То ҳаме бар гули ниқоб аз хат мишкӣн оварад

تا همی بر گل نقاب از خط مشکین آورد

Мураккаби сабри маро ҳар лаҳза дар зин оварад

مرکب صبر مرا هر لحظه در زین آورد

Чарх аз кафи алхзиби ангушти ҳайрат бар даҳон

چرخ از کف الخضیب انگشت حیرت بر دهان

Пеши он рухсор ва он дандон ширин оварад

پیش آن رخسار و آن دندان شیرین آورد

Шоҳроҳи арсаи ишқи рух ӯ ъқлро

شاهراه عرصه عشق رخ او عقلرا

Гарчи бидқи рӯ буд дар сайр фарзин оварад

گرچه بیدق رو بود در سیر فرزین آورد

Байн ки дар танги шукр чун з ҳар карда таъбия

بین که در تنگ شکر چون ز هر کرده تعبیه

Талхии посухи нигари кони лаъл ширин оварад

تلخی پاسخ نگر کان لعل شیرین آورد

Гар кунад зон хати боризи шарҳ бар маҷмӯи ҳасан

گر کند زان خط بارز شرح بر مجموع حسن

Сафҳаи Аржангро дар ҳшў трқин оварад

صفحه ارژنگ را در حشو ترقین آورد

Дил чу ҷӯяд мухлисӣ аз банди зулфи кофараш

دل چو جوید مخلصی از بند زلف کافرش

Рухи бмидони судӯри давлат ва дайн оварад

رخ بمیدان صدور دولت و دین آورد

Охрои ҷони ҷаҳони тадбири васлат чун кунам

آخرای جان جهان تدبیر وصلت چون کنم

Чанд дар чанги фироқати дидагони пар хӯн кунам

چند در چنگ فراقت دیدگان پر خون کنم

Афъии зулфат ки брзмрди ҳамеи ғалатад чаро

افعی زلفت که برزمرد همی غلطد چرا

Хира биравӣ ҳар замон аз ҷазаъ бар афсун кунам

خیره بروی هر زمان از جزع بر افسون کنم

Икшб ар байнами ду дасти хеши тавқи гарданат

یکشب ار بینم دو دست خویش طوق گردنت

Хоки пои худ радои гардан гардун кунам

خاک پای خود ردای گردن گردون کنم

Вар шавам соқии зҷоми лаъли нўшинти шабӣ

ور شوم ساقی زجام لعل نوشینت شبی

Ҳиҷрро дар ҷоми васл аз зулфи ту мафтӯн кунам

هجر را در جام وصل از زلف تو مفتون کنم

Дар хами он зулф чун чавгони ту гӯии дилам

در خم آن زلف چون چوگان تو گوی دلم

Тнк майдонаст пас бо сабри ҷавлон чун кунам

تنک میدانست پس با صبر جولان چون کنم

Оташи ишқати шарорӣ бар дилам афрӯхтаст

آتش عشقت شراری بر دلم افروختست

Аз барои куштани он дида чун Ҷайҳун кунам

از برای کشتن آن دیده چون جیحون کنم

Дар замири ман чу мадҳи садри олами мзмрст

در ضمیر من چو مدح صدر عالم مضمرست

Меҳнати ишқати бъўн ӯ здл берун кунам

محنت عشقت بعون او زدل بیرون کنم

эй зҷўду фиғон аз баҳру кони бархеста

ای زجود و فغان از بحر و کان برخاسته

Ваии зи табъати чашмаи ҳайвону кавсари хостаҳ

وی ز طبعت چشمه حیوان و کوثر خاسته

Къбтини рои ту дар тоса гардун зада

کعبتین رای تو در طاسه گردون زده

Пас зъкси нақши он ин ҳафт ахтари хостаҳ

پس زعکس نقش آن این هفت اختر خاسته

То фишонд восита дар ақди нафаси нотиқа

تا فشاند واسطه در عقد نفس ناطقه

Ақлро аз дарҷи лафзат дару гавҳари хостаҳ

عقل را از درج لفظت در و گوهر خاسته

Аз паии атри машоми сокинони қудси чарх

از پی عطر مشام ساکنان قدس چرخ

Аз нқтҳои хати ту гӯии анбари хостаҳ

از نقط های خط تو گوی عنبر خاسته

Азҳрон хорикаҳ биравӣ ҷуста аз хилқати насим

ازهران خاریکه بروی جسته از خلقت نسیم

Дар замони зи азҳори лутфати шохи ъбҳри хостаҳ

در زمان ز ازهار لطفت شاخ عبهر خاسته

Бошад он калаки ту не ё нешикар каз нӯк ӯ

باشد آن کلک تو نی یا نیشکر کز نوک او

Тӯтӣони ъқлрои сад танги шукри хостаҳ

طوطیان عقلرا صد تنگ شکر خاسته

Бҳръину сод яъне соидат ҳар маи ҳилол

بهرعین و صاد یعنی صاعدت هر مه هلال

Бар мисол айн наалӣ аз фалаки бархеста

بر مثال عین نعلی از فلک برخاسته