Бузурги манъаму махдуми ман ҷамоли аддӣн

بزرگ منعم و مخدوم من جمال الدین

Сипеҳри рифъату кони сахоу кӯҳи виқор

سپهر رفعت و کان سخا و کوه وقار

Бхокпои ту кони тоҷ фарқ кайвонаст

بخاکپای تو کان تاج فرق کیوانست

Ки шавқи хизматат аз ман бабради сбрўи қарор

که شوق خدمتت از من ببرد صبرو قرار

Ту офтобӣ ва то талъатат тулӯъ кунад

تو آفتابی و تا طلعتت طلوع کند

Буми чўзраҳи ниҳони зери пардаи шаби тор

بوم چوذره نهان زیر پرده شب تار

Бурузу шаби бдъои ту дўстдорронт

بروز و شب بدعای تو دوستداررانت

Ҳзордст броўрдаҳанд ҳамчуи чанор

هزاردست براورده اند همچو چنار

Миён ба хизмати ту бастаанд чун пайкон

میان به خدمت تو بسته‌اند چون پیکان

Даҳон ба мадҳи ту бигушодаанд чун сӯфор

دهان به مدح تو بگشاده‌اند چون سوفار

Ниҳодаи гӯши садафи сон ки кӣ расад таъӣд

نهاده گوش صدف سان که کی رسد تأیید

Кушодаи чашм чу наргис ки кӣ буд дидор

گشاده چشم چو نرگس که کی بود دیدار

Чу ҷони хасми ту ҳар рӯз то бшби ранҷур

چو جان خصم تو هر روز تا بشب رنجور

Чу чашми бахти ту ҳар шом то саҳари бедор

چو چشم بخت تو هر شام تا سحر بیدار