Кули мо кони ъндкми инФд

کل ما کان عندکم ینفد

Доми мо ъндаҳи илои алсрмд

دام ما عنده الی السرمد

Вазъи он андари об ва гул набӯд

وضع آن اندر آب و گل نبود

Мавзеаши ғайри ҷон ва дил набӯд

موضعش غیر جان و دل نبود

Нашавад ҳубае азон зойеъ

نشود حبه ای ازان ضایع

Рӯз маҳшар шавад ба ӯ роҷеъ

روز محشر شود به او راجع

Хонаи тани харобаи исти куҳан

خانه تن خرابه ایست کهن

Ллаҳу фии илоҳаш иморат кун

لله و فی الهش عمارت کن

Луқмаҳоӣ ки муштҳои дил аст

لقمه هایی که مشتهای دل است

Баҳри ин хонаи муштҳои гул аст

بهر این خانه مشت های گل است

Чун кифоят ҳаме кунад ду се мушт

چون کفایت همی کند دو سه مشت

Чанд гул май кашӣ ба гардану пушт

چند گل می کشی به گردن و پشت

Гул мазан май нгўимт ба газоф

گل مزن می نگویمت به گزاف

Гули ҳамеи зан вале ба қадари кафоф

گل همی زن ولی به قدر کفاف

Ҳаст чандон бас аз шаробу таом

هست چندان بس از شراب و طعام

Ки ба тоъат тавон намӯд қиём

که به طاعت توان نمود قیام

Вар физойӣ бар он срФ бошад

ور فزایی بر آن سرف باشد

Кӣ срФи моя шараф бошад

کی سرف مایه شرف باشد