эй толеъи нигуни зи ту то кӣ қафо хӯрам

ای طالع نگون ز تو تا کی قفا خورم

Ваии чархи вожгӯни зи ту то кӣ ҷафо барам

وی چرخ واژگون ز تو تا کی جفا برم

Рӯзӣ бахшам башиканам ин меҳри меҳри ту

روزی بخشم بشکنم این مهر مهر تو

Венаи пардаи кабӯди ту бар икдгри дирам

وین پرده کبود تو بر یکدگر درم

Аз даври ту чаҳ бок ки ман қутби собитам

از دور تو چه باک که من قطب ثابتم

Вази наҳси ту чаҳ бим ки ман саъди Акбарам

وز نحس تو چه بیم که من سعد اکبرم

Ваҷҳи кабоб аз ҷигарам кун ки лола ам

وجه کباب از جگرم کن که لاله ام

Вақти шароби хӯни дилами хур ки соғарам

وقت شراب خون دلم خور که ساغرم

Чун авди баҳри буи бар оташ нишонем

چون عود بهر بوی بر آتش نشانیم

Оташ чаҳ ҳоҷатаст ки ман мшги азФрм

آتش چه حاجتست که من مشگ اذفرم

Аз сарви солхурдаи ним сарфароз тар

از سرو سالخورده نیم سرفراز تر

Онро чаҳ мекунӣ ту ки ман шохи нав барам

آنرا چه میکنی تو که من شاخ نو برم

Аз сарду гарми ту бадар оем ки дар ҳунар

از سرد و گرم تو بدر آیم که در هنر

Хуши табъи всрхрўии чўёқўти аҳмарам

خوش طبع وسرخروی چویاقوت احمرم

Ман даргаӣ гузидаам аз баҳри дафъи ту

من درگهی گزیده ام از بهر دفع تو

Кандар паноҳ ӯ зи саломати масӯни терм

کاندر پناه او ز سلامت مصون ترم

Олии ҷаноби хоҷаи офоқи садри дайн

عالی جناب خواجه آفاق صدر دین

Каш офтоб гуфт ман аз ту мунавварам

کش آفتاب گفت من از تو منورم

Чарх аз паии тафохури кФтсти борҳоаш

چرخ از پی تفاخر کفتست بارهاش

Ман низ дар рикоби ту деринаи чокарам

من نیز در رکاب تو دیرینه چاکرم

Аз рӯй шукр гуяд ин лафзҳо ҳаме

از روی شکر گوید این لفظها همی

Онам ки дар бузургӣ аз афлоки бартарам

آنم که در بزرگی از افلاک برترم

ди ръолми маъонии ақли мушаррафам

د رعالم معانی عقل مشرفم

Бар зр ваа мъолии рӯҳи мутаҳҳарам

بر ذر وه معالی روح مطهرم

Аз хонадони илмам ва фазласт ҳуҷҷатам

از خاندان علمم و فضلست حجتم

Мушкили гушои шаръам ва ақласт раҳбарам

مشکل گشای شرعم و عقلست رهبرم

Бошад фурӯди қдрмну дуни ҳақи ман

باشد فرود قدرمن و دون حق من

Гар аз бенот наъш бисозанд минбарам

گر از بنات نعش بسازند منبرم

Ҳангоми лофи бастаи даҳони ҳамчу ғунча ам

هنگام لاف بسته دهان همچو غنچه ام

Вақти сухани кушодаи забони ҳамчуи ханҷарам

وقت سخن گشاده زبان همچو خنجرم

Аз ҳиммати баландам ва аз пояи рафеъ

از همت بلندم و از پایه رفیع

Дар зери пои ҷузи сар ноҳид наспурам

در زیر پای جز سر ناهید نسپرم

Гарчи баланди асламу покизаи нисбатам

گرچه بلند اصلم و پاکیزه نسبتم

Аз зоти худ бузургам зеро ки гавҳарам

از ذات خود بزرگم زیرا که گوهرم

Дар хӯрд хеши зевари хеш аз талаб кунам

در خورد خویش زیور خویش از طلب کنم

Хуршеди тоҷ бояду иклили афсарам

خورشید تاج باید و اکلیل افسرم

Аз моҳи ҳалқа бояду меҳрами нигини меҳр

از ماه حلقه باید و مهرم نگین مهر

Не не набоядам на чу гардуни сабки серум

نی نی نبایدم نه چو گردون سبک سرم

