Ҷўъи ойини солик роҳ аст

جوع آیین سالک راه است

Шеваи орифон огоҳ аст

شیوه عارفان آگاه است

Ҷўъи солик ба ихтиёр буд

جوع سالک به اختیار بود

Ҷўъи ориф ба изтирор буд

جوع عارف به اضطرار بود

Май намояди равандаи муртоз

می نماید رونده مرتاض

Аз матоъам ба қасди хеши эъроз

از مطاعم به قصد خویش اعراض

То дилаши хуй бо хушӣ накунад

تا دلش خوی با خوشی نکند

Нафасаши оҳанг саркашӣ накунад

نفسش آهنگ سرکشی نکند

Роҳаши охир ба мақсади анҷомад

راهش آخر به مقصد انجامد

Чун ба мақсад расад бёромд

چون به مقصد رسد بیارامد

Марди ориф чу ёфт лиззати қурб

مرد عارف چو یافت لذت قرب

На ба аклш фитад кашиш на ба шурб

نه به اکلش فتد کشش نه به شرب

Аклу шурбаш чаҳ бошад инс ба ҳақ

اکل و شربش چه باشد انس به حق

Доим ӯ дар ҳақаст мустағриқ

دایم او در حق است مستغرق

Луқма аз хон итъмши бинӣ

لقمه از خوان یطعمش بینی

Шарбат аз чашмасор исқинӣ

شربت از چشمه سار یسقینی

Ҷон ӯ дар таҷаллии самадӣ

جان او در تجلی صمدی

Дорад аз ҳақи тасаллии абадӣ

دارد از حق تسلی ابدی

Ҳоҷат хӯрдан аз тиҳии шкмист

حاجت خوردن از تهی شکمیست

Мари самадро ту худ бигӯ чаҳ камӣаст

مر صمد را تو خود بگو چه کمیست

Гар самадро касе кунад таъриф

گر صمد را کسی کند تعریف

Фҳўи молами икни ?лаи тҷўиФ

فهو مالم یکن له تجویف

Васфи тҷўиФи хос имкон аст

وصف تجویف خاص امکان است

Парӣ ӯ зи файз раҳмон аст

پری او ز فیض رحمان است

Гар на раҳмон кунад вуҷӯди диҳӣ

گر نه رحمان کند وجود دهی

Монад аз маънии вуҷӯди тиҳӣ

ماند از معنی وجود تهی

Зоти раҳмон чу ҳаст айни вуҷӯд

ذات رحمان چو هست عین وجود

Холӣ аз куҷо тавонад буд

خالی از کجا تواند بود