Рӯ ки зи ишқи ту ҷуз ъно нафазояд

رو که ز عشق تو جز عنا نفزاید

Аз туу хуии ту коркс накушояд

از تو و خوی تو کارکس نگشاید

Худ на ҳадисӣ на пурсишӣ на саломӣ

خود نه حدیثی نه پرسشی نه سلامی

Нек бидидам ман аз ту ҳеҷ наёяд

نیک بدیدم من از تو هیچ نیاید

Хӯни дилам михўрӣ махӯр ки равонӣаст

خون دلم میخوری مخور که روانیست

Қасд бҷон мекунӣ макун ки нишоед

قصد بجان میکنی مکن که نشاید

Бо рухи тугар вафои бадии сира будӣ

با رخ تو گر وفا بدی سره بودی

Ҳасану вафои худ бики ҳавои бнпоид

حسن و وفا خود بیک هوا بنپاید

Нози туу сӯзи ман чунон бинмоанд

ناز تو و سوز من چنان بنماند

Хандаи гулу ашки абр дайр напояд

خنده گل و اشک ابر دیر نپاید

Ҳарчӣ бгрими ман аз ғами ту ту аз танз

هرچه بگریم من از غم تو تو از طنز

Гўӣии мискини фалони з чашм барояд

گوئی مسکین فلان ز چشم برآید

Ваа ки чунин сахти ҷону сангдил алҳақ

وه که چنین سخت جان و سنگدل الحق

Кас чу ман ва ту брўзгор назояд

کس چو من و تو بروزگار نزاید