эй бонсоФи хоҷаи офоқ

ای بانصاف خواجه آفاق

Ваии бтҳқиқ аз бузургони тоқ

وی بتحقیق از بزرگان طاق

Адли ту деви зулмро лоҳўл

عدل تو دیو ظلم را لاحول

Ҷӯади ту заҳри фақрро трёқ

جود تو زهر فقر را تریاق

Мулкӣ дар ҷаҳони шаръи расӯл

ملکی در جهان شرع رسول

Пеши ту ақлу урф чун дўўшоқ

پیش تو عقل و عرف چون دووشاق

Гӯйанд ақсои алқзоаҳи рукни аддӣн

گویند اقصی القضاه رکن الدین

Гар кунӣ сгарои ту истинтоқ

گر کنی سنگرا تو استنطاق

Нест андари ҳамаи басити замин

نیست اندر همه بسیط زمین

Мисли ту хоҷаи алии алотлоқ

مثل تو خواجه علی الاطلاق

Вар касеро набошад ин бовар

ور کسی را نباشد این باور

Гӯи хуросонати онки инат Ироқ

گو خراسانت آنک اینت عراق

Ҳимматат бар ду кун дар икдм

همتت بر دو کون در یکدم

Чор такбир гуфта ва се талоқ

چار تکبیر گفته و سه طلاق

Дар фазои ҷаҳони бшрқу бғрб

در فضای جهان بشرق و بغرب

Сояи адл ту кашида равоқ

سایه عدل تو کشیده رواق

Дар бар фаҳму хотртизт

در بر فهم و خاطرتیزت

Кунад сайр омаданд барқу барроқ

کند سیر آمدند برق و براق

Ақлу калак аз барои мадҳати ту

عقل و کلک از برای مدحت تو

Бастаанду кушодаи нутқ ва натоқ

بسته اند و گشاده نطق و نطاق

На чу ту олимӣаст дар олам

نه چو تو عالمی است در عالم

На чу ту ҳокимӣаст дар офоқ

نه چو تو حاکمی است در آفاق

Адл чун дар гуҳат наёфт паноҳ

عدل چون در گهت نیافت پناه

Шаръ чун маснадат надиду соқ

شرع چون مسندت ندید و ثاق

Ҳар захира ки меҳр дар дили кон

هر ذخیره که مهر در دل کان

Кард пинҳони зхшиаҳи алонФоқ

کرد پنهان زخشیه الانفاق

Дасти ҷавдати чунон броФшондст

دست جودت چنان برافشاندست

Каз ҷаҳони баради хшиаҳи аломлоқ

کز جهان برد خشیه الاملاق

Аҳд кардаст чарх бо роят

عهد کردست چرخ با رایت

Ки намояд ҳамеша бо ту вифоқ

که نماید همیشه با تو وفاق

Гарчи андар хзиб дорад чарх

گرچه اندر خضیب دارد چرخ

Нашканад аҳд чун кунад мисоқ

نشکند عهد چون کند میثاق

Абр агар лофи ҷӯад бо ту занад

ابر اگر لاف جود با تو زند

Занадаш барқ дар даҳони мзроқ

زندش برق در دهان مزراق

Гар кунад пайравии ҷоҳи ту ваҳм

گر کند پیروی جاه تو وهم

Мутааззир шавад бар ӯ илҳоқ

متعذر شود بر او الحاق

Вар муҷассам шавад бузургии ту

ور مجسم شود بزرگی تو

Соқи аршаш куҷо расад брсоқ

ساق عرشش کجا رسد برساق

Шама аз рўоиҳи карамат

شمه از روایح کرمت

Нсхтст аз макорими алохлоқ

نسختست از مکارم الاخلاق

Ҳазл дар табъ ту наёфт маҷол

هزل در طبع تو نیافت مجال

Рости чўнонкаҳ дар талоқи ъноқ

راست چونانکه در طلاق عناق

Қалами ту чу лавҳ маҳфӯзаст

قلم تو چو لوح محفوظست

Ки мқсм шавад бадви арзоқ

که مقسم شود بدو ارزاق

Ҷони рӯҳи алқудси бмғзи хирад

جان روح القدس بمغز خرد

Кунад аз буии хоқти истиншоқ

کند از بوی خاقت استنشاق

Ҷоҳи ту дар тараққӣӣаст ки ҳаст

