эй турои гоҳи карам бо ҳар касе сад астноъ

ای ترا گاه کرم با هر کسی صد اصطناع

Ваии турои вақти баён дар сухан дар ҳар сухани сад ихтироъ

وی ترا وقت بیان دُر سخن در هر سخن صد اختراع

Ҳуҷҷати қадари ту чун аъёни ҳиссии бихлоФ

حجت قدر تو چون اعیان حسی بی خلاف

Мансаби садри ту чун бурҳони ақлӣ бе низо

منصب صدر تو چون برهان عقلی بی نزاع

Хомаи ?утро ҳаст аз авроқи гардуни тарҷумон

خامه‌ات را هست از اوراق گردون ترجمان

Хотиратро ҳаст бар асрори ғайбии итилоъ

خاطرت را هست بر اسرار غیبی اطلاع

Чун қазои осмони ҳукми ту бар олами равон

چون قضای آسمان حکم تو بر عالم روان

Чун ашороти қадари амри ту ҳар ҷоӣии матоъ

چون اشارات قدر امر تو هر جائی مطاع

Мансаби дониши миёни маснаду дастати рафеъ

منصب دانش میان مسند و دستت رفیع

Ҳиссаи давлати миёни хотаму калакати мушоъ

حصه دولت میان خاتم و کلکت مشاع

Пеши лутфати субҳдами ҷомаи бадаради тобноФ

پیش لطفت صبحدم جامه بدرد تا به ناف

Рост ҳамчу наошиқ сари маст дар вақти самоъ

راست همچون عاشق سرمست در وقت سماع

Шукри ҷавдат чун тавонад гуфт ози дайри сайр

شُکر جودت چون تواند گفت آز دیر سیر

Узри дастат чун тавонад хости кон бе матоъ

عذر دستت چون تواند خواست کان بی متاع

НФҳаҳи ахлоқ пакет менамояд рашки машк

نفحه اخلاق پاکت می‌نماید رشک مُشک

Садамаи асиб хашмат мекунад қалъи қалоъ

صدمه آسیب خشمت میکند قلع قلاع

Чарх дорад маснади қадари ту бар фарқи Зуҳал

چرخ دارد مسند قدر تو بر فرق زحل

Сидра созад минбари ҷоҳи ту азоўҷи биқоъ

سِدره سازد منبر جاه تو از اوج بِقاع

Офтоби кӣмёгар аз сипеҳри лоҷувард

آفتاب کیمیاگر از سپهر لاجورد

Сӯии хоки дарга ту карда ҳар рӯзи антҷоъ

سوی خاک درگه تو کرده هر روز انتجاع

Аздми хилқати бихандади теғи андари мавҷи хӯн

از دمِ خُلقت بخندد تیغ اندر موج خون

ВзтФ хашмат билразад найзаи дардасти шуҷоъ

وز تفّ خشمت بلرزد نیزه در دست شجاع

Нест андрснти афви ту Маҳмӯди интиқом

نیست اندر سُنت عفو تو محمود انتقام

Нест андари мазҳаби ҷӯади ту ҷоизи имтиноъ

نیست اندر مذهب جود تو جایز امتناع

Ҳамчунон каз Ямани каъба Макка шуд хиролблод

همچنان کز یُمن کعبه مکه شد خیرالبلاد

Шуд зи Фрмснди ту Исфаҳони хиролбқоъ

شد ز فرّ مسند تو اصفهان خیرالبقاع

Ҳаст бар хок дар ту ҷбҳти съдолсъўд

هست بر خاک درِ تو جبهت سعدالسعود

Ҳаст дар хӯни адуяти саъди зобҳро Фроъ

هست در خونِ عدویت سعد ذابح را فراع

Шодбош эй ҳокимӣ каз адли ту рӯбоҳи ланг

شادباش ای حاکمی کز عدل تو روباه لنگ

Шер шерон медиҳад мари бачаро вақти рзоъ

شیر شیران میدهد مر بچه را وقت رضاع

Боди хилқатгар бсҳро бугзарад беруни барад

باد خُلقت گر به صحرا بگذرد بیرون برد

Ваҳшат аз табъи вуҳушу нафрат аз хуии сбоъ

وحشت از طبع وحوش و نفرت از خوی سباع

Кӯҳро грзраҳи азҳлми ту ҳосил шудӣ

کوه را گر ذره از حلم تو حاصل شدی

Кӣ пазируфтии зи осеби зулоли ансдоъ

کی پذیرفتی ز آسیب زلال انصداع

Сохт устурлобӣ аз тдўири хуршеди осмон

ساخت اسطرلابی از تدویر خورشید آسمان

То бидон гирад зрои равшани ту иртифоъ

تا بدان گیرد ز رای روشن تو ارتفاع

Хашмат аз оташ шавад ҳафт ахтараш бошад шарор

خشمت از آتش شود هفت اخترش باشد شرار

Ҳимматат гар хон наад на чарх бас набӯд қсоъ

همتت گر خوان نهد نُه چرخ بس نبود قصاع

Чарх агар аз рои ту кӯзаи кушояди фии алмисл

