Зиҳии мувофиқи рои ту ҷунбиши тақдир

زهی موافق رای تو جنبش تقدیر

Ба дасти бахти ҷавонати Аннани олами пер

به دست بخت جوانت عنان عالم پیر

Эмоми машриқу ақзии алқзоаҳ рӯй замин

امام مشرق و اقضی القضاۀ روی زمین

Ки чашми ақли ҷаҳони байн туро наёфт назир

که چشم عقل جهان بین ترا نیافت نظیر

Турои шигарфи саноеи сети соиди масъӯд

ترا شگرف ثنایی‌ست صاعد مسعود

Чаҳ ҳоҷатаст бо қзии алқзоаҳу садри кабӣр

چه حاجتست با قضی القضاۀ و صدر کبیر

Туро расад ки наҳй аз бар фалаки маснад

ترا رسد که نهی از بر فلک مسند

Туро сазад ки наҳй бар фарози сидраи сарир

ترا سزد که نهی بر فراز سدره سریر

Ғубори мавкиби ту чашми бахтро серума

غبار موکب تو چشم بخت را سرمه

Луоби хомаи ту айни фазлро эксир

لعاب خامه تو عین فضل را اکسیر

На рои ҳзми турои ҷузи мувофиқати дармон

نه رای حزم ترا جز موافقت درمان

На амри ҷузами турои ҷузи мтоўъти тадбир

نه امر جزم ترا جز مطاوعت تدبیر

зи неъмати ту басӣ ёфт орзӯи ташриф

ز نعمت تو بسی یافت آرزو تشریف

зи рифъати ту басӣ хӯрд осмони тшўир

ز رفعت تو بسی خورد آسمان تشویر

зи баҳри бахшиши дасти ту қатрае сети муҳӣт

ز بحر بخشش دست تو قطره‌ای‌ست محیط

зи туфи оташи ту шуълае сети асир

ز تف آتش تو شعله‌ای‌ست اثیر

Ҳрончаҳи рои ту тақрири он брондишд

هرآنچه رای تو تقریر آن براندیشد

Фалак наёрад кардан ба арзи он тағйир

فلک نیارد کردن به عرض آن تغییر

Ҳасуди ҷоҳи тугар садҳазор ҳила кунад

حسود جاه تو گر صدهزار حیله کند

Ба гул чигуна брондоиди офтоби мунир

به گل چگونه براُنداید آفتاب منیر

Агар на акси ту зарби алмисл қабул кунад

اگر نه عکس تو ضرب المثل قبول کند

Мисолати оинаи чарх чун кунад тасвир

مثالت آینه چرخ چون کند تصویر

Ту чун камон иборат кунӣ ба зиҳи гуҳи нутқ

تو چون کمان عبارت کنی به زه گه نطق

Даҳони тири фалак чун зира шавад аз тир

دهان تیر فلک چون زره شود از تیر

Бар одамии зираи амни ҳалқа ҳалқа шавад

بر آدمی زره امن حلقه‌حلقه شود

Дар он диёр ки қаҳрати кушоди кшгнҷир

در آن دیار که قهرت گشاد کشگنجیر

Марои зи шухии чархи ин аҷаб ҳаме ояд

مرا ز شوخی چرخ این عجب همی‌آید

Ки субҳи аввал дар аҳд ту кунад тазвир

که صبح اول در عهد تو کند تزویر

Ҳадиси тӯфон ваон ҳавлҳо ки ме гӯйанд

حدیث طوفان وان هول‌ها که می‌گویند

Ки бод барканд аз аслу бехи кӯҳи сбир

که باد برکند از اصل و بیخ کوه ثبیر

Наузи биллоҳи рамзии ин сухан зон рӯз

نعوذ بالله رمزی این سخن زان روز

Ки шери хашми ту ногоҳ бугсалади занҷир

که شیر خشم تو ناگاه بگسلد زنجیر

Адуат ҳаст сияҳ рӯйу хоксори чунон

عدوت هست سیه‌روی و خاکسار چنان

Ки хоки пошад бар рӯй стрҳоши дабир

که خاک پاشد بر روی سطرهاش دبیر

Ҳрончаҳ беш фазояд камаст қадари аду

هرآنچه بیش فزاید کم است قدر عدو

Фузӯнии адуят ҳамчу ёст дар тасғир

فزونی عدویت همچو یاست در تصغیر

Чу ҳаст пеш дар ту нафири мтлўмон

چو هست پیش در تو نفیر مطلومان

Чунон макун ки кунанд аз ту кону баҳри нафир

چنان مکن که کنند از تو کان و بحر نفیر

Турои зи бахшиши кас боз дошт натавонад

ترا ز بخشش کس باز داشت نتواند

Магар ки оҷиз гардад табиат аз таъсир

مگر که عاجز گردد طبیعت از تأثیر

