Аиндл ки бабанд зулф дар бастаст

این دل که به بند زلف دربسته‌ست

Баси ҷон ки бтиғи хашми худ хстст

بس جان که به تیغ خشم خود خسته‌ست

Бастаст ниқоби мшг бар рӯят

بسته‌ست نقاب مشگ بر رویت

Зон моҳи тилисм хеш бишикастаст

زان ماه طلسم خویش بشکسته‌ست

Дили боғами ту дар омадаст аз пой

دل با غم تو در آمده‌ست از پای

Бигузар зсрш ки ин на он дастаст

بگذر ز سرش که این نه آن دستست

Шояд ки дилами зи хуррамии бигусаст

شاید که دلم ز خرمی بگسست

То ӯ бачаи Зуҳра дар ту пайвастаст

تا او به چه زَهره در تو پیوسته‌ست

Чашми арзи лаби ту дӯш ме хӯрдаст

چشم ار ز لب تو دوش مِیْ خورده‌ست

Инкор макун ҳануз ҳам мастаст

انکار مکن هنوز هم مستست

Фии алҷмлаҳи рухи ту офатӣ саъбаст

فی الجمله رخ تو آفتی صعبست

Ҳаркас ки надид рӯй ту рстст

هرکس که ندید روی تو رَسته‌ست