Ба таманнои сайру нияти гашт
به تمنای سیر و نیت گشت
Воъизӣ бар ҳудӯди ғӯри гузашт
واعظی بر حدود غور گذشت
Бомдодон ба масҷидӣ бархест
بامدادان به مسجدی برخاست
Баҳри ҳуззор маҷлисӣ орост
بهر حضار مجلسی آراست
Сифати каъбау фазилати ҳаҷ
صفت کعبه و فضیلت حج
Ба бароҳин баён намӯду ҳуҷаҷ
به براهین بیان نمود و حجج
Нукта ҳо гуфт ҷумлаи ишқ омез
نکتهها گفت جمله عشق آمیز
Байтҳо хонд ҷумлаи шавқи ангез
بیتها خواند جمله شوق انگیز
Ғӯреи каши зи ишқи лами излӣ
غوریی کش ز عشق لم یزلی
Буд сиррии даруни ҷони азалӣ
بود سری درون جان ازلی
Чун з воъиз шунид он суханон
چون ز واعظ شنید آن سخنان
Ҷуст аз ҷои хеши наъраи занон
جست از جای خویش نعره زنان
Васф хона шуниду мастона
وصف خانه شنید و مستانه
Хост бар ёди соҳиби хона
خاست بر یاد صاحب خانه
Чанд бошӣ ту низ афсурда
چند باشی تو نیز افسرده
Ҷунбишӣ кун агар на ӣӣ мурда
جنبشی کن اگر نهای مرده
Ҷунбишии не ки об ва гул ҷунбад
جنبشی نی که آب و گل جنبد
Бал каз обу гули ту дил ҷунбад
بل کز آب و گل تو دل جنبد
Пои берун наад азин гулу об
پای بیرون نهد ازین گل و آب
Рӯй дар мустақари ҳасани моб
روی در مستقر حسن ماب
Шуъла бар зад зи синаи оташ ӯ
شعله بَرزَد ز سینه آتش او
Ҷониб каъба шуд Аннани каш ӯ
جانب کعبه شد عنانکش او
Куҳнаи гургов дар баробар дошт
کهنه گُرگاو در برابر داشت
Гирд дар поу курк дар бар дошт
گرد در پا و کُرک در بر داشت
Дар кафши зоди неу роҳилаи не
در کَفَش زاد نی و راحله نی
Ҳмрҳши корвону қофилаи не
همرهش کاروان و قافله نی
Пресс прессон ки каъбаи кӯ ва куҷост
پرس پرسان که کعبه کو و کجاست
Вази раҳ ӯ нишони рости крост
وز ره او نشان راست کراست
Ду се фарсанг рафт бас бе санг
دو سه فرسنگ رفت بس بی سنگ
Венаи ҷаҳони фарох бар ваии танг
وین جهان فراخ بر وی تنگ
Поидони пораи пой обила шуд
پایدان پاره پای آبله شد
Меъда аз ранҷи ҷўъ дар гила шуд
معده از رنج جوع در گله شد
Оташи шавқ ӯ нишаст фурӯ
آتش شوق او نشست فرو
Шаст аз васли каъбаи дасти фурӯ
شست از وصل کعبه دست فرو
эй басои оташӣ ки ногуҳи ҷуст
ای بسا آتشی که ناگه جست
Парвариш чун наёфт зуд нишаст
پرورش چون نیافت زود نشست
Шарариро ки ҷусти зи оҳану санг
شرری را که جست ز آهن و سنگ
БеФрўзинаҳ мушкиласт диранг
بی فروزینه مشکل است درنگ
Вази Фрўзинаҳ чун мадад ёбад
وز فروزینه چون مدد یابد
Баҳрае аз бақоӣ худ ёбад
بهرهای از بقای خود یابد
Вари ту бо ҳемааш диҳии пайванд
ور تو با هیمهاش دهی پیوند
Шуъла гардад ба қадари ҳемаи баланд
شعله گردد به قدر هیمه بلند
То ба ҳаддӣ ки олами афрӯзад
تا به حدی که عالم افروزد
Ҳар чаҳ ёбад зи хушк ватар сӯзад
هر چه یابد ز خشک و تر سوزد
Гирад онсони забона ӯ зӯр
گیرد آنسان زبانه او زور
Ки намонад нишонданаши мақдӯр
که نماند نشاندنش مقدور
Ҳамчунин ҷазба каз даруни хезад
همچنین جذبه کز درون خیزد
Ба гиребони ҷони дроўизд
به گریبان جان درآویزد
Гарчи бошад заъифу зуди завол
گرچه باشد ضعیف و زود زوال
Ёбад аз тарбияти ҷамолу камол
یابد از تربیت جمال و کمال
Бояд аввал ки бар хабар бошӣ
باید اول که بر خبر باشی
То ки он ҷазба аз чаҳ шуд ношӣ
تا که آن جذبه از چه شد ناشی
Маншаашро з даст нагузорӣ
منشأش را ز دست نگذاری
Рӯй ҳиммат ба сӯй ӯ оре
روی همت به سوی او آری
Гӯши дории зи шари аздодш
گوش داری ز شر اضدادش
Кунӣ аз аҳли ҷазбаи имдодаш
کنی از اهل جذبه امدادش
Ҳар ки ёбӣ азон намад каллааш
هر که یابی ازان نمد کلهش
Тоҷсозӣ ба фарқи хоки раҳаш
تاج سازی به فرق خاک رهش
Хонагирӣ ба кӯйу барзан ӯ
خانه گیری به کوی و برزن او
Нагузорӣ зи чанги доман ӯ
نگذاری ز چنگ دامن او
Ёр аз ёри халқи дуздаду хуй
یار از یار خلق دزدد و خوی
Мива аз мива ранг гираду буи
میوه از میوه رنگ گیرد و بوی
Паҳлавон бош ва дод кор бидиҳ
پهلوان باش و داد کار بده
ё на паҳлу ба паҳливонӣ на
یا نه پهلو به پهلوانی نه
Паҳливонӣ ки аз зибардастӣ
پهلوانی که از زبردستی
Бошадаш пой бар сар ҳастӣ
باشدش پای بر سر هستی
Афканд аз фиғону шевани ту
افکند از فغان و شیون تو
Бор ҳастӣ зи дӯшу гардани ту
بار هستی ز دوش و گردن تو