوآموز دستت دل بحر قلزم
Лагадкӯби қудрати сари қудрати сари чархи ахзар
لگدکوب قدرت سر قدرت سر چرخ اخضر
Бхлқ ту шуд кисвати ҷони муаттар
بخلق تو شد کسوت جان معطر
Бхт ту шуд оризи дайни мънбр
بخط تو شد عارض دین معنبر
Вуҷӯди ту дар шаръ чун нури ӣри чашм
وجود تو در شرع چون نور ئر چشم
Шикваи ту дардаст чун ақл дар сар
شکوه تو دردست چون عقل در سر
Ҷаноби ту мазлӯмро ҳсни муҳкам
جناب تو مظلوم را حصن محکم
Ва ҷӯади ту дарвешро ҳаззи аўФр
و جود تو درویش را حظ اوفر
Агар меҳр чун рой ту бахшадӣ нур
اگر مهر چون رای تو بخشدی نور
Қрозот зар гардадӣ дар ҳавои зр
قراضات زر گرددی در هوا ذر
Насими ризои ту ҳар ҷокаҳ бигузашт
نسیم رضای تو هر جاکه بگذشت
Гули нави шукуфтаи броидозозр
گل نو شکفته برآیدازآذر
Вагар шуълаи хашмат оташ фурӯзад
وگر شعله خشمت آتش فروزد
Боби андар ангушт гардад самандар
بآب اندر انگشت گردد سمندر
Вагар бар хилофи мурод ту гардад
وگر بر خلاف مراد تو گردد
Фурӯ монад аз даври чархи мудаввар
فرو ماند از دور چرخ مدور
Бгўҳр чу монанда кардам турои ман
بگوهر چو ماننده کردم ترا من
Хирад гуфт ин нест ташбеҳ дар хур
خرد گفت این نیست تشبیه در خور
Кигар зосли пурсанади дарё ва абраст
که گر زاصل پرسند دریا و ابرست
Вар аз зоти гўӣии сарои пои гавҳар
ور از ذات گوئی سرا پای گوهر
Чаҳ маънӣ хубаст коизди таъолӣ
چه معنی خوبست کایزد تعالی
Накардаст дар тинати ту мухаммир
نکردست در طینت تو مخمر
Сахоӣ ту будаст дар ҳеҷ маъатталӣ ?
سخای تو بودست در هیچ معطلی؟
Зёӣ ту будаст дар ҳеҷ ахтар ?
ضیای تو بودست در هیچ اختر؟
Агар шер абхр диҳад шарҳи хилқат
اگر شیر ابخر دهد شرح خلقت
Касаш боз нашносад аз шери миҷмар
کسش باز نشناسد از شیر مجمر
Касе кови зи баҳри ту бад гуфт ёхўост
کسی کاو ز بهر تو بد گفت یاخواست
Халал ё задин бошадаш ё зи модар
خلل یا زدین باشدش یا ز مادر
Бўқтӣ ки машғӯл бошанд ҳаркас
بوقتی که مشغول باشند هرکس
Блҳўу сабӯҳу самоъи бдлбр
بلهو و صبوح و سماع بدلبر
Сабӯҳи ту хатмасту лаҳвати ҳукӯмат
صبوح تو ختم است و لهوت حکومت
Самоъи ту қуръону маъшӯқи дафтар
سماع تو قرآن و معشوق دفتر
Чаҳ кӯтоҳи дастӣ ва чаҳ поки доман
چه کوتاه دستی و چه پاک دامن
Азонии ту чун сарви озоду сарвар
ازآنی تو چون سرو آزاد و سرور
Ту онӣ ки дръҳди ту калаки бемор
تو آنی که درعهد تو کلک بیمار
Бтҳқиқ нишнид буии музаввар
بتحقیق نشنید بوی مزور
Бъҳди ту савганд хӯрдаст маснад
بعهد تو سوگند خوردست مسند
Агар дид ва бинад дигар чун ту довар
اگر دید و بیند دگر چون تو داور
Ҳамаи умри чунин тўонгФти мадҳат
همه عمر چونین توانگفت مدحت
Ки ҳаргиз маъонӣ нагардад мукаррар
که هرگز معانی نگردد مکرر
На мадҳаст ин худ кигар бози пурсӣ
