Манам онкас ки ақлро ҷонам
منم آنکس که عقل را جانم
Манам онкас ки рӯҳро монам
منم آنکس که روح را مانم
Даъвии фазлро чу маъноем
دعوی فضل را چو معنایم
Маънии ақлро чу бурҳонам
معنی عقل را چو برهانم
Гулшани рӯҳро чу сад баргам
گلشن روح را چو صد برگم
Боғи дилро ҳазор дстонм
باغ دل را هزار دستانم
Насрро нави шукуфтаи бустонам
نثر را نو شکفته بستانم
Назмро дастаи бастаи райҳонам
نظم را دسته بسته ریحانم
Дафтари фазлро чу феҳристам
دفتر فضل را چو فهرستم
Номаи ақлро чу унвонам
نامه عقل را چو عنوانم
Дидаи ақлу шаръро наварам
دیده عقل و شرع را نورم
Гавҳари назму насрро конам
گوهر نظم و نثر را کانم
Баҳри илмам ки восеъи алрҳмм
بحر علمم که واسع الرحمم
Кӯҳи ҳлмм ки собити арқонам
کوه حلمم که ثابت ارکانم
Аз баландии қадару пастии ҷой
از بلندی قدر و پستی جای
Офтобии бурҷи мизонам
آفتابی برج میزانم
Гарчи аз сози айш бе баргам
گرچه از ساز عیش بی برگم
Дар навои булбули хуши алҳонам
در نوا بلبل خوش الحانم
Баҳру конам азон ҳамеи хезад
بحر و کانم ازان همی خیزد
Аз дилу дидаи лаълу марҷонам
از دل و دیده لعل و مرجانم
Айби худ беш азин нмидонм
عیب خود بیش ازین نمیدانم
Каз Ироқам на аз хуросонам
کز عراقم نه از خراسانم
Варна шояд бгоҳ назми сухан
ورنه شاید بگاه نظم سخن
Гар Аннани аи зФлки нгрдонм
گر عنان ا زفلک نگردانم
Гарна абрам чаро ки бе тамаъӣ
گرنه ابرم چرا که بی طمعی
Брхсу хори гавҳари афшонам
برخس و خار گوهر افشانم
Дар раҳи ҳирси танг ҳавсила ам
در ره حرص تنگ حوصله ام
Дар қаноат фарох медонам
در قناعت فراخ میدانم
Бо чунин мътёну мамдуҳон
با چنین معطیان و ممدوحان
Шукри ҳақро ки санъатӣ донам
شکر حق را که صنعتی دانم
эй басои ътлти арзбон будӣ
ای بسا عطلت ارزبان بودی
Омили Осиёи дандонам
عامل آسیای دندانم
Баъд аз эзад ки воҳби алрзқст
بعد از ایزد که واهب الرزقست
Ин се ангушт медиҳад нонам
این سه انگشت میدهد نانم
Мадҳи ангушт хеш хоҳам гуфт
مدح انگشت خویش خواهم گفت
Зонка ман ҷӣраи хори эшонам
زانکه من جیره خوار ایشانم
Чаҳ аҷабгар бдинсхн ки марост
چه عجب گر بدینسخن که مراست
Ҳасратӣ мебаранд ақронм
حسرتی میبرند اقرانم
Шоирами ман на соҳирами ҳам на
شاعرم من نه ساحرم هم نه
Пас чаҳам срлтФи яздонам
پس چه ام سرلطف یزدانم
Бесару пой тофта гӯям
بی سر و پای تافته گویم
Бедилу дасти чифтаи чавгонам
بی دل و دست چفته چوگانم
Гоҳи хандон чу шамъу мигрим
گاه خندان چو شمع و میگریم
Гоҳи гирён чу абру хандонам
گاه گریان چو ابر و خندانم
Давр набӯд агар зрўии шараф
دور نبود اگر زروی شرف
Ёд гирад фириштаи девонам
یاد گیرد فرشته دیوانم
Оҳи азин лофу жожи беҳуда
آه ازین لاف و ژاژ بیهوده
Ростии шоирии гронҷонм
راستی شاعری گرانجانم
То кӣ ин ман чунин ва ман чунон
تا کی این من چنین و من چونان
Чанд азин ман фалону баҳмонам
چند ازین من فلان و بهمانم
Аз ман ин эҳтимол кас накунад
از من این احتمال کس نکند
Вари худ аъшии Қайсу ҳсонм
ور خود اعشی قیس و حسانم
Чаканам чун намонад мамдуҳӣ
چکنم چون نماند ممدوحی
Мадҳ бар хештани ҳмихўонм
مدح بر خویشتن همیخوانم
Варна маълум ҳар касаст ки ман
ورنه معلوم هر کسست که من
Мард кӣ жожхоӣу кшхонм
مرد کی ژاژخای و کشخانم
Шикамам аз таом холӣ монад
شکمم از طعام خالی ماند
Лоҷарами ҳамчуи чанги нолонам
لاجرم همچو چنگ نالانم
Ҳамаи аҳвол хештан гуфтам
همه احوال خویشتن گفتم
Чун бигуфтам ман аз сипоҳонам
چون بگفتم من از سپاهانم
Инчунин хоҷагони дуни ҳиммат
اینچنین خواجگان دون همت
Ки ҳаме ном гуфт натавонам
که همی نام گفت نتوانم
То дили андари мдиҳшони бастам
تا دل اندر مدیحشان بستم
БкФи нестии гаравгонам
بکف نیستی گروگانم
Луқмау хирқаи исти мақсӯдам
لقمه و خرقه ایست مقصودم
Ман бад-ӣни қадари охири арзонам
من بدین قدر آخر ارزانم
Ҳоши ллаҳ ки ман бар ин тамаъам
حاش لله که من بر این طمعم
Саг ба аз ман гроинсхни ронам
سگ به از من گراینسخن رانم
Ғараз аз қиссаи хондани аиннзмст
غرض از قصه خواندن ایننظمست
Варна кӣ ман зқўти дармонам
ورنه کی من زقوت درمانم
Бастаи чори мехи табъам азон
بسته چار میخ طبعم ازان
Хаста на сипеҳри гардонам
خسته نه سپهر گردانم
Ҳоли ман ҳеҷ менагирад назм
حال من هیچ می نگیرد نظم
Врчаҳ бар аҳли назми султонам
ورچه بر اهل نظم سلطانم
Ҳамчуи шахсеи нигошта бе рӯҳ
همچو شخصی نگاشته بی روح
Дар кафи рӯзгори ҳайронам
در کف روزگار حیرانم
Ман бад-ӣни табъ ва ин ҷзолти лафз
من بدین طبع و این جزالت لفظ
Рости масъӯди саъди салмонам
راست مسعود سعد سلمانم