Инак инак чатри султони шариъат дар расед

اینک اینک چتر سلطان شریعت در رسید

Моҳи мнҷўқш бар авҷи гунбад ахзар расед

ماه منجوقش بر اوج گنبد اخضر رسید

Садри олами ркндини ақзии алқзоаҳи шарқу ғарб

صدر عالم رکندین اقضی القضاة شرق و غرب

Офтоби маснаду ӯъҷуба минбар расед

آفتاب مسند و اعجوبه منبر رسید

Лаъибати чашми шариъати қурраи алъайни вуҷӯд

لعبت چشم شریعت قرة العین وجود

Бўолълоءи ҷоҳи бахшу соид сафдар расед

بوالعلاء جاه بخش و صاعد صفدر رسید

Пояи ҷоҳи рафеъ ӯ з на гардуни гузашт

پایه جاه رفیع او ز نه گردون گذشت

Партави рои мунир ӯ бҳФт ахтар расед

پرتو رای منیر او بهفت اختر رسید

Аз нишоти мақдами маймун ӯ аз хосу ом

از نشاط مقدم میمون او از خاص و عام

Наъраи аллоҳи Акбар то бгрдўн бар расед

نعره الله اکبر تا بگردون بر رسید

Дайну давлати зини бишорати хуши ҳамин азндозонк

دین و دولت زین بشارت خوش همین ازندازانک

Хоҷаи динори бахшу сдрдин парвар расед

خواجه دینار بخش و صدردین پرور رسید

Фитна ҳо шуд хуфтаи комади хоҷаи бедори бахт

فتنه ها شد خفته کامد خواجه بیدار بخت

Доварӣ шуд мунқатиъи коинки ҷаҳон довар расед

داوری شد منقطع کاینک جهان داور رسید

Турраи шаби сояи дасти сиёҳаши бод ва ҳаст

طره شب سایه دست سیاهش باد و هست

Кавкаби гардуни нисори хоки роҳаши бод ва ҳаст

کوکب گردون نثار خاک راهش باد و هست

Меҳри хомӯшии зи дарҷи нутқ бар бояд гирифт

مهر خاموشی ز درج نطق بر باید گرفت

Пас паии мадҳи эмоми баҳр ва бирабоед гирифт

پس پی مدح امام بحر و برباید گرفت

Зикри нўшрўону рустам ҳар ду дар бояд навишт

ذکر نوشروان و رستم هر دو در باید نوشت

Пас ҳадиси соиди масъӯд дар бояд гирифт

پس حدیث صاعد مسعود در باید گرفت

Мояи фазли вай аз илми алӣ бояд шинохт

مایه فضل وی از علم علی باید شناخت

Насахт адли вай аз адли умр бояд гирифт

نسخت عدل وی از عدل عمر باید گرفت

Чарх агар кардаст ҷурмии узри он инак бхўост

چرخ اگر کردست جرمی عذر آن اینک بخواست

Пас шумори чарх бо мо сари басар бояд гирифт

پس شمار چرخ با ما سر بسر باید گرفت

Талху ширини фалак бар ҳамдигар бояд ниҳод

تلخ و شیرین فلک بر همدگر باید نهاد

Дарду софии ҷаҳон дар икдгр бояд гирифт

درد و صافی جهان در یکدگر باید گرفت

Аз сафари маи халъати хуршеди мипўшди знўр

از سفر مه خلعت خورشید میپوشد زنور

Пас ҳисоби ин сафари ҳамм зон сафар бояд гирифт

پس حساب این سفر همم زان سفر باید گرفت

Моҳ чун аз хизмат хуршед гардад бози пас

ماه چون از خدمت خورشید گردد باز پس

Аз рух ӯ фоли иқболу зафар бояд гирифт

از رخ او فال اقبال و ظفر باید گرفت

Хости дастурии фалак то бӯса бар поиш диҳад

خواست دستوری فلک تا بوسه بر پایش دهد

Гар шавад розии малик бар дидагон ҷояш диҳад

گر شود راضی ملک بر دیدگان جایش دهد