نه مدحست این خود که گر باز پرسی
Ҳамин гуядат хасми вазин низ беҳтар
همین گویدت خصم وزین نیز بهتر
Дар ахлоқи ту ҳеҷ айбӣ нагунҷад
در اخلاق تو هیچ عیبی نگنجد
Турои айб ҳаламаст аллоҳи Акбар
ترا عیب حلم است الله اکبر
Балӣ ҳалам некӯаст лекин на чандон
بلی حلم نیکوست لیکن نه چندان
Ки душман бикбор гардад диловар
که دشمن بیکبار گردد دلاور
Бадии ҳам збҳр бидон май бибояд
بدی هم زبهر بدان می بباید
Ки бооҳани оҳани басии беҳтар аз зар
که باآهن آهن بسی بهتر از زر
Маликати Фосҷҳ агар чанд некӯаст
ملکت فاسجح اگر چند نیکوست
Зарбати Фоўҷъ аз ан нест камтар
ضربت فاوجع از ان نیست کمتر
На бо ҳар мизоҷӣ бисозад нкўӣӣ
نه با هر مزاجی بسازد نکوئی
Бҳрзаҳ нагуфт анкаҳ гуфтату фии алшр
بهرزه نگفت انکه گفتت و فی الشر
На дар чашми хафоаши зулмат ба аз нур ?
نه در چشم خفاش ظلمت به از نور؟
На дркоми бемор талхаст шукр ?
نه درکام بیمار تلخ است شکر؟
На кӯрӣ афъӣаст сабзии зумуррад ?
نه کوری افعیست سبزی زمرد؟
На марг ҷаъл мешавад вирди аҳмар ?
نه مرگ جعل میشود ورد احمر؟
Ту бигузар ин лафз бо дшмнонт
تو بگذر این لفظ با دشمنانت
Ки худ хӯн шавад дар раг хасм нашутур
که خود خون شود در رگ خصم نشتر
Ту чини андар абрӯ фикан то бибинӣ
تو چین اندر ابرو فکن تا ببینی
Ки дар рӯм ларз оварад қасри қайсар
که در روم لرز آورد قصر قیصر
Агар боди хашмат бадунё биҷунбад
اگر باد خشمت بدنیا بجنبد
Блорк шавад бедро ҷумлаи ханҷар
بلارک شود بید را جمله خنجر
Дар айёми адлат чаҳ пиндошти душман
در ایام عدلت چه پنداشت دشمن
Ки бишикаст иأҷўҷи сади Сикандар
که بشکست یأجوج سد سکندر
На Меҳдӣ шавад ҳар ки биёбад
نه مهدی شود هر که بیابد
На исо ҳар ки бинишаст бар хар
نه عیسی هر که بنشست بر خر
На ҳар кас ки ӯ даҳ дирам сим дорад
نه هر کس که او ده درم سیم دارد
Бтоҷӣ кунад бар наад ҳамчуи ъбҳр
بتاجی کند بر نهد همچو عبهر
Чигуна бтиғӣ ки бардошти лўлӣ
چگونه بتیغی که برداشت لولی
Пас онгоҳ бо чарх бошад баробар
پس آنگاه با چرخ باشد برابر
Чу норсти мардум ки бар тани ҳамеи пӯст
چو نارست مردم که بر تن همی پوست
Бадарад чу гардад задона тавонгар
بدرد چو گردد زدانه توانگر
Далел заволаст мари меҳрро авҷ
دلیل زوالست مر مهر را اوج
Нишон ҳалокаст мари мӯрро пар
نشان هلاکست مر مور را پر
Бсимӣ чаро кард бояд тафохур
بسیمی چرا کرد باید تفاخر
Ки дахлаш бтиғасту харҷаши бсоғр
که دخلش بتیغ است و خرجش بساغر
Адуии тугар субҳ гардад чу субҳаш
عدوی تو گر صبح گردد چو صبحش
Нафаси ҳамчуи ханҷар бар ояд зхнҷр
نفس همچو خنجر بر آید زخنجر
Каромоти гўӣим ё маҳзи иқбол
کرامات گوئیم یا محض اقبال
Чунин наҳзатӣ дар замонии муқаддар
چنین نهضتی در زمانی مقدر
