Имрӯз чаҳ будаш ки зи ман рӯй ниҳон дошт

امروز چه بودش که ز من روی نهان داشت

Сроз чаҳ сабаб бар ман бечора гарон дошт

سراز چه سبب بر من بیچاره گران داشت

Нокардаи гунаҳи бози зи ман рӯй ниҳон кард

ناکرده گنه باز ز من روی نهان کرد

Ман ҳеҷ нмидонм ӯро ки бар он дошт

من هیچ نمیدانم او را که بر آن داشت

Якбор биравӣ ту нигаҳ кардам воиҷон

یکبار بروی تو نگه کردم وایجان

Бингар ки бҷону дилу дида чаҳ зиён дошт

بنگر که بجان و دل و دیده چه زیان داشت

Дил дар бар ман нест надонам ки куҷо шуд

دل در بر من نیست ندانم که کجا شد

Ёрб бҷҳон дар дили ман ном ва нишон дошт ?

یارب بجهان در دل من نام و نشان داشت؟

Дида чу туро дид дарав лаъл барафшонад

دیده چو ترا دید درو لعل برافشاند

Маъзӯри ҳмидорши бечора ҳамон дошт

معذور همیدارش بیچاره همان داشت

Гуфтанд сари зулфи ту дил мебарад аз халқ

گفتند سر زلف تو دل میبرد از خلق

Ман дар ғам дил будам ва ӯ қасд бҷон дошт

من در غم دل بودم و او قصد بجان داشت

Гирдӯаст ҳмидормти ин турфа набошад

گردوست همیدارمت این طرفه نباشد

Ореи бчнин рӯй турои дӯст тавон дошт

آری بچنین روی ترا دوست توان داشت

Зуди азмн ва аз ту ҳамаи ин шаҳр бипурсанд

زود ازمن و از تو همه این شهر بپرسند

Гӯйанд на ин чашми фулонӣ бФлон дошт

گویند نه این چشم فلانی بفلان داشت