Хулосаи ҳамаи олами аҷали шаҳоби аддӣн

خلاصه همه عالم اجل شهاب الدین

Ки равшананд зрои ту собити всёр

که روشنند زرای تو ثابت وسیار

Бирез сояи рои ту чашмаи хуршед

بریز سایه رای تو چشمه خورشید

Фурӯди пояи қадари ту гунбади даввор

فرود پایه قدر تو گنبد دوار

Каминаи қатраи зҷўди ту об дар қулзум

کمینه قطره زجود تو آب در قلزم

Кҳинаҳи шамаи зхлқи ту машк дар тотор

کهینه شمه زخلق تو مشک در تاتار

Дуоу хизмати ходим қабул фармойанд

دعا و خدمت خادم قبول فرمایند

Фузуни злшгри зарроту қатраи амтор

فزون زلشگر ذرات و قطره امطار

Яқини шинос кигар шарҳи иштиёқи даҳум

یقین شناس که گر شرح اشتیاق دهم

Дароз гардад ва онгаҳ малолати оради бор

دراز گردد و آنگه ملالت آرد بار

Баёзи рӯз агар фӣ алмисл шавад коғаз

بیاض روز اگر فی المثل شود کاغذ

Дигар мидод шавад ҷумлаи обҳои баҳор

دگر مداد شود جمله آبهای بحار

Шаванд мӯӣ бар андомҳои ман ҳамаи даст

شوند موی بر اندامهای من همه دست

Қалам шавад бҷҳон дар ҳар ончӣ ҳаст ашҷор

قلم شود بجهان در هر آنچه هست اشجار

Ман он нивисам то ҷумлагӣ змн пуршуд

من آن نویسم تا جملگی زمن پرشد

Ҳануз гуфта набошам магари яке зҳзор

هنوز گفته نباشم مگر یکی زهزار

Тўӣӣ ки мар каз ақлӣу дӯстдоронат

توئی که مر کز عقلی و دوستدارانت

Мудоми гирд ту бошанд ҳалқаи доираи вор

مدام گرد تو باشند حلقه دایره وار

Манам зҳлқаҳи буруни мондаи взпии марказ

منم زحلقه برون مانده وزپی مرکز

Басари ҳамеи дувум аз гирди хеш чун паргор

بسر همی دوم از گرد خویش چون پرگار

Чунон бзкри ту оростааст маҳфилҳо

چنان بذکر تو آراسته است محفلها

Ки ном ъбдлтиФ ояд аз дару девор

که نام عبدلطیف آید از در و دیوار

Сарои ту ки дарон назм доштем акнӯн

سرای تو که درآن نظم داشتیم اکنون

Дар он диёр нагардад зғибтти диёр

در آن دیار نگردد زغیبتت دیار

Шуданд ҷумлаи пароканда чун бенот алнъш

شدند جمله پراکنده چون بنات النعش

Ҷамоатӣ ки чу парвин баданд пеши ту пор

جماعتی که چو پروین بدند پیش تو پار

Ту ҳамчуи шамъӣу асҳоби ҷумлаи парвона

تو همچو شمعی و اصحاب جمله پروانه

Бшмъ ҷамъ тавонанд омадани ночор

بشمع جمع توانند آمدن ناچار

Бдўстӣ ва бенону намак ки азми он буд

بدوستی و بنان و نمک که عزم آن بود

Ки бар сиблат тамошо кунам сӯии ту гузор

که بر سبیل تماشا کنم سوی تو گذار

Вале таваққуфам аз заъфи чорпоёнст

ولی توقفم از ضعف چارپایانست

Ки беш аз анкаҳи тўонгФти лоғари ндўнзор

که بیش از انکه توانگفت لاغر ندونزار

Худоӣ донад ва донам ту низ майдонӣ

خدای داند و دانم تو نیز میدانی

Ки бе ту нестам аз айши хеш бар хурдор

که بی تو نیستم از عیش خویش بر خوردار

Рухам чу обӣ зардаст ва биравӣ аз ғами гирд

رخم چو آبی زردست و بروی از غم گرد

Фусурда аз дами сарди ашки ман чу донаи нор

فسرده از دم سرد اشک من چو دانه نار

Сипедаи дам ки насим оварад бмни бӯят

سپیده دم که نسیم آورد بمن بویت

Кунам баров здли хуши равони хеши нисор

کنم براو زدل خوش روان خویش نثار

Ҳазор ҷон гиромӣ биноз парварда

هزار جان گرامی بناز پرورده

Фидоаши бодакка буи оварад марои азёр

فداش بادکه بوی آورد مرا ازیار