Дуоу хизмати махдуми хеши фахриддин

دعا و خدمت مخدوم خویش فخرالدین

Ҳамеи расонам агар омад ӯ здрёи бор

همی رسانم اگر آمد او زدریا بار

Рабиъ омад лекини рабиъи мо номад

ربیع آمد لیکن ربیع ما نامد

Тўӣии рабиъи рабиъи ҷаҳони хазони ингор

توئی ربیع ربیع جهان خزان انگار

Бҷони ту ки агар шарҳи иштиёқи даҳум

بجان تو که اگر شرح اشتیاق دهم

Зсд яке нашавад гуфта дарди всди тӯмор

زصد یکی نشود گفته درد وصد طومار

Тўӣии рабиъи дили мо вале чу гули бадаҳд

توئی ربیع دل ما ولی چو گل بدعهد

Ки бесабот буд аҳди ту буқати баҳор

که بی ثبات بود عهد تو بوقت بهار

Хаёли тести шабу рӯзи пеши дидаи ман

خیال تست شب و روز پیش دیده من

Чунонкӣ гўӣӣ гаштаст дар ду дида нигор

چنانکه گوئی گشتست در دو دیده نگار

Чу муддатӣаст ки аз ту наёфтам ташриф

چو مدتی است که از تو نیافتم تشریف

Ҳаме надонам то чист мӯҷиби озор

همی ندانم تا چیست موجب آزار

Бадеъ бошад ин аз рафеъи рои рабиъ

بدیع باشد این از رفیع رای ربیع

Ки бе сабаби зчўи ман дӯстӣ шавад безор

که بی سبب زچو من دوستی شود بیزار

Макун агар чаҳ ҳарифони ту худбасии дорӣ

مکن اگر چه حریفان تو خودبسی داری

Здўстони куҳан низ гуҳи гуҳии ёди ор

زدوستان کهن نیز گه گهی یاد آر