Аикаҳи чашми чархи чўнтўи хоҷа ҳаргиз надид

ایکه چشم چرخ چونتو خواجه هرگز ندید

Ақли чўнтўи навҷуонеи оқилу кари бзндид

عقل چونتو نوجوانی عاقل و کر بزندید

Ояти адлӣу лекини адлро сӯрат ки ёфт

آیت عدلی و لیکن عدل را صورت که یافت

Сӯрати ақлӣ вале каси ақл дар ҳизндид

صورت عقلی ولی کس عقل در حیزندید

Ҳар ки лафз ту надид андари либоси хати ту

هر که لفظ تو ندید اندر لباس خط تو

Сохта бо икдгри ҳам саҳар ва ҳам мӯъҷиз надид

ساخته با یکدگر هم سحر و هم معجز ندید

Калаки ту ҳар мушкилии ҳлкрди сари грдончрост

کلک تو هر مشکلی حلکرد سر گردانچراست

Кас чу калаки ту ҳақиқати қодир оҷиз надид

کس چو کلک تو حقیقت قادر عاجز ندید

Илми ҷузи зоти ту кас бар минбарӣ лоиқ наёфт

علم جز ذات تو کس بر منبری لایق نیافت

Шаръи ҷузи шахси ту кас бар маснадӣ ҷоиз надид

شرع جز شخص تو کس بر مسندی جایز ندید

Кони ҳисоби дахлаш аз ман злку минҳои бикрад

کان حساب دخلش از من ذلک و منها بکرد

Ваҷҳи харҷи ҷўдтў дар ҳшў ва дар бориз надид

وجه خرج جودتو در حشو و در بارز ندید

Ончӣ меёбад тамаъ аз ҷӯади ту ҳаргиз наёфт

آنچه می یابد طمع از جود تو هرگز نیافت

Вончаҳ мебинад ҳунар дар аҳди ту ҳаргиз надид

وانچه می بیند هنر در عهد تو هرگز ندید

Бе шикваати Исфаҳони пурбиму пари фарёд буд

بی شکوهت اصفهان پربیم و پر فریاد بود

Ҳамчу бе млоҳи мони киштии бурузи бод буд

همچو بی ملاح مان کشتی بروز باد بود

Бе мубораки талъати ту зулм ханҷар мекашид

بی مبارک طلعت تو ظلم خنجر میکشید

Бе ҳумоюни рояти ту фитна лашгар мекашид

بی همایون رایت تو فتنه لشگر میکشید

Офият бе ту дар асФоҳон намеёраст буд

عافیت بی تو در اصفاهان نمی یارست بود

Ту Аннан метофтӣ ӯ низ рӯи дрмикшид

تو عنان می تافتی او نیز رو درمیکشید

Амн дар ҳар ҷои сипари афкандаи бдбр рӯй об

امن در هر جا سپر افکنده بدبر روی آب

То бародари теғ бар рӯй бародар мекашид

تا برادر تیغ بر روی برادر میکشید

Гоҳи ханҷар аз забонаши ҷурм оташ ме намӯд

گاه خنجر از زبانش جرم آتش می نمود

Гоҳи оташ аз забонаи шакл ханҷар мекашид

گاه آتش از زبانه شکل خنجر میکشید

эй басои мрдо ки ҷавшани доштани айбии шинохт

ای بسا مردا که جوشن داشتن عیبی شناخت

Пас чу зан дар сари зи бими теғ чодар мекашид

پس چو زن در سر ز بیم تیغ چادر میکشید

Онкӣ ӯ саргин кашидӣ чу наҷаъл аз хона ҳо

آنکه او سرگین کشیدی چو نجعل از خانه ها

Баси бдомни ҳамчуи миҷмари авд ва анбар мекашид

بس بدامن همچو مجمر عود و عنبر میکشید

Вонкаҳи савганди фалак будӣ бхоки пой ӯ

وانکه سوگند فلک بودی بخاک پای او

Гоҳ сар мебохт аз бому гуҳӣ зар мекашид

گاه سر میباخت از بام و گهی زر میکشید

Саҳни доролмлк ва фитнаанд ӯ оташ зада !

صحن دارالملک و فتنه اند او آتش زده!

Қуббаи ассалом ва масҷидҳо дар ӯ оташкада !

قبة السلام و مسجدها در او آتشکده!

