Ёд кун онкӣ дар шаби усаро

یاد کن آنکه در شب اسرا

Бо ҳабиби худои халили худо

با حبیب خدا خلیل خدا

Гуфт : гӯй аз ман эй расӯли киром

گفت: گوی از من ای رسول کرام

Уммати хешро зи баъди салом

امت خویش را ز بعد سلام

Ки буд поку хуши замини биҳишт

که بود پاک و خوش زمین بهشت

Лекини онҷо касе дарахт накишт

لیکن آنجا کسی درخت نکشت

Хок ӯ поку таййиби афтода

خاک او پاک و طیب افتاده

Лек ҳаст аз дарахтҳо сода

لیک هست از درختها ساده

Ғарси ашҷори он ба саъии ҷамил

غرس اشجار آن به سعی جمیل

Сбҳлаҳи ҳамди ?лаи сети пас тҳлил

سبحله حمد له ست پس تهلیل

Ҳаст такбир низ азон ашҷор

هست تکبیر نیز ازان اشجار

Хуш касе каши ҷуз ин набошад кор

خوش کسی کش جز این نباشد کار

Арз фонӣанд ин калимот

عرض فانی اند این کلمات

Нест шан дар ду он бақоу сабот

نیست شان در دو آن بقا و ثبات

Лек ҳақ аз камоли халлоқӣ

لیک حق از کمال خلاقی

Созад онро ҷавоҳири боқӣ

سازد آن را جواهر باقی

Ҳар якеро ба сӯрати шаҷарӣ

هر یکی را به صورت شجری

Бинмоед гирифтаи бору барӣ

بنماید گرفته بار و بری

Боғи ҷиноти тҳтҳоолонҳор

باغ جنات تحتهاالانهار

Сабз ва хуррам шавад азон ашҷор

سبز و خرم شود ازان اشجار