Ёрб ин хуши нафас бод сабост

یارب این خوش نفس باد صباست

ё насимии зи дами мшги хтост

یا نسیمی ز دم مشگ ختاست

Ҷони ҳаме тоза шавад зини дами хуш

جان همی تازه شود زین دم خوش

Инат хуррам ки дам бод сабост

اینت خرم که دم باد صباست

Боғу бустонро зонсоФи баҳор

باغ و بستان را زانصاف بهار

Аз гулу булбули сад барг ва навост

از گل و بلبل صد برگ و نواست

Маҳд гул мерасад инак зирок

مهد گل میرسد اینک زیراک

Арсаи боғ саросар дебост

عرصه باغ سراسر دیباست

Рӯзро хат бунафша бидамед

روز را خط بنفشه بدمید

Турраи шаби зи пай он перост

طره شب ز پی آن پیراست

Бтмошо шудани имрӯзи ббоғ

بتماشا شدن امروز بباغ

Бе майу мутриб ва маъшӯқ хатост

بی می و مطرب و معشوق خطاست

Ду длонро чу раво омад хӯн

دو دلانرا چو روا آمد خون

Хӯни ангури дўдли хур ки равост

خون انگور دودل خور که رواست

Аз ҳамли меҳр чу тобанда шавад

از حمل مهر چو تابنده شود

Кавкаб аз шох дарахшнда шавад

کوکب از شاخ درخشنده شود

Дам исоаст магари боди сабо

دم عیسیست مگر باد صبا

Ки дили мурдаи бадв зинда шавад

که دل مرده بدو زنده شود

Заъфарон дар даҳани ғунча наад

زعفران در دهن غنچه نهد

То баҳри бодӣ дар ханда шавад

تا بهر بادی در خنده شود

Гул чу бадаҳдӣ ва ръноӣӣ кард

گل چو بدعهدی و رعنائی کرد

Давлаташи зуд пароканда шавад

دولتش زود پراکنده شود

Сарв чун рост рӯй пеша гирифт

سرو چون راست روی پیشه گرفت

Зон басари сабзӣ поянда шавад

زان بسر سبزی پاینده شود

Рост ҳамчун даҳани модҳи шоҳ

راست همچون دهن مادح شاه

Даҳани гули бзр оканда шавад

دهن گل بزر آکنده شود

Чашми наргиси з чаҳ хоб олудаст

چشم نرگس ز چه خواب آلودست

Дӯши гўӣии ҳамаи шаби нғнўдст

دوش گوئی همه شب نغنودست

Ҷоми гули байн ки бзри окндст

جام گل بین که بزر آکندست

Қадаҳи лола бмшк андӯдаст

قدح لاله بمشک اندودست

То ниқоб аз гул бикшод сабо

تا نقاب از گل بگشاد صبا

Булбул аз лобагарӣ носўдст

بلبل از لابه گری ناسودست

Шохрогар на зи инсофи баҳор

شاخ را گر نه ز انصاف بهار

Мӯъҷизи Мӯсо умрон будаст

معجز موسی عمران بودست

Пас перӣу ъсоӣӣ кӯ дошт

پس پیری و عصائی کو داشت

Яди Байзо на аҷаб бинмудаст ?