Ин ҷаҳон месӯхт то аз захми теғ аФгор шуд

این جهان میسوخت تا از زخم تیغ افگار شد

Ваон сегӣ мекард то аз билкӣ мурдор шуд

وان سگی میکرد تا از بیلکی مردار شد

эй басои тани кўздсти хештан дар хок хуфт

ای بسا تن کوزدست خویشتن در خاک خفت

Ваии басои сари кўбпоӣ хештан бурдор шуд

وی بسا سر کوبپای خویشتن بردار شد

Онкии чашмии пари гуҳар аз гиряи чўнпиконнмўд

ْآنکه چشمی پر گهر از گریه چونپیکاننمود

Бо даҳоне пари зи хӯн аз ханда чун сӯфор шуд

با دهانی پر ز خون از خنده چون سوفار شد

Бахши камтари жандаи пӯшии размаи бзоз буд

بخش کمتر ژنده پوشی رزمه بزاز بود

Қисм ҳар гандаи бағали сад табла аттор шуд

قسم هر گنده بغل صد طبله عطار شد

Бскаҳ наъра мезаданд ин аблаҳони толоҷрм

بسکه نعره میزدند این ابلهان تالاجرم

Фитнаи хуфтаи зи бонги наъраи шан бедор шуд

فتنه خفته ز بانگ نعره شان بیدار شد

эй басои ҷоҳил ки ҷонаш дар сари по музд рафт

ای بسا جاهل که جانش در سر پا مزد رفت

Ваии басои золим ки дайнаш бар сар динор шуд

وی بسا ظالم که دینش بر سر دینار شد

эй басои марди далери ҷангҷӯии разми зан

ای بسا مرد دلیر جنگجوی رزم زن

Каш чу ман аз бими шамшери об дар шалвор шуд

کش چو من از بیم شمشیر آب در شلوار شد

Буд дар ҷони ҷаҳон ҳар соъатии сӯзӣ дигар

بود در جان جهان هر ساعتی سوزی دگر

Чашми каси ҳаргизи мубиноади ончунон рӯзӣ дигар

چشم کس هرگز مبیناد آنچنان روزی دگر

Аз шуъоъи теғ ҳар соъат ҷаҳонӣ сӯхтанд

از شعاع تیغ هر ساعت جهانی سوختند

Вази туфи шамшер ҳар дам оташӣ афрӯхтанд

وز تف شمشیر هر دم آتشی افروختند

Қуббаи алисломро ҳам иззати ислом ро

قبة الاسلام را هم عزت اسلام را

Бетҳоўн рӯз меканданду шаби мисўхтнд

بی تهاون روز می کندند و شب میسوختند

намебуриданд аз сари шамшери ҳалқи икдгр

می بریدند از سر شمشیر حلق یکدگر

Пас бнўки найзаи ҳам бар якдигари мидўхтнд

پس بنوک نیزه هم بر یکدیگر میدوختند

Ман нмидонм ки дар он фитнаи онҷўлоҳгон

من نمیدانم که در آن فتنه آنجولاهگان

Аз кадоми устоди хайётӣ ҳаме омухтанд

از کدام استاد خیاطی همی آموختند

Ҳамлаҳо бурданд то сафи аду барҳам заданд

حمله ها بردند تا صف عدو برهم زدند

Саъй ҳо карданд то ҳам оқибати бсиўхтнд

سعی ها کردند تا هم عاقبت بسیوختند

Чун азон рстим инак ходиму захми чумоқ

چون ازان رستیم اینک خادم و زخم چماق

То фурӯ дӯшанд ҳарчи он умрҳо андӯхтанд

تا فرو دوشند هرچ آن عمرها اندوختند

Мояҳо дрбохтнд ва чун аз анчизӣ намонад

مایه ها درباختند و چون از انچیزی نماند

Ресмону чодари беваи занони бФрўхтнд

ریسمان و چادر بیوه زنان بفروختند

Зонҳмаҳи неъмат кунун бар мардумон вомӣ намонад

زانهمه نعمت کنون بر مردمان وامی نماند

Зари магар симурғ шуд зеро казов номӣ намонад