Қадари бӯи алъҷб бозе кард пайдо
قدر بو العجب بازیی کرد پیدا
Ки дар ваии баси лутфҳо буд мзмр
که در وی بس لطفها بود مضمر
Басои шакли мушкил ки гардуни намояд
بسا شکل مشکل که گردون نماید
Ки дар зимнаш ағроз гардад муяссар
که در ضمنش اغراض گردد میسر
Ҳаме то ту дар нусрат дайн кунӣ саъй
همی تا تو در نصرت دین کنی سعی
Турои Авн эзад тамомаст ёвар
ترا عون ایزد تمامست یاور
Ҳамеи нусрату фатҳ дар ҷусту мударраҷ
همی نصرت و فتح در جست و مدرج
Дар инсофи мазлӯму қаҳри ситамгар
در انصاف مظلوم و قهر ستمگر
Ҳасуди тугар чанд кӯр ва кабӯдаст
حسود تو گر چند کور و کبودست
Мъолӣ қудрат шуд ӯро мусаввир
معالی قدرت شد او را مصور
Шаби тира дар ғайбати меҳри равшан
شب تیره در غیبت مهر روشن
Агар чаҳ зи анҷуми ҳамеи сохт лашгар
اگر چه ز انجم همی ساخت لشگر
Чу оҳихти хуршеди дробгўни теғ
چو آهیخت خورشید درآبگون تیغ
Чу симоб дар ларза уфтанд ахтар
چو سیماب در لرزه افتند اختر
Гул ар кард бадаҳде ё ду рӯе
گل ار کرد بدعهدیی یا دو رویی
Ки то ранг ва бўӣиш гардад мқзр
که تا رنگ و بوئیش گردد مقزر
Чу маншури малик раёҳин сетанд
چو منشور ملک ریاحین ستاند
Бики бодаш авроқ гардад мбтр
بیک بادش اوراق گردد مبتر
Здшмн чу эмин шудӣ ҷой хавфаст
زدشمن چو ایمن شدی جای خوفست
Ки захми оўрдондри кушод аз мшшдр
که زخم آورداندر گشاد از مششدر
Чу душмани зи қасди ту эмин нишинад
چو دشمن ز قصد تو ایمن نشیند
Бқсди ту бар хезад онгаҳ мкобр
بقصد تو بر خیزد آنگه مکابر
Чу дар кор ҷузъӣ бисозӣ ту бо хасм
چو در کار جزئی بسازی تو با خصم
Бакулии тамаъи оради онгоҳ яксар
بکلی طمع آرد آنگاه یکسر
Чу душмани башшошат намояд биандеш
چو دشمن بشاشت نماید بیندیش
Ки зери башшошати блоӣисти мункир
که زیر بشاشت بلائیست منکر
Агар чанд боз аз кабӯтар натарсад
اگر چند باز از کبوتر نترسد
Валек аз пай ҳзм бошад зираи вар
ولیک از پی حزم باشد زره ور
Чунон лаъиб бар душмани афкан ки аз дафъ
چنان لعب بر دشمن افکن که از دفع
Напардозад ӯ бо таманнои дигар
نپردازد او با تمنای دیگر
Аду ар яке ар саданд ар ҳазоранд
عدو ار یکی ار صدند ار هزاراند
Туу нияти хубу рои Музаффар
تو و نیت خوب و رای مظفر
Ҳаме то буруни оради ин зарди муҳра
همی تا برون آرد این زرد مهره
Сипедаи дам аз ҷайби ин сабзи чанбар
سپیده دم از جیب این سبز چنبر
Мабод андари айёми як лаҳзаи холӣ
مباد اندر ایام یک لحظه خالی
зи ту болашу азъдўии ту бистар
ز تو بالش و ازعدوی تو بستر
Мақосиди пас пушти афкан чу маснад
مقاصد پس پشت افکن چو مسند
Фалаки зери пои андаровар чу минбар
فلک زیر پای اندر آور چو منبر
Ҳамаи ҷурми бхшои ҳамаи ъФўФрмо
همه جرمبخشا همه عفوفرما
Ҳамаи илмпарвар ҳамаи адли густар
همه علمپرور همه عدلگستر