Дилами здрди ту хӯни шдтро чаҳ ғам дорад

دلم زدرد تو خون شدترا چه غم دارد

На ишқи ту чу манӣ дар замона кам дорад

نه عشق تو چو منی در زمانه کم دارد

Марои бъшўаҳи азин беш дар ҷувол макун

مرا بعشوه ازین بیش در جوال مکن

Ки дил чу ваъдаи ту пой дар адам дорад

که دل چو وعده تو پای در عدم دارد

з рӯй хуби ту доне ки бар тавонад хӯрд ?

ز روی خوب تو دانی که بر تواند خورد؟

Касе хӯрд ки бхрўорҳо дирам дорад

کسی خورد که بخروارها درم دارد

Миёни ӣнҳамаи меҳнати нгўӣим чунӣ

میان اینهمه محنت نگوئیم چونی

Ксикаҳ чу нтўксӣ дорад ӯ чаҳ ғам дорад

کسیکه چو نتوکسی دارد او چه غم دارد

зи рӯзгори қафоҳо чунин хӯрд бишк

ز روزگار قفاها چنین خورد بیشک

Чу ман гадоӣ ки маъшӯқ муҳташам дорад

چو من گدای که معشوق محتشم دارد

Гумони ман ҳамаи ин буд кўчўдли бабрад

گمان من همه این بود کوچودل ببرد

Бҷон надорад қасдӣ валек ҳам дорад

بجان ندارد قصدی ولیک هم دارد

Дили ман арзҷҳони ихтиёри ишқ ту кард

دل من ارزجهان اختیار عشق تو کرد

Сазои хеш бад-ӣн карда лоҷарам дорад

سزای خویش بدین کرده لاجرم دارد