چرخ اگر از رای تو کوزه گشاید فی المثل

Субҳ бар ҷӯшад задам сардии худ ҳамчун Фқоъ

صبح برجوشد ز دم‌سردی خود همچون فقاع

Ҳар ки исёни турои каждум вааш истиқбол кард

هر که عصیان ترا کژدم‌وش استقبال کرد

Дайр набӯд то кунад сари гардани ӯрои видоъ

دیر نبود تا کند سر گردن او را وداع

Гар маро набӯд харидорӣ аҷаб набӯд аи зи анк

گر مرا نبود خریداری عجب نبود از آنک

Табъи ман брмдҳтт гаштасту қФи лоибоъ

طبع من بر مدحتت گشته‌ست وقف لایباع

Садрат ар чаҳ ҷой шаръаст шеъртар бояд аз анк

صدرت ارچه جای شرعست شعر تر باید از آنک

Сарогар чаҳ ҷой ақласт ҳам шавад ҷои сдоъ

سر اگرچه جای عقلست هم شود جای صداع

Худ чаҳ давлат кон нашуд дар хизмати ҳосили маро

خود چه دولت که‌ان نشد در خدمت حاصل مرا

Гар худ аинстӣ бгоҳ мадҳи ҳасани алои стмоъ

گر خود اینستی به گاه مدح، حُسن الاستماع

Офтоби шаръӣ ва ман чун Уториди гоҳи мадҳ

آفتاب شرعی و من چون عطارد گاه مدح

Зонҳмӣ хоҳам ки пайваста буд таҳти ашшуъоъ

زآن همی خواهم که پیوسته بود تحت الشعاع

Табъи ман зосоиши доим малолат ёфтаст

طبع من زآسایش دایم ملالت یافته‌ست

Врчаҳ маҳбӯбаст бар осоиши вромши тбоъ

ورچه محبوبست بر آسایش و رامش طباع

Чун пиёлаи вақт он омад ки бар бандами камар

چون پیاله وقت آن آمد که بربندم کمر

То кӣ аз ътлти намоям чу насуроҳе азтҷоъ

تا کی از عطلت نمایم چون صراحی اضطجاع

Ман ҳмихўоҳм ки ақдии бандем ё хидматӣ

من همی خواهم که عقدی بندیم یا خدمتی

Ту баротами миФрстӣ аз барои иртифоъ

تو براتم می‌فرستی از برای ارتفاع

Ман чу пелам зон ҳмихўоҳм ки хос шаҳ шавам

من چو پیلم زآن همی خواهم که خاص شه شوم

Анкабутами мнкаҳ дар бандем аз насхи алрқоъ

عنکبوتم من که در بند آیم از نسخ الرقاع

Бандагӣ фармо маро то хоҷаи гирдам ки ҳаст

بندگی فرما مرا تا خواجه گردم که هست

Хизмати ту кимиёии давлат бе инқитоъ

خدمت تو کیمیای دولت بی انقطاع

Ҳаст истеъдод ҳар шуғлии биҳамдиллоҳи маро

هست استعداد هر شغلی به حمدالله مرا

Хосса чу набошад мураббии лутфи ту густарда боъ

خاصه چون باشد مربی لطف تو گسترده باع

Пас чаҳ узри орм бар аҳли ҳунар бо ин ҳунар

پس چه عذر آرم برِ اهل هنر با این هنر

Гар насозам аз чу ту махдуми асбобу зёъ

گر نسازم از چو تو مخدوم اسباب و ضیاع

Ман бад-ӣни хурдӣ кифоят мекунам шуғли бузург

من بدین خردی کفایت میکنم شغل بزرگ

Бидқии ҳифзи ду фарзин мекунад андари биқоъ

بیدقی حفظ دو فرزین می‌کند اندر بقاع

Нзқноът бо шуд аз дун ҳимматӣ бошад маро

نز قناعت باشد از دون همتی باشد مرا

Гар шавам розӣ аз индўлти бад-ӣни қадари аи нтФоъ

گر شوم راضی ازین دولت بدین قدر انتفاع

Ҷузи ту дар олами карӣмии кӯ ки шояд гуфтамаш

جز تو در عالم کریمی کو که شاید گفتمش

эй турои гоҳи карам бо ҳаркасии сад астноъ

ای ترا گاه کرم با هر کسی صد اصطناع

То араб чун шеър гӯйанд аз ӣӣ ёру диёр

تا عرب چون شعر گویند از پی یار و دیار

Аз русум ва аздмн гӯйанду атлолу рбоъ

از رسوم و از دمن گویند و اطلال و رباع

Боди аҳкоми туро давлат намӯда инқиёд

باد احکام ترا دولت نموده انقیاد

Боди фармони туро гардун намӯда атбоъ

باد فرمان ترا گردون نموده اتباع

Бар ту маймуни боди иду душманати қурбони ту

بر تو میمون باد عید و دشمنت قربان تو

Ончунон қурбон ки саги р Абҳара бошад зу кроъ

آنچنان قربان که سگ را بهره باشد زو کراع