ید بیضا نه عجب بنمودست؟

Лола чун ҷавшани хасми султон

لاله چون جوشن خصم سلطان

Пора пора шуд ва хӯн олудаст

پاره پاره شد و خون آلودست

Даҳани абри пар оташ шуд азонк

دهن ابر پر آتش شد ازانک

Бо кафши лоф сахо паймӯдаст

با کفش لاف سخا پیمودست

Даҳри сари зер ва парешон гузарад

دهر سر زیر و پریشان گذرد

Гар на дар тоъат султон гузарад

گر نه در طاعت سلطان گذرد

Зончаҳ ӯ кард ишорати бҷҳон

زانچه او کرد اشارت بجهان

Зуҳра дорад ки на чунон гузарад

زهره دارد که نه چونان گذرد

Сарсари хашми ваии оташи борад

صرصر خشم وی آتش بارد

Врчаҳ бар чашма ҳайвон гузарад

ورچه بر چشمه حیوان گذرد

Теғ ӯ аз ҷигар шер хӯрд

تیغ او از جگر شیر خورد

Тир ӯ бар дил санадон гузарад

تیر او بر دل سندان گذرد

Офтоби фалак аз ҳайбат ӯ

آفتاب فلک از هیبت او

Аз бар чарх бФрмон гузарад

از بر چرخ بفرمان گذرد

Камтарини бахшиш ӯ дар умрӣ

کمترین بخشش او در عمری

Бар кафи баҳру дил кон гузарад

بر کف بحر و دل کان گذرد

Лутф ӯ нек бидон ме монад

لطف او نیک بدان می ماند

Ки сабо бар гул хандон гузарад

که صبا بر گل خندان گذرد

Лафзи ту қимат шукр шаканд

لفظ تو قیمت شکر شکند

Ҷӯади ту қоида зар шаканд

جود تو قاعده زر شکند

Моҳи мнҷўқи ту анҷуми супурд

ماه منجوق تو انجم سپرد

Рояти рои ту лашгар шаканд

رایت رای تو لشگر شکند

Даҳ манӣ теғ ту хуфтон гусалад

ده منی تیغ تو خفتان گسلد

Сад манӣ гурзи ту мғФр шаканд

صد منی گرز تو مغفر شکند

Кўҳрои қаҳри ту аз бен бикунад

کوهرا قهر تو از بن بکند

Чархро хашми ту чанбар шаканд

چرخ را خشم تو چنبر شکند

Сафҳаи теғ ту обӣаст казу

صفحه تیغ تو آبیست کزو

Варақи умри аду дар шаканд

ورق عمر عدو در شکند

Рӯзи разми ту синони хатят

روز رزم تو سنان خطیت

Нур дар дида ахтар шаканд

نور در دیده اختر شکند

Хасмро саҳми ту чун зулф батон

خصم را سهم تو چون زلف بتان

Бикии лаҳзаи баҳам бар шаканд

بیکی لحظه بهم بر شکند

Қаҳрат аз меҳр сипар бирабоед

قهرت از مهر سپر برباید

Хашмат аз кӯҳ камар бигушоед

خشمت از کوه کمر بگشاید

Сайқали теғи ту ҳангоми вғо

صیقل تیغ تو هنگام وغا

Занги куфр аз рух дайн бизадойад

زنگ کفر از رخ دین بزداید

Чархи сад чашм чу ту кам бинад

چرخ صد چشم چو تو کم بیند

Модари даҳр чу ту кам зояд

مادر دهر چو تو کم زاید

Хаи хае шоҳ ки аз ҳайбати ту

خه خه ای شاه که از هیبت تو

Каҳрабои коҳи ҳамеи нрбоид

کهربا کاه همی نرباید

Адли ту пушт ситам ме шаканд

عدل تو پشت ستم می شکند

Боси ту пос ҷаҳон мебояд

باس تو پاس جهان میباید

ЧўнсдФи чархи ҳама гӯш шудаст

چونصدف چرخ همه گوش شدست

То ки рои ту чаҳ миФрмоид

تا که رای تو چه میفرماید

Мисли ту шоҳи бсди даври қирон

مثل تو شاه بصد دور قران

Фалаки оина гаван нанамояд

فلک آینه گون ننماید

Хсрўои тахти ту бар гардуни бод

خسروا تخت تو بر گردون باد

Чокари қадари ту аФридўни бод

چاکر قدر تو افریدون باد

Аз шаби чатри ту чун рӯзи баҳор

از شب چتر تو چون روز بهار

Давлату малики ту рӯзафзӯни бод

دولت و ملک تو روزافزون باد

Ҳар дилӣ каз ту дар ӯ ғоилаи ист

هر دلی کز تو در او غائله ایست

Чун дили соғари ту пурхӯни бод

چون دل ساغر تو پرخون باد

Рояти малики ту чун ҳиммати ту

رایت ملک تو چون همت تو

Аз хами ҳафт фалаки беруни бод

از خم هفت فلک بیرون باد

Ҳар нўоӣӣ ки адуят созад

هر نوائی که عدویت سازد

Зарби теғи ту дар ӯ мавзуни бод

ضرب تیغ تو در او موزون باد

Сафҳаи теғ чу нилӯфари ту

صفحه تیغ چو نیلوفر تو

Доим аз хӯни адуи гулгуни бод

دایم از خون عدو گلگون باد

Рӯзи наврӯзу сари соли аҷам

روز نوروز و سر سال عجم

Бар ту чун толеъи ту маймуни бод

بر تو چون طالع تو میمون باد