Ҳар ки дарвеши азу буд безор

هر که درویش ازو بود بیزار

Кӣ з дарвеш ояд ин кирдор

کی ز درویش آید این کردار

Нест дарвешии ин ки зндқаҳ аст

نیست درویشی این که زندقه است

Нест ҷамъияти ин ки тафриқа аст

نیست جمعیت این که تفرقه است

Истилоҳоти орифон аз бар

اصطلاحات عارفان از بر

Карда ва мекунад баёни фари фар

کرده و می کند بیان فر فر

Дилаш аз сари кори воқиф на

دلش از سر کار واقف نه

Маърифат бешумору ориф на

معرفت بی شمار و عارف نه

Ҳамчуи ҷўзи тиҳии намояди нағз

همچو جوز تهی نماید نغز

Лек чун башиканӣ наёбӣ мағз

لیک چون بشکنی نیابی مغز

Карда ваҳму хаёли бибокон

کرده وهم و خیال بیباکان

Мундараҷ дар ибодати покон

مندرج در عبادت پاکان

Лафзҳо поку мъниши гургин

لفظ ها پاک و معنیش گرگین

Нофаи чини лифофаи саргин

نافه چین لفافه سرگین

Нофа накушода машк ифшоанд

نافه نگشاده مشک افشاند

Вари гушойии ҷаҳони бгндонд

ور گشایی جهان بگنداند

Тарки озор кардани хоҷа

ترک آزار کردن خواجه

Дафтари куфри рости дебоча

دفتر کفر راست دیباچه

Мункир омад ба пеш ӯ маърӯф

منکر آمد به پیش او معروف

Шуд ба мункири Аннан ӯ масруф

شد به منکر عنان او مصروف

Танаффуси меҳнати гурези роҳати ҷӯй

تنفس محنت گریز راحت جوی

Дорадаш дар раҳи абоҳт рӯй

داردش در ره اباحت روی

Шуд яке пеш ӯ ҳарому ҳалол

شد یکی پیش او حرام و حلال

наменаяндешад аз наколу вабол

می نیندیشد از نکال و وبال

намешавад муртакиби муноҳӣ ро

می شود مرتکب مناهی را

намефитад дар ақаби млоҳӣ ро

می فتد در عقب ملاهی را

Гоҳи лофаши зи мазҳаби таҷред

گاه لافش ز مذهب تجرید

Ки газофаши зи машраби тавҳид

که گزافش ز مشرب توحید

Инаст лофу газофи он ғоўӣ

اینست لاف و گزاف آن غاوی

Лек ӯро чу неки вокове

لیک او را چو نیک واکاوی

Мазҳабаши ҷамъи Фзаҳ ва зҳб аст

مذهبش جمع فضه و ذهب است

Машрабаши шурби бода ънб аст

مشربش شرب باده عنب است

На зи аҳволи собиқаши ибрат

نه ز احوال سابقش عبرت

На зи аҳволи лоҳқши хабарат

نه ز احوال لاحقش خبرت

Аз ъломоти ақлу дайни орӣ

از علامات عقل و دین عاری

Мазҳабаши ҳаср дар кам озорӣ

مذهبش حصر در کم آزاری

Вирд ӯ аз мубоҳёни куҳан

ورد او از مباحیان کهن

Кас маёзор ва ҳар чаҳ хоҳӣ кун

کس میازار و هر چه خواهی کن

Нисбат худ кунад ба даравишон

نسبت خود کند به درویشان

Дам занад аз иродати эшон

دم زند از ارادت ایشان