Икрўзи бкўии мо охир гузарат уфтад

یکروز بکوی ما آخر گذرت افتد

Барҳоли ман мискини рӯзӣ ?назарет уфтад

برحال من مسکین روزی نظرت افتد

Гар ҳеҷ марои бинии баси гавҳари носуфта

گر هیچ مرا بینی بس گوهر ناسفته

Каз наргиси беморат бар глшкрт уфтад

کز نرگس بیمارت بر گلشکرت افتد

Гӯйанд бирав биншин дар сояи зулф ӯ

گویند برو بنشین در سایه زلف او

Бошад ки азуи корӣ дар икдгрт уфтад

باشد که ازو کاری در یکدگرت افتد

Дар соя ту ҷоем чун бошад то ҳар рӯз

در سایه تو جایم چون باشد تا هر روز

Хуршед дубор ояд брхок дарат уфтад

خورشید دوبار آید برخاک درت افتد

Гуфтам ки бҷони бӯсӣ дар хашм шудӣ бо ман

گفتم که بجان بوسی در خشم شدی با من

Аидўст надонистам гуфтам магарат уфтад

ایدوست ندانستم گفتم مگرت افتد

Ҳар чанд турои одати хўнрихтнсти ?иҷон

هر چند ترا عادت خونریختنست ایجان

Бо мо зср одат бархез агарат уфтад

با ما زسر عادت برخیز اگرت افتد

Ёрб ки чу ман бодии ту барадгарӣ ошиқ

یارب که چو من بادی تو برد گری عاشق

То сангдилӣ чун хўдҷоӣӣ басарат уфтад

تا سنگدلی چون خودجائی بسرت افتد