Гардани фарозам ар чаҳ сар афкандаам зи шарм

گردن فرازم ار چه سر افکنده ام ز شرم

Оре бабўсатон мъолӣ чу ъбҳрм

آری ببوستان معالی چو عبهرم

Субҳам ки таъбияаст чу хуршеди нукта

صبحم که تعبیه است چو خورشید نکتۀ

Дар ҳар нафас ки ман ҳаме аз дил бар оварам

در هر نفس که من همی از دل بر آورم

АнсоФро тарозуӣ адласт ҳамтем

انصافرا ترازوی عدلست همتم

Зини рўсФолу зрҳмаҳи яксон буд барам

زین روسفال و زرهمه یکسان بود برم

Аз бахшиши офтобам азон дар атои ом

از بخشش آفتابم ازان در عطای عام

Ҳам гавҳарони навозам ва ҳам зарраи пурварам

هم گوهران نوازم و هم ذره پرورم

Ҳар бадара ки шамси вадиат наад бкон

هر بدرۀ که شمس ودیعت نهد بکان

Дар чашми ҳиммати омада аз зарраи камтарам

در چشم همت آمده از ذره کمترم

Дар ҳалами хоками оташ хашмам бидон кашам

در حلم خاکم آتش خشمم بدان کشم

Симоби ҷўдми оби рухи зари бдонбрм

سیماب جودم آب رخ زر بدانبرم

Хуршеди ақл ва абр сахоем миёни халқ

خورشید عقل و ابر سخایم میان خلق

Зон ҳам гуҳар фишонам ва ҳам нури густарам

زان هم گهر فشانم و هم نور گسترم

Дар пардагӣ чу ғунчаам оре вале чу гул

در پردگی چو غنچه ام آری ولی چو گل

Бо тбғ офтоб битобаст мғФрм

با تبغ آفتاب بتابست مغفرم

Бетӯҳматӣ аз оҳӯи ақли муҷассамам

بی تهمتی از آهو عقل مجسمم

Беминнатӣ аз оҳӯи ҷони муаттарам

بی منتی از آهو جان معطرم

Равшан турост нисбати ман зоФтоби чарх

روشن تراست نسبت من زافتاب چرخ

Бо соя аз тавозуъ гарчи баробарам

با سایه از تواضع گرچه برابرم

Кони ҳамтем агарчӣ нахоҳанд медаҳум

کان همتم اگرچه نخواهند میدهم

Дарёи дилам агарчӣ бубахшам тавонгарам

دریا دلم اگرچه ببخشم توانگرم

Дар зарра офтоб наёрад кашид теғ

در ذره آفتاب نیارد کشید تیغ

То ман миён ҳар ду бонсоФи доварам

تا من میان هر دو بانصاف داورم

Дар баҳри ҳодисоти гуҳ мавҷ киштем

در بحر حادثات گه موج کشتیم

Дар заврақи сипеҳри гуҳи ҳалами лангарам

در زورق سپهر گه حلم لنگرم

Бардошта здидаҳи фазлу ҳунари сбл

برداشته زدیده فضل و هنر سبل

Алмоси феъли хотиру лафз чу шукрам

الماس فعل خاطر و لفظ چو شکرم

Нилӯфарами баҳамати олӣ азон сабаб

نیلوفرم بهمت عالی ازان سبب

Сари ҷузи боФтоби ҳаме бар наёварам

سر جز بآفتاب همی بر نیاورم

Хуршед агар зи зарраи сипоҳӣ ҳаме кашад

خورشید اگر ز ذره سپاهی همی کشد

Ман моҳи шбрўм ки ситорааст лашгарам

من ماه شبروم که ستاره است لشگرم

Айби касон наҳуфта бимонад маро ки ман

عیب کسان نهفته بماند مرا که من

Дар оина ки айб намойаст нанигарам

در آینه که عیب نمایست ننگرم

Хасми арбдии намояд ва гуяд зрўии ҳалам

خصم اربدی نماید و گوید زروی حلم

Он гуфта дар гузорам ва зон карда бигузарам

آن گفته در گذارم و زان کرده بگذرم

Дар чашми дӯст аз шаби қадарами азиз тар

در چشم دوست از شب قدرم عزیز تر

Бар ҷони хасми саъбтар аз рӯзи маҳшарам

بر جان خصم صعب تر از روز محشرم

эй сарварӣ ки ин зи сифоти ту шамаи ист

ای سروری که این ز صفات تو شمه ایست