Табораки аллоҳ аз ани калаки шаръпарвар ту

تبارک الله از ان کلک شرع پرور تو

Ки сар ғайб сарояд забон ӯ ба срир

که سر غیب سراید زبان او به صریر

Амири лашкар ақласту пайки олами илм

امیر لشکر عقل است و پیک عالم علم

Гиреҳ гушой хаёласту Нақшбанди замир

گره‌گشای خیالست و نقشبند ضمیر

Ба даст ӯст ақоўили илмро тафсил

به دست اوست اقاویل علم را تفصیل

Бимн ӯст мақодӣри ризқро ту Фир

بیمن اوست مقادیر رزق را تو فیر

Ҳамеша ӯро аз осмони фазли тулӯъ

همیشه او را از آسمان فضل طلوع

Ҳамеша ӯро бар шоҳроҳи шаръи масир

همیشه او را بر شاهراه شرع مسیر

Баён бе даҳанаши рамзи ваҳйро таъвил

بیان بی‌دهنش رمز وحی را تأویل

Забон бе суханаши сари ғайбро тафсир

زبان بی‌سخنش سر غیب را تفسیر

Ба саъй ӯ буд адвори зарқро тарвиҷ

به سعی او بود ادوار زرق را ترویج

Ба қавл ӯ буд аҳкоми шаръро тақрир

به قول او بود احکام شرع را تقریر

БдонсФт ки сарангушти Монии наққош

بدانصفت که سرانگشت مانی نقاش

Савод машк кунад нақш бар баёзи ҳарир

سواد مشک کند نقش بر بیاض حریر

Канизакӣаст чакани ду зи хуби дибобоФ

کنیزکی است چکن دو ز خوب دیباباف

Ки бар ҳарири хтоиӣ ҳаме кунад таҳрир

که بر حریر ختایی همی‌کند تحریر

Агар ба рақс даройад равост зангии вор

اگر به رقص درآید رواست زنگی‌وار

Аз он ҷҳаҳ ки ҳаме зангён диҳандаш шер

از آن جهه که همی زنگیان دهندش شیر

Магар ки модараш аз шер боз хоҳад кард

مگر که مادرش از شیر باز خواهد کرد

Азин қабл српстон сиёҳ кард чу қӣр

ازین قبل سرپستان سیاه کرد چو قیر

Чу шуд савори се ангушти сҳрпрдозт

چو شد سوار سه انگشت سِحرپردازت

Ду асба меравад андари рикоб ӯ тақдир

دو اسبه می‌رود اندر رکاب او تقدیر

Чаҳ бӯсаҳо ки диҳад муштарии бисоти туро

چه بوسه‌ها که دهد مشتری بساط ترا

Гараш мусаллам дорад мақоми хеши насир

گرش مسلم دارد مقام خویش نصیر

Сипеҳри қадро бишинав зи ҳоли ман ду се байт

سپهر قد را بشنو ز حال من دو سه بیت

Ки шоиронро аз ҳасб ҳол нест гзир

که شاعران را از حسب حال نیست گزیر

Мар аз чокарати ин ҳарзаи гирди гардуни ном

مر از چاکرت این هرزه‌گرد گردون‌نام

Шикоятӣаст ки аз ҳади ҳамеи баради тақсир

شکایتی است که از حد همی‌برد تقصیر

Маро ба аҳди ту айёми ваъда ҳо додаст

مرا به عهد تو ایام وعده‌ها دادست

Кунун ҳаме кунад андари адои он таъхир

کنون همی‌کند اندر ادای آن تأخیر

Фалаки ҳамеи нҳдми поя вале ба дурӯғ

فلک همی‌نهدم پایه ولی به دروغ

Ҷаҳон ҳаме диҳадам нонкӣ вале бар хайр

جهان همی‌دهدم نانکی ولی بر خیر

Гуҳами тамаъи бФрўнӣ ҳаме кунад таҳрис

گهم طمع بفرونی همی‌کند تحریص

Гуҳами хирад ба қаноат ҳаме кунад тъсир

گهم خرد به قناعت همی‌کند تعصیر

Марои зи шукри фазлу ҳунар чу дил гармаст

مرا ز شکر فضل و هنر چو دل گرمست

Чаҳ мондаам ба кафи нонкии фақиру асир

چه مانده‌ام به کف نانکی فقیر و اسیر

Манам ки насахт шерам на гурбаи пас гардун

منم که نسخت شیرم نه گربه پس گردون

Чу мӯш чанд фиребади маро ба нону панир

چو موش چند فریبد مرا به نان و پنیر

эй соя фикан устихон хӯрд вонгоаҳ

همای سایه‌فکن استخوان خورد وانگاه

Ба ғоси тайр тнқл кунад ба шоҳи анҷӣр

به غاث طیر تنقل کند به شاه انجیر

Пиёзи гандаи бағали далқи Миср май пӯшад