جاه تو در ترقیی است که هست

Сидраи алмнтҳии бадви муштоқ

سدره المنتهی بدو مشتاق

Адли оми ту рубъ Маскав наро

عدل عام تو ربع مسکو نرا

Алиф ва лоам шуд дар астғроқ

الف و لام شد در استغراق

Гашти кӯтоҳи дасти зулм чунонк

گشت کوتاه دست ظلم چنانک

Бози пас ҷусти оташ аз ҳроқ

باز پس جست آتش از حراق

Зуди харчанги бинӣу фарзин

زود خرچنگ بینی و فرزین

Ки ниҳанд аи зтўи каҷрави бар толқ

که نهند ا زتو کجروی بر طالق

Маснади ту чу кард рои қазо

مسند تو چو کرد رای قضا

Гуфт шаръаши балии алики мсоқ

گفت شرعش بلی الیک مساق

Валлоҳ ар дар чаҳор болаши шаръ

والله ار در چهار بالش شرع

Кас нишинад чу ту бостҳқоқ

کس نشیند چو تو باستحقاق

Холӣ аз қасду майлу ҳирсу тамаъ

خالی از قصد و میل و حرص و طمع

Фориғ аз кибри вбхлу ҳақаду нифоқ

فارغ از کبر وبخل و حقد و نفاق

Ҳаст он ъотФт бар атфолат

هست آن عاطفت بر اطفالت

Каз падар кас набинад он ашФоқ

کز پدر کس نبیند آن اشفاق

Набӯд чўшкўортар аз адл

نبود چوشکوار تر از عدل

Ҳаркиро лиззаташи бмзоқ

هرکه را لذتش بمذاق

Шох бе эътидоли фасли баҳор

شاخ بی اعتدال فصل بهار

Натавонад ки пурвирди авроқ

نتواند که پرورد اوراق

Исматат дар канори прўрдст

عصمتت در کنار پروردست

Дошта ҳифзи эзадяти итоқ

داشته حفظ ایزدیت یتاق

Рӯзи ҳикмат ки сӯии маснади ту

روز حکمت که سوی مسند تو

Хира монад зи ҳайбатати аҳдоқ

خیره ماند ز هیبتت احداق

намебар ояд зи мункирони ақрои р

می بر آید ز منکران اقرا ر

Зуд бе ихтиёри ҳамчуи Фўоқ

زود بی اختیار همچو فواق

Ҷўн бғоит расед кори ситам

جون بغایت رسید کار ستم

Қалами зулми гашти ёри чумоқ

قلم ظلم گشت یار چماق

Нури адли ту ногаҳон бигирифт

نور عدل تو ناگهان بگرفت

Ҳама рӯй замини зи сабъи тбоқ

همه روی زمین ز سبع طباق

Нафаси субҳдам кушода шавад

نفس صبحدم گشاده شود

Чун уфуқ аз шафақ гирифт хноқ

چون افق از شفق گرفت خناق

Нқмту неъматати бдшмну дӯст

نقمت و نعمتت بدشمن و دوست

Май наад ғулу туруқ бар аъноқ

می نهد غل و طرق بر اعناق

Мадҳати ту бнлти Фкрмро

مدحت تو بنلت فکرمرا

Хутба кард ва сахоат дод сдоқ

خطبه کرد و سخات داد صداق

Ҳар натиҷа ки зояд ва набӯд

هر نتیجه که زاید و نبود

Дар мдиҳи ту оқ бошад оқ

در مدیح تو عاق باشد عاق

Боди қурбони ту адуи врчаҳ

باد قربان تو عدو ورچه

Насазад хўги фидяи исҳоқ

نسزد خوگ فدیه اسحاق

То бинозанд муфлисони бадарам

تا بنازند مفلسان بدرم

То биноланд ошиқони зи фироқ

تا بنالند عاشقان ز فراق

Боди ҷӯади ту ъдти муфлис

باد جود تو عدت مفلس

Рӯзи хасми ту чун шаби ушшоқ

روز خصم تو چون شب عشاق

Моҳи ҷоҳи ту беуфӯлу ғуруб

ماه جاه تو بی افول و غروب

Бадари қадари ту бехусуфу муҳоқ

بدر قدر تو بی خسوف و محاق

Шодмони болғдўи ҷоҳу алосол

شادمان بالغدو جاه و الاصال

Комрони болъшӣу алошроқ

کامران بالعشی و الاشراق