Гозрӣ дар дар навоҳии Бағдод

گازری در در نواحی بغداد

Буд дар кори гозрии устод

بود در کار گازری استاد

Бар лаби диҷла гозрӣ кардӣ

بر لب دجله گازری کردی

Рӯзии худ з гозрӣ хӯрдӣ

روزی خود ز گازری خوردی

Бар лаби об доимо ме дид

بر لب آب دایما می دید

Ки кулангӣ бузург ме гардид

که کلنگی بزرگ می گردید

Кирмакӣ чун з об бинмудӣ

کرمکی چون ز آب بنمودی

Нӯл кардӣ дарозу брбўдӣ

نول کردی دراز و بربودی

Ба ҳамон аз ҷаҳон қаноат дошт

به همان از جهان قناعت داشت

Ғайри он ҷумлаи бод май пиндошт

غیر آن جمله باد می پنداشت

Дошт бо ъзи ман қнъи пайванд

داشت با عز من قنع پیوند

Буд прўозгоҳши авҷи баланд

بود پروازگاهش اوج بلند

Хори нокардаи зли ман тамаъаш

خوار ناکرده ذل من طمعش

Буд бе зиллати тамаъи шбъш

بود بی ذلت طمع شبعش

Ногаҳони рӯзӣ аз ҳавои бозӣ

ناگهان روزی از هوا بازی

Тези парии баланди парвозӣ

تیز پری بلند پروازی

Кард сӯии кабӯтарии оҳанг

کرد سوی کبوتری آهنگ

Ноӣ ӯро гирифт сахт ба чанг

نای او را گرفت سخت به چنگ

Аз сари ҳиммати баланд ки дошт

از سر همت بلند که داشت

Андакӣ хӯрду бештари бгзошт

اندکی خورد و بیشتر بگذاشت

Аз карам нест мадхалӣ кардан

از کرم نیست مدخلی کردن

Хон ниҳодани тамоми худ хӯрдан

خوان نهادن تمام خود خوردن

Ба азон суфраи ҳуфраи оташ

به ازان سفره حفره آتش

Ки нашуд зу гуруснае дили хуш

که نشد زو گرسنه ای دل خوش

Чун бидид он куланги содаи ниҳод

چون بدید آن کلنگ ساده نهاد

Оташӣ дар ниҳод ӯ фитод

آتشی در نهاد او فتاد

Гуфт ман худ ба ҷусса зу бешам

گفت من خود به جثه زو بیشم

Шева ӯ чаро наяндешам

شیوه او چرا نیندیشم

Боди азин кору бори хешами шарм

باد ازین کار و بار خویشم شرم

Ки ба Карамӣ шавам чунин дилгарм

که به کرمی شوم چنین دلگرم

Ҳамаи олами пар аз вуҳушу туюр

همه عالم پر از وحوش و طیور

Чанд бошам ба кирмакии мағрур

چند باشم به کرمکی مغرور

Баъди азин ҳимматӣ ба кор кунам

بعد ازین همتی به کار کنم

Лоиқи хештан шикор кунам

لایق خویشتن شکار کنم

Ба ҷаҳон дар даҳуми салои карам

به جهان در دهم صلای کرم

Худ хӯрдам туъмау хўронми ҳам

خود خوردم طعمه و خورانم هم

Ин бигуфту кушоди бол чу боз

این بگفت و گشاد بال چو باز

Аз замин кард бар ҳавои парвоз

از زمین کرد بر هوا پرواز

Аз қазо дид каз миёни ҳаво

از قضا دید کز میان هوا

Шуд мтўқи ҳаммомае пайдо

شد مطوق حمامه ای پیدا

Кард бар вай ба сони бози камӣн

کرد بر وی به سان باز کمین

То фурӯ гирадаш ба чнгли кин

تا فرو گیردش به چنگل کین

Сарнигӯн шуд зи бахти бади фармой

سرنگون شد ز بخت بد فرمای

Дар ғадирӣ фитод пари гулу лой

در غدیری فتاد پر گل و لای

Монад дар лойу гули пару болаш

ماند در لای و گل پر و بالش

Шуд ба идбори мубаддили иқболаш

شد به ادبار مبدل اقبالش

Дид гозру шикоре бе Фх

دید گازر و شکاریی بی فخ

Гуфт ба ба ки нек шуд матбах

گفت به به که نیک شد مطبخ

Бар гирифташ равон ва бо дили шод

بر گرفتش روان و با دل شاد

Рӯ ба хлўтсрои хеши ниҳод

رو به خلوتسرای خویش نهاد

Кард шахсеи саволи азу ба шигифт

کرد شخصی سؤال ازو به شگفت

Кин чаҳ мурғаст дар ҷавобаш гуфт

کین چه مرغ است در جوابش گفت

Ин клнгист карда шаҳбозӣ

این کلنگیست کرده شهبازی

Хӯрдаи зини санъати табаи бозӣ

خورده زین صنعت تبه بازی

Сохта аз паии шикори фаннӣ

ساخته از پی شکار فنی

Карда худро шикори ҳамчуи манӣ

کرده خود را شکار همچو منی

Ҳар ки афзӯн кашад қадами зи гилӣм

هر که افزون کشد قدم ز گلیم

Афканди хешро ба вартаи бим

افکند خویش را به ورطه بیم

Бозро дар шикор бӯдан ба

باز را در شکار بودن به

Ҷғдро ҷғдўор бӯдан ба

جغد را جغدوار بودن به