زر مگر سیمرغ شد زیرا کزاو نامی نماند

Миннати эзадро ки то ту садо девон омадӣ

منت ایزد را که تا تو صدا دیوان آمدی

Миннати эзадро ки чун хуршед рахшон омадӣ

منت ایزد را که چون خورشید رخشان آمدی

Миннати эзадро ки Мансуру Музаффари дўстком

منت ایزد را که منصور و مظفر دوستکام

Рости чўнонкаҳи дили мо хўостчў нон омадӣ

راست چونانکه دل ما خواستچو نان آمدی

Олимӣ рафтӣ ва инак олимӣ боз омадӣ

عالمی رفتی و اینک عالمی باز آمدی

Осифӣ рафтӣ ва инак сад сулаймон омадӣ

آصفی رفتی و اینک صد سلیمان آمدی

Ҳамчуи сарви озоду сарсабз ва чу лолаи тоза рӯй

همچو سرو آزاد و سرسبز و چو لاله تازه روی

Ҳамчуи гули хуши табъ ва ҳамчу нашамъ хандон омадӣ

همچو گل خوش طبع و همچو نشمع خندان آمدی

Сояи ҳақӣ азон дар соя ҳақ бӯда

سایه حقی ازان در سایه حق بوده

Зилли яздоне азон дар зилл яздон омадӣ

ظل یزدانی ازان در ظل یزدان آمدی

Дар ҳзр ҳамчун халил аз оташи арбирўншдӣ

در حضر همچون خلیل از آتش اربیرونشدی

Аз сафар ҳамчун Хизр бо об ҳайвон омадӣ

از سفر همچون خضر با آب حیوان آمدی

Гоҳи хурдӣ бо ҳамаи шерони олам бар задӣ

گاه خردی با همه شیران عالم بر زدی

Рӯзи тифлӣ бо ҳамаи мардон бмидон омадӣ

روز طفلی با همه مردان بمیدان آمدی

Ёрб ин садри ҷаҳонро доимои Мансури дор

یارب این صدر جهان را دایما منصور دار

Чашми бад аз соҳати ҷоҳу ҷалолаши даврдор

چشم بد از ساحت جاه و جلالش دوردار

То ҷаҳон бошад турои ъзу ҷалолу ҷоҳи бод

تا جهان باشد ترا عز و جلال و جاه باد

Офтоби қадари ту дар сояи аллоҳи бод

آفتاب قدر تو در سایه الله باد

Пои сарфи нойибот аз соҳатат масруф шуд

پای صرف نایبات از ساحتت مصروف شد

Дасти ҷаври рӯзгор аз мансабати кӯтоҳи бод

دست جور روزگار از منصبت کوتاه باد

ЗоФтоби қадари ту чун зарраи сргштсти чарх

زافتاب قدر تو چون ذره سرگشتست چرخ

Ҳамчуи сояи душманати маҳбӯси қаъри чоҳи бод

همچو سایه دشمنت محبوس قعر چاه باد

Хаймаи нилӯфарӣ дар ҳар чаҳ бошад рои ту

خیمه نیلوفری در هر چه باشد رای تو

Сад камари пешати бхдмти баста бе икроҳи бод

صد کمر پیشت بخدمت بسته بی اکراه باد

Бархилофи рои ту ин субҳи ойӣнаи мисол

برخلاف رای تو این صبح آیینه مثال

Гар براردи икнФс дар суҳбати сад оҳи бод

گر برآرد یکنفس در صحبت صد آه باد

Каъбаи омоли арбоби хиради даҳлези тест

کعبه آمال ارباب خرد دهلیز تست

Қиблаи ҳоҷоти аҳли фазли ин даргоҳи бод

قبله حاجات اهل فضل این درگاه باد

Калаки ту мустахраҷи арзоқи хос ва ом шуд

کلک تو مستخرج ارزاق خاص و عام شد

Рои ту равшантар аз тдўири ҷурми моҳи бод

رای تو روشنتر از تدویر جرم ماه باد

Такяи гоҳи чархи ҷузи ин дарга олӣ мабод

تکیه گاه چرخ جز این درگه عالی مباد

Маснади шаръ аз шикваи талъатат холӣ мабод

مسند شرع از شکوه طلعتت خالی مباد