Қдўаҳи орифон ба сари қадам

قدوه عارفان به سر قدم

Қутби ҳақи соҳиби Фсўси ҳукм

قطب حق صاحب فصوص حکم

Қудси аллоҳи сираи алأсФӣ

قدس الله سره الأصفی

Ва ҳдонои лқстаҳи алأўФӣ

و هدانا لقسطه الأوفی

Карда нақл аз забони Муътамидӣ

کرده نقل از زبان معتمدی

Дар ҳикоёти аҳли дили санадӣ

در حکایات اهل دل سندی

Ки шабӣ дар даруни хилвати хос

که شبی در درون خلوت خاص

Будам аз гуфту гӯии халқи халос

بودم از گفت و گوی خلق خلاص

Дар хона бар ин ва он баста

در خانه بر این و آن بسته

Бар мусаллоӣ хеш бинишаста

بر مصلای خویش بنشسته

Чашми ҷон дар шуҳуди шоҳиди ғайб

چشم جان در شهود شاهد غیب

По ба доман кашида сар дар ҷайб

پا به دامن کشیده سر در جیب

Ногуҳ омад касе даруну рабӯд

ناگه آمد کسی درون و ربود

Он мусалло ки зер поем буд

آن مصلا که زیر پایم بود

Зери ман як ду гази ҳасири афканд

زیر من یک دو گز حصیر افکند

Ки мусалло ба ғайр азин мапаснд

که مصلا به غیر ازین مپسند

Зу ҳаросӣ фитод дар дили ман

زو هراسی فتاد در دل من

Зонка дар баста буд манзили ман

زانکه در بسته بود منزل من

Гуфт эй сода баҳр чист ҳарос

گفت ای ساده بهر چیست هراس

Наҳаросад зи каси худои шинос

نهراسد ز کس خدای شناس

Сами қоли атқи аллоҳи алмтъол

ثم قال اتق الله المتعال

Фии ҷамеъи алأмўру алأҳўол

فی جمیع الأمور و الأحوال

Буд зи абдол ва дар дилам афтод

بود ز ابدال و در دلم افتاد

Андам аз мулҳами сдоду ршод

آندم از ملهم سداد و رشاد

Ки биппарам азу ба ваҷҳи савол

که بپرم ازو به وجه سؤال

Каз чаҳ абдол гаштаанд абдол

کز چه ابدال گشته اند ابدال

Гуфт азон чори хислати машҳур

گفت ازان چار خصلت مشهور

Ки ба қӯт улқулуб шуд мстўр

که به قوت القلوب شد مسطور

Азлату хомшӣу ҷўъу сҳр

عزلت و خامشی و جوع و سهر

Кин буд умдаи хисолу сайр

کین بود عمده خصال و سیر

Ин сухан гуфт ва зад ба рафтани рой

این سخن گفت و زد به رفتن رای

Дар фурӯи бастау ҳасир ба ҷой

در فرو بسته و حصیر به جای

Хориҷ омад зи ҳади фаҳми уқул

خارج آمد ز حد فهم عقول

Ки чаҳ сон буд он хурӯҷу духул

که چه سان بود آن خروج و دخول

Гар ту гӯйии тмсли арвоҳ

گر تو گویی تمثل ارواح

Буд он неи таҳаввули ашбоҳ

بود آن نی تحول اشباح

Ояд аз ҳавлу қӯти кмл

آید از حول و قوت کمل

Ки муҷаррад шаванд азин ҳайкал

که مجرد شوند ازین هیکل

Чун млоик ба халъу лбси сувар

چون ملایک به خلع و لبس صور

Мтмсл шаванд ҷой дигар

متمثل شوند جای دگر

Гӯям оре вале бад-ӣни тақрир

گویم آری ولی بدین تقریر

Нашавад рости интиқоли ҳасир

نشود راست انتقال حصیر

Ҳаст ҷисмии касифу зулмоне

هست جسمی کثیف و ظلمانی

Нест чизеи латифу рӯҳонӣ

نیست چیزی لطیف و روحانی

Ба тмсл чаҳ сони шӯии қобил

به تمثل چه سان شوی قابل

То бидон қавл ҳал шавад мушкил

تا بدان قول حل شود مشکل

Гар ту гӯйӣ ки комилонро ҳаст

گر تو گویی که کاملان را هست

Аз худо бар вуҷӯди ашёи даст

از خدا بر وجود اشیا دست

Шояд онро ба қӯти эҷод

شاید آن را به قوت ایجاد

Дохили хона васф ҳастӣ дод

داخل خانه وصف هستی داد

Хориҷи хонааш вуҷӯд набӯд

