Чаҳ бошад агар бо ҳамаи дўстгорӣ

چه باشد اگر با همه دوستگاری

Марои гўӣӣ эй хаста чун мегузорӣ

مرا گوئی ای خسته چون میگذاری

На бо ту висолӣ на аз ту саломӣ

نه با تو وصالی نه از تو سلامی

Баноми эзад алҳақ чаҳ фархундаи ёрӣ

بنام ایزد الحق چه فرخنده یاری

Гуҳии нӯши сарфии гуҳии заҳр нобе

گهی نوش صرفی گهی زهر نابی

Ту маъшуқаи неи мардуми рӯзгорӣ

تو معشوقه نی مردم روزگاری

Марои дӯсти хуонеи пасам бор надиҳӣ

مرا دوست خوانی پسم بار ندهی

Зиҳии дӯстдории зиҳии ҳақ гузорӣ

زهی دوستداری زهی حق گذاری

Басӣ ҷаҳд кардам ки бигзорӣ ин ху

بسی جهد کردم که بگذاری این خو

Чу судии нмидошти ҳам созгорӣ

چو سودی نمیداشت هم سازگاری

Чу гӯям ки бӯсии ту гўӣӣ ки ҷонӣ

چو گویم که بوسی تو گوئی که جانی

Бидиҳ бӯсу бустони бад-ӣни ҷон чаҳ дорӣ

بده بوس و بستان بدین جان چه داری

Бмни боздиҳи ин дили ришу рстим

بمن بازده این دل ریش و رستیم

Ту аз ин тақозои ман аз хосторӣ

تو از این تقاضا من از خواستاری