Каз шарҳи он забон қалам шуд мънбрм

کز شرح آن زبان قلم شد معنبرم

Бар ҳоли банда низ назар кун ки мдтсит

بر حال بنده نیز نظر کن که مدتسیت

Каз даҳр ҳар замони бадгари меҳнатии дирам

کز دهر هر زمان بدگر محنتی درم

Нанг оядам ки гӯям дар аҳд чун тўӣӣ

ننگ آیدم که گویم در عهد چون توئی

Ман бе гуноҳи бастаи чархи ситамгарам

من بی گناه بسته چرخ ستمگرم

Маърӯфи ман ббндгии ту пас онгаҳе

معروف من ببندگی تو پس آنگهی

Зуҳрааст чархро ки занад захми мункирам

زهره است چرخ را که زند زخم منکرم

Дар шоирии зи ҷамъ гадоён махон маро

در شاعری ز جمع گدایان مخوان مرا

Дар бандагии зи ҷумлаи авбоши мшмрм

در بندگی ز جمله اوباش مشمرم

Фар ҳамЭй дорам лекини маро чаҳ суд

فر همای دارم لیکن مرا چه سود

Чўнўқти қӯти ҳамчуи сегон астхўонхўрм

چونوقت قوت همچو سگان استخوانخورم

Дар зовияи мқўс чун хати мунҳанӣ

در زاویه مقوس چون خط منحنی

Зини маркази мусаттаҳу чархи мудавварам

زین مرکز مسطح و چرخ مدورم

Пуркандау стмкш чун бодам ва чу хок

پرکنده و ستمکش چون بادم و چو خاک

Гардани фарозу саркаш чун обу озарам

گردن فراز و سرکش چون آب و آذرم

Бо чархи ҳамчуи сӯзани длдўзи тнгчшм

با چرخ همچو سوزن دلدوز تنگچشم

Чун ресмони тофтаи сари зери чанбарам

چون ریسمان تافته سر زیر چنبرم

Ҷузи марг бар напечад каси дасти ҳамтем

جز مرگ بر نپیچد کس دست همتم

То ончӣ наҳиммат аст нагардад месерум

تا آنچه نهمت است نگردد میسرم

Гар ъўиӣ кунам ки чу ман нест дар сухан

گر عویی کنم که چو من نیست در سخن

Бас бошад ин қасидаи гувоҳии маҳзарам

بس باشد این قصیده گواهی محضرم

Гардуни вакили хасм ҳунар шуд бҳкми он

گردون وکیل خصم هنر شد بحکم آن

Дилтангу кӯфта чу гувоҳи музавварам

دلتنگ و کوفته چو گواه مزورم

Мазлӯм чун бахонаи зиндиқи мусҳафам

مظلوم چون بخانه زندیق مصحفم

Маҳрӯм чун зи чашмаи ҳайвони Сикандарам

محروم چون ز چشمه حیوان سکندرم

На ҳеҷ дастгир дар ин ғами мусоидам

نه هیچ دستگیر در این غم مساعدم

На ҳеҷ поимрди дарин кори ёварам

نه هیچ پایمرد درین کار یاورم

Кӯшиш чаро кунам ки нагардад фузун биҷаҳад

کوشش چرا کنم که نگردد فزون بجهد

Ин рӯзии мқсму умри муқаддарам

این روزی مقسم و عمر مقدرم

Ҷузи хонадони ту бхдогар сазои мадҳ

جز خاندان تو بخدا گر سزای مدح

Кас монад дар ҷаҳон ва надоранд боварам

کس ماند در جهان و ندارند باورم

Ман аз паии мдиҳи ту парвардаам сухан

من از پی مدیح تو پرورده ام سخن

Вар на бурӣдаи боди забони суханварам

ور نه بریده باد زبان سخنورم

Дастами бтиғи қаҳри қалами бод аз дуят

دستم بتیغ قهر قلم باد از دویت

Ҷузи номи ашрафат буд ар зеби дафтарам

جز نام اشرفت بود ار زیب دفترم

Баъд аз худои ъзу ҷли эътимод ҳо

بعد از خدای عز و جل اعتماد ها

Бар иҳтимоми тест на бар чарху ахтарам

بر اهتمام تست نه بر چرخ و اخترم

Назд тугар нишон қабӯлӣ набошадам

نزد تو گر نشان قبولی نباشدم

Гар ҳеҷ номи шеър барам низ кофарам

گر هیچ نام شعر برم نیز کافرم