پیاز گنده بغل دلق مصر می‌پوشد

Ба колаи ҷӯшии ман кӯб мехӯрам чун сайр

به کاله‌جوشی من کوب می‌خورم چون سیر

Ба ҳазрати ту ҳамеи лоф фазл натавон зад

به حضرت تو همی لاف فضل نتوان زد

Ки пеши Юсуф айбаст даъвии таъбир

که پیش یوسف عیب است دعوی تعبیر

Дигар наёрам гуфтан , ки дар ҷаҳони хирад

دگر نیارم گفتن، که در جهان خرد

Каминаи резаи хўронм Фрздқасту ҷрир

کمینه ریزه‌خورانم فرزدق است و جریر

Ҳадиси фазл раҳо кун ки хок бар сари фазл

حدیث فضل رها کن که خاک بر سر فضل

Ман ин тариқи супурдаи ним қалилу касӣр

من این طریق سپرده نیم قلیل و کثیر

Вале ба шеър агар ба ним зи хоқонӣ

ولی به شعر اگر به نیم ز خاقانی

Ба ҳеҷ ҳоли ту доне ки кам ним зи мҷир

به هیچ حال تو دانی که کم نیم ز مجیر

Фузун азин нашиносам фазилати эшон

فزون ازین نشناسم فضیلت ایشان

Ки он амир ҳакимаст ва ин ҳакими амир

که آن امیر حکیم است و این حکیم امیر

Чу къбтини марои кӣсаи ҳеҷу косаи тиҳӣ

چو کعبتین مرا کیسه هیچ و کاسه تهی

Чу каъбаи ин дигарон рӯ дар атласу таъбир

چو کعبه این دیگران رو در اطلس و تعبیر

Ҳамаи ҷаҳони шеър аиндлик нашносанд

همه جهان شعر ایندلیک نشناسند

Ба вақти шеъри тафовути миёни шеъру шъир

به وقت شعر تفاوت میان شعر و شعیر

Агарчӣ ҳастанд овоз лек фарқӣ ҳаст

اگرچه هستند آواز لیک فرقی هست

Миёни замзамаи андалебу савти ҳмир

میان زمزمه عندلیب و صوت حمیر

зи шеъру шоирии андари гузар ки ҳам нақсаст

ز شعر و شاعری اندر گذر که هم نقصست

Тҳрӣ аз паии клптрҳои ҳазл пазир

تحری از پی کلپترهای هزل‌پذیر

Ҳуқуқ хизмат дорам ҳамин шараф бас нест ?

حقوق خدمت دارم همین شرف بس نیست؟

Ҳунари мгиру фасоҳати мгиру шеъри мгир

هنر مگیر و فصاحت مگیر و شعر مگیر

Мрози даҳри трўи хушки мояи умрӣ буд

مراز دهر ترو خشک مایه عمری بود

Ба харҷи хизмат ту кардам арча буд ҳақир

به خرج خدمت تو کردم ارچه بود حقیر

Саноу мадҳати ту хондаам гуҳ ва бе гуҳ

ثنا و مدحت تو خوانده‌ام گه و بی‌گه

Дуои давлат ту гуфтаам шабу шабгир

دعای دولت تو گفته‌ام شب و شبگیر

Шароби неъмати ту нӯш ва ман гирифтаи хумор

شراب نعمت تو نوش و من گرفته خمار

Танури бахшиши ту гарм ва ман сиришта хамир

تنور بخشش تو گرم و من سرشته خمیر

Чаҳ узри созам агар брнбндм аз ту камар

چه عذر سازم اگر برنبندم از تو کمر

Чаҳ ҳуҷҷати орм агар дар набандам аз ту фатир

چه حجت آرم اگر در نبندم از تو فطیر

Ман он ним ки ба андаки з ту шавам қонеъ

من آن نیم که به اندک ز تو شوم قانع

Ту он нае ки қабул уфтад аз ту кили исир

تو آن نه‌ای که قبول افتد از تو کیل یسیر

зи шукри неъмати ту оҷизам ки беҳад аст

ز شکر نعمت تو عاجزم که بی‌حد است

Ба аздъо назанад мурғи шукри ҳеҷ сафир

به ازدعا نزند مرغ شکر هیچ صفیر

Ҳамеша то ки набошад зи кӯҳ бе ният

همیشه تا که نباشد ز کوه بی‌نیت

Ҳамеша то ки набошад намоз бе такбир

همیشه تا که نباشد نماز بی‌تکبیر

Бақои муддати умри ту боди чандоне

بقای مدت عمر تو باد چندانی

Ки бошадаш абади андари шумори ъушри ъшир

که باشدش ابد اندر شمار عشر عشیر

Ҳамаи саодати гардуни нисори ҷоҳи ту бод

همه سعادت گردون نثار جاه تو باد

?фони раби таъолии лмои ишоءи қадир

فان رب تعالی لما یشاء قدیر