Сгкӣ мешуд устихон ба даҳон

سگکی می شد استخوان به دهان

Карда раҳ бар канори оби равон

کرده ره بر کنار آب روان

Бас ки он оби софу равшан буд

بس که آن آب صاف و روشن بود

Акси он устихон дар об намӯд

عکس آن استخوان در آب نمود

Баради бечораи саги гумон ки магар

برد بیچاره سگ گمان که مگر

Ҳаст дар оби устихон дигар

هست در آب استخوان دگر

Лаб чу бикшод сӯии он ба шитоб

لب چو بگشاد سوی آن به شتاب

Устихонаш аз даҳон фитод дар об

استخوانش از دهان فتاد در آب

Нестро ҳастӣ таваҳҳум кард

نیست را هستی توهم کرد

Баҳр он нест ҳастро гум кард

بهر آن نیست هست را گم کرد