خارج خانه اش وجود نبود

Дохили хонааш вуҷӯд фузуд

داخل خانه اش وجود فزود

Гӯям ин нест худ бакулии рад

گویم این نیست خود بکلی رد

Лек бошад азими мстъбд

لیک باشد عظیم مستعبد

Зонка ҳар чаҳ оФриндши комил

زانکه هر چه آفریندش کامل

Гар шавад лаҳзае азон ғофил

گر شود لحظه ای ازان غافل

Кашад аз арсаи вуҷӯди қадам

کشد از عرصه وجود قدم

Рахт ҳастӣ барад ба кӯии адам

رخت هستی برد به کوی عدم

Ин нишоед ки комил аз ҳамаи сӯй

این نشاید که کامل از همه سوی

Оварад ҷониби ҳасирӣ рӯй

آورد جانب حصیری روی

Умрҳо рӯй азон нигараданд

عمرها روی ازان نگرداند

Чашми ҳиммат азу напӯшоанд

چشم همت ازو نپوشاند

То кунад рӯзгори давру дароз

تا کند روزگار دور و دراز

Ту ниёзӣ бар он адои намоз

تو نیازی بر آن ادای نماز

Гар ту гӯйӣ сазад з соҳиб дид

گر تو گویی سزد ز صاحب دید

Ки кунад нақли он ба халқи ҷадид

که کند نقل آن به خلق جدید

Дили бурун зу вуҷӯд бирабоед

دل برون زو وجود برباید

Дар дарун мисли он биафзояд

در درون مثل آن بیفزاید

Арши билқису нақли он зи сабо

عرش بلقیس و نقل آن ز سبا

Инчунин гуфт орифи доно

اینچنین گفت عارف دانا

Дар сабо кард осифаши эъдом

در سبا کرد آصفش اعدام

Дод ҷой дигар ба ҳастӣ ном

داد جای دگر به هستی نام

Вар на як моҳаи роҳ дар як он

ور نه یک ماهه راه در یک آن

Қатъ кардани бурун буд зи имкон

قطع کردن برون بود ز امکان

Зонка таҳрики ҷисму ҷисмонӣ

زانکه تحریک جسم و جسمانی

Амр тадриҷӣаст неи онӣ

امر تدریجی است نی آنی

Гӯям ин ваҷҳи баси қавӣам ва қавӣаст

گویم این وجه بس قویم و قویست

Гарчи беруни зи ҳади ваҳми ғўист

گرچه بیرون ز حد وهم غویست

Лек кори худоу хоси худо

لیک کار خدا و خاص خدا

Нест маҳсӯр дар мадорики мо

نیست محصور در مدارک ما

эй басо кор коед аз абдол

ای بسا کار کاید از ابدال

Ки буд пеши ақли халқи маҳол

که بود پیش عقل خلق محال

Бошад аз холиқи қавӣу қадар

باشد از خالق قوی و قدر

Корашони хориқи қувои башар

کارشان خارق قوای بشر

Ҳар чаҳ фаҳми ту зон буд қосир

هر چه فهم تو زان بود قاصر

Машав онро зи аблаҳии мункир

مشو آن را ز ابلهی منکر

Ҳар чаҳ ақлат кунад бар он иқбол

هر چه عقلت کند بر آن اقبال

Мабар онро буруни зи ҳади маҳол

مبر آن را برون ز حد محال

Маънии астҳолту имкон

معنی استحالت و امکان

Бошад аз аксари уқули ниҳон

باشد از اکثر عقول نهان

Бас ки бошӣ Мусаддиқу мўқн

بس که باشی مصدق و موقن

Кон буд мустаҳил ва ин мумкин

کان بود مستحیل و این ممکن

Лек нисбат ба қудрати сонеъ

لیک نسبت به قدرت صانع

Набӯд ҳеҷ як азон воқеъ

نبود هیچ یک ازان واقع

То наварзӣ тариқати абдол

تا نورزی طریقت ابدال

Кӣ шиносии ҳақиқати ин ҳол

کی شناسی حقیقت این حال

Азлату самту ҷўъ ва кам хобӣ

عزلت و صمت و جوع و کم خوابی

Пеша кун то мақомашони ёбӣ

پیشه کن تا مقامشان یابی

Шарҳи азлати гузашту асрораш

شرح عزلت گذشت و اسرارش

Нест ҳоҷат дигар ба такрораш

نیست حاجت دگر به تکرارش

Зон се рукн дигар сухан бишинав

زان سه رکن دگر سخن بشنو

Тарк инкор кун бидон бгрў

ترک انکار کن بدان بگرو