Дар омад аздрми оншмъи бррхони оташ

در آمد ازدرم آنشمع بررخان آتش

Маро фитод чу парвона бар равони оташ

مرا فتاد چو پروانه بر روان آتش

Нишаст пешами сармаст ва ҷом ме барадаст

نشست پیشم سرمست و جام می بردست

Меӣ ки шуъла ӯ зад бқирўони оташ

میی که شعله او زد بقیروان آتش

Бидон сифат ки буд дрблўри лаъли музоб

بدان صفت که بود دربلور لعل مذاب

Барони нсқ ки буд обро миёни оташ

برآن نسق که بود آب را میان آتش

Чу лаъли дилбари нӯшин чу айши ошиқи талх

چو لعل دلبر نوشین چو عیش عاشق تلخ

Чу оби софӣу сурхяш ҳамчунон оташ

چو آب صافی و سرخیش همچنان آتش

Нигоҳ кардам ва дидам қадӣ чу сарви баланд

نگاه کردم و دیدم قدی چو سرو بلند

Ду зулфи машк ва ду лаби врхони оташ

دو زلف مشک و دو لب ورخان آتش

Бмҳр гуфтам бози ин таҳаввурат зчаҳ хост

بمهر گفتم باز این تهورت زچه خاست

Чунин шукр ки ниҳодаст брчнони оташ

چنین شکر که نهادست برچنان آتش

Бахшам гуфт ки девона ? чаҳ мигўӣӣ ?

بخشم گفت که دیوانه؟ چه میگوئی؟

Куҷои расонади ёқӯтро зиёни оташ

کجا رساند یاقوت را زیان آتش

ГрФтмши бкнори андар ва ҳаме гуфтам

گرفتمش بکنار اندر و همی گفتم

Ки эй марои зтўи андари миёни ҷони оташ

که ای مرا زتو اندر میان جان آتش

Фузуд аз дами сарди ман оташи дил аз он

فزود از دم سرد من آتش دل از آن

Ки беш бояд дар фасли меҳргони оташ

که بیش باید در فصل مهرگان آتش

Висоли ту зибрам рафт ва монад оташи ишқ

وصال تو زبرم رفت و ماند آتش عشق

Балӣ бимонад лобуди зкорўони оташ

بلی بماند لابد زکاروان آتش

Збскаҳ аз туфи дили нолаҳои зор кунам

زبسکه از تف دل ناله های زار کنم

Маро чу шамъи забони гашт дар даҳони оташ

مرا چو شمع زبان گشت در دهان آتش

Ббўии зулфи ту ҳаргизи куҷои ту андбўд

ببوی زلف تو هرگز کجا تو اندبود

Вагар бисӯзад сад соли машку бони оташ

وگر بسوزد صد سال مشک و بان آتش

Чунонкии холи ту баррӯи ту набошад ҳам

چنانکه خال تو برروی تو نباشد هم

Агар бистари созанди ҳиндӯони оташ

اگر بستر سازند هندوان آتش

Маро бсухтӣ ва пас бимонадем танҳо

مرا بسوختی و پس بماندیم تنها

Бад-ӣни сифати бигузоради балии шубони оташ

بدین صفت بگذارد بلی شبان آتش

Рухам чу обии шдзрду хоксорози ғам

رخم چو آبی شدزرد و خاکساراز غم

Дилам чу норўдри он нори нордони оташ

دلم چو نارودر آن نار ناردان آتش

Чу ман зи лаъли ту бӯсӣ талаб кунам гуяд

چو من ز لعل تو بوسی طلب کنم گوید

ДўзлФи ту бнсиҳт ки ҳону ҳони оташ

دوزلف تو بنصیحت که هان و هان آتش

Зхоки пои ту грдр гурез нест чу об

زخاک پای تو گردر گریز نیست چو آب

Бадасти бод чаро медиҳад Аннани оташ

بدست باد چرا میدهد عنان آتش

Вагар зғорз чун об ту надорад шарм

وگر زغارض چون آب تو ندارد شرم

Чаро шудаст бснги андаруни ниҳони атш

چرا شدست بسنگ اندرون نهان اتش

Фусуни шукри тугар бхўондии якбор

فسون شکر تو گر بخواندی یکبار

Надорадӣ таби лрзондри устихони оташ

نداردی تب لرزاندر استخوان آتش

Маро бхсм макун бим аз анкаҳ нандешам

مرا بخصم مکن بیم از انکه نندیشم

Агар шаванд марои ҷумлаи душманони оташ

اگر شوند مرا جمله دشمنان آتش

Бхои кпои тугар ҷузи ббоди инкорам

بخا کپای تو گر جز بباد انکارم

Агар чу оби баборади зи осмони оташ

اگر چو آب ببارد ز آسمان آتش

Маро чаҳ бок чу гӯям мдиҳи садри ҷаҳон

مرا چه باک چو گویم مدیح صدر جهان

Агар бигирад аз инпси ҳамаи ҷаҳони оташ

اگر بگیرد از ینپس همه جهان آتش

Сутӯдаи хоҷаи офоқи рукни дайни масъӯд

ستوده خواجه آفاق رکن دین مسعود

Ки ҳаст аз ғазабаши камтарини нишони оташ

که هست از غضبش کمترین نشان آتش

Бпиши қатраи ҷўдш кам аз бухори баҳор

بپیش قطره جودش کم از بخار بحار

Бензади шуълаи хашмаш кам аз духони оташ

بنزد شعله خشمش کم از دخان آتش

Баҳри куҷо ки расад хашм ӯ бар оради гирд

بهر کجا که رسد خشم او بر آرد گرد

Ки гашти ҳамраҳи хашмаши Аннани занони оташ

که گشت همره خشمش عنان زنان آتش

Магар ки хост ки то шакли калак ӯ гирад

مگر که خواست که تا شکل کلک او گیرد

Ки зард рӯй шудасту сияҳи забони оташ

که زرد روی شدست و سیه زبان آتش

Забон чу събон дар ком аз чаҳ ҷанбанд

زبان چو ثعبان در کام از چه جنباند

Агар нахоҳад аз хашм ӯ амони оташ

اگر نخواهد از خشم او امان آتش

Зиҳӣ чу табъи латифи гуҳи мунозираи об

زهی چو طبع لطیف گه مناظره آب

Хҳӣ чу хотири тезати гуҳи баёни оташ

خهی چو خاطر تیزت گه بیان آتش

Турои сети мояи лутф ва тараст қӯти унф

ترا ست مایه لطف و تر است قوت عنف

Чунин буд баҳамаи ҷои бегмони оташ

چنین بود بهمه جای بیگمان آتش

НФозомри ту чун бод дид маъзӯраст

نفاذامر تو چون باد دید معذورست

Агар билразад чун об ҳар замони оташ

اگر بلرزد چون آب هر زمان آتش

Аз йени ҷҳаҳ ки нигин туро сазад ёқӯт

از ین جهه که نگین ترا سزد یاقوت

Ҳаме наёрад гаштан бигард он оташ

همی نیارد گشتن بگرد آن آتش

Баномати азраҳи тсъид нисбатӣ дорад

بنامت ازره تصعید نسبتی دارد

Аз ан бар арқон гаштаст қаҳрамони оташ

از ان بر ارکان گشتست قهرمان آتش

Табоиъи арнаҳи баноми ту хутба хоҳад кард

طبایع ارنه بنام تو خطبه خواهد کرد

Забони дароз чаро карда чун синони оташ

زبان دراز چرا کرده چون سنان آتش

Ниҳода рӯй бболоу теғи кин дар даст

نهاده روی ببالا و تیغ کین در دست

Хатиби вор бар афкандаи тилсони оташ

خطیب وار بر افکنده طیلسان آتش

Зхоки пои тўгрдди сумуми оби ҳаёт

زخاک پای توگردد سموم آب حیات

Ббоди лутф ту гардад чу замирони оташ

بباد لطف تو گردد چو ضمیران آتش

Шароби афви турои гашти нойиби оби ҳаёт

شراب عفو ترا گشت نایب آب حیات

Забони хашми турои гашти тарҷумони оташ

زبان خشم ترا گشت ترجمان آتش

Чунонкӣ хок шавад дар каф вале ту зар

چنانکه خاک شود در کف ولی تو زر

Шавад бадасти адуии ту арғавони оташ

شود بدست عدوی تو ارغوان آتش

Макр ки ном ту кардаст нақши бртни хеш

مکر که نام تو کردست نقش برتن خویش

Ки бар смндргрдд чу гулистони оташ

که بر سمندرگردد چو گلستان آتش

Магар ки дидгаҳи хашм аз ту сФроӣӣ

مگر که دیدگه خشم از تو صفرائی

Ки зард бошад доим чу заъфарони оташ

که زرد باشد دایم چو زعفران آتش

Насими лутфи ту грсўии дӯзахи ордрўӣ

نسیم لطف تو گرسوی دوزخ آردروی

Чунон шавад ки бнўрўзи бӯстони оташ

چنان شود که بنوروز بوستان آتش

Сумуми қаҳри ту гар бугзарад бдрёи бор

سموم قهر تو گر بگذرد بدریا بار

Чу абри грддозў бар фалаки равони оташ

چو ابر گرددازو بر فلک روان آتش

Аз онспс ки ҳаме хӯрд хештан аз худ

از آنسپس که همی خورد خویشتن از خود

Чу менаёфт ғзоӣии здигрони оташ

چو می نیافت غذائی زدیگران آتش

Зимни адли ту бгзошти табъро чунон

زیمن عدل تو بگذاشت طبع را چونان

Ки гашт бар тани гӯи гирди меҳрбони оташ

که گشت بر تن گو گرد مهربان آتش

Брўзгори ту чу найен латиф табъ шудаст

بروزگار تو چو نین لطیف طبع شدست

Ки гирди перҳани худ рпрнёни оташ

که گرد پیرهن خود رپرنیان آتش

аи зонсбб ки чу хасми ту зард ва ларзонаст

ا زآنسبب که چو خصم تو زرد و لرزانست

Сиёҳи мӯӣ ҳаме мераду ҷавони оташ

سیاه موی همی میرد و جوان آتش

Агар ту бошӣ бар хасми ҳукмрон чаҳ аҷаб

اگر تو باشی بر خصم حکمران چه عجب

Ҳамеша бошад бар пунбаи ҳукмрони оташ

همیشه باشد بر پنبه حکمران آتش

Збод бошад бо ҳзми ту сабктар хок

زباد باشد با حزم تو سبکتر خاک

Чу об бошад боазми ту гарони оташ

چو آب باشد باعزم تو گران آتش

Зшрми он каф гавҳар фишонат абрҳмӣ

زشرم آن کف گوهر فشانت ابرهمی

Биҷои оби баборади зи дидагони оташ

بجای آب ببارد ز دیدگان آتش

Бсухт қаҳри ту дар чархи роҳи коҳкшон

بسوخت قهر تو در چرخ راه کاهکشان

Чунин бўдчў дроФтд бакоҳадон оташ

چنین بودچو درافتد بکاهدان آتش

Бзргўорои садро қасида гуфтам

بزرگوارا صدرا قصیده گفتم

Ки хостанд радифаши бомтҳони оташ

که خواستند ردیفش بامتحان آتش

Барон ниҳод ки гуфтанд ашрафу тўот

بران نهاد که گفتند اشرف و طواط

Азин нмти ду қасидаи радифашони оташ

ازین نمط دو قصیده ردیفشان آتش

Знзми банда ҳануз ин қасида дувумаст

زنظم بنده هنوز این قصیده دومست

Ки то бҳшрзнди зини дўдостони оташ

که تا بحشرزند زین دوداستان آتش

Ббҳри мадҳи ту андар фикандам ин киштӣ

ببحر مدح تو اندر فکندم این کشتی

Ки хоки пой вай обасту бодбони оташ

که خاک پای وی آبست و بادبان آتش

Агар биёбам муҳлат чунон кунам зинпс

اگر بیابم مهلت چنان کنم زینپس

Ки дар тараққӣ гирад зи ман карони оташ

که در ترقی گیرد ز من کران آتش

Ҳамеша то ки ббўиди бнўи баҳорони гул

همیشه تا که ببوید بنو بهاران گل

Ҳамеша то ки фурӯзанд дар хазони оташ

همیشه تا که فروزند در خزان آتش

Ту ҷовдона бизӣ шоди ҳамчуи гули хандон

تو جاودانه بزی شاد همچو گل خندان

Ки душманони троҳсти ҷовдони оташ

که دشمنان تراهست جاودان آتش

Нишаста брдри аҳбоби ту камӣни иқбол

نشسته بردر احباب تو کمین اقبال

Гирифта дар дили аъдои ту макони оташ

گرفته در دل اعدای تو مکان آتش

Зъиди давлат ту гашта душманони қурбон

زعید دولت تو گشته دشمنان قربان

Бензади қудрати ту мондаи нотавони оташ

بنزد قدرت تو مانده ناتوان آتش

Ҳамеша рӯз тўчў наиду хасми ту чу наавд

همیشه روز توچو نعید و خصم تو چو نعود

Ки бодлши ҳама сола кунад қуръони оташ

که بادلش همه ساله کند قرآن آتش