Дошт дар даҳ мақоми беваи занӣ
داشت در ده مقام بیوه زنی
Тозаи рӯеу нозанини баданӣ
تازه رویی و نازنین بدنی
Буд дар кунҷи хонаи моломол
بود در کنج خانه مالامال
Як ду хами равғанаш чу оби зулол
یک دو خم روغنش چو آب زلال
Рӯзӣ афтод ҳоҷаташ ки ба шаҳр
روزی افتاد حاجتش که به شهر
Баради он ваз баҳоаш гирад баҳр
برد آن وز بهاش گیرد بهر
Кард азон пари ду хик ва бар хари баст
کرد ازان پر دو خیک و بر خر بست
Ҷусти боло ва дар миёна нишаст
جست بالا و در میانه نشست
Марди вор аз газанди роҳи озод
مرد وار از گزند راه آزاد
Хари савора ба шаҳр рӯй ниҳод
خر سواره به شهر روی نهاد
Чун зи даҳ даври гашти миқдорӣ
چون ز ده دور گشت مقداری
Омад аз раҳи падеди айёрӣ
آمد از ره پدید عیاری
Пеш роҳаш гирифт к-эии хоҳар
پیش راهش گرفت کای خواهر
Балки хуршеду моҳ дар чодар
بلکه خورشید و ماه در چادر
Аз куҷо май рисӣ чаҳ дории бор
از کجا می رسی چه داری بار
Вондри ин шаҳр бо ки дории кор
واندر این شهر با که داری کار
Гуфт бо кас ба шаҳр корам нест
گفت با کس به شهر کارم نیست
Рафтан аз даҳ ҷуз изтирорам нест
رفتن از ده جز اضطرارم نیست
Бори ман равғанаст ва ме кӯшам
بار من روغن است و می کوشم
Каши расонам ба шаҳр ва бифурӯшам
کش رسانم به شهر و بفروشم
Гуфт бигушоӣ бори хеш ки ман
گفت بگشای بار خویش که من
Май рӯми сӯии даҳ паии равған
می روم سوی ده پی روغن
То ҳам ӣнҷои баҳоаши бишуморам
تا هم اینجا بهاش بشمارم
Ту ба даҳ ман ба шаҳр рӯй орм
تو به ده من به شهر روی آرم
Зани фурӯи ҷусту бор хеш бикшод
زن فرو جست و بار خویش بگشاد
Хикҳо ҳар ду пеши марди ниҳод
خیک ها هر دو پیش مرد نهاد
Марди як хикро даҳон бадаред
مرد یک خیک را دهان بدرید
Равғанаши баҳр имтиҳон бичишед
روغنش بهر امتحان بچشید
Дод дар дасти зан ки дори нигоҳ
داد در دست زن که دار نگاه
То ба хик дигар гушойами роҳ
تا به خیک دگر گشایم راه
Зуд бикшод хики дигари сар
زود بگشاد خیک دیگر سر
Дод бечораро ба даст дигар
داد بیچاره را به دست دگر
Чун ду дасташ ба хик шуд баста
چون دو دستش به خیک شد بسته
Дасти барадаш ба банди оҳиста
دست بردش به بند آهسته
Кард беруни зи поши шалвораш
کرد بیرون ز پاش شلوارش
Басти колои хеш дар бориш
بست کالای خویش در بارش
Зани бечора чун ба дафъи фасод
زن بیچاره چون به دفع فساد
Натавонист дасти хеши кушод
نتوانست دست خویش گشاد
Зонкагар шӯр ва ҷанг ме ангехт
زانکه گر شور و جنگ می انگیخت
Хики равған ба хоки раҳ май рехт
خیک روغن به خاک ره می ریخت
Ба зарурат ба кори тан дар дод
به ضرورت به کار تن در داد
Ному номӯсро ба гӯшаи ниҳод
نام و ناموس را به گوشه نهاد
Гар зи равғани фароғаташ будӣ
گر ز روغن فراغتش بودی
Домани исматаши нёлўдӣ
دامن عصمتش نیالودی
Бигусастии зи хики чанг ва ба ҷанг
بگسستی ز خیک چنگ و به جنگ
Корро бар ҳариф кардӣ танг
کار را بر حریف کردی تنگ
эй басои кас ки лоф мардӣ зад
ای بسا کس که لاف مردی زد
Дами зи ойин раҳнавардӣ зад
دم ز آیین رهنوردی زد
Ҳамчуи он зан ба ин ва он шуд банд
همچو آن زن به این و آن شد بند
Хешро зери ҳукми деви афканд
خویش را زیر حکم دیو افکند
Зери фармон дев шуд сокин
زیر فرمان دیو شد ساکن
Шуд Фзиҳт азон сукӯни лекин
شد فضیحت ازان سکون لیکن
Ғифлаташи басти дидаи идрок
غفلتش بست دیده ادراک
Ки надорад азон фасеҳати бок
که ندارد ازان فصیحت باک
Рӯзи охир ки марги мардуми хор
روز آخر که مرگ مردم خوار
Кунад аз хоби ғифлаташи бедор
کند از خواب غفلتش بیدار
Шавад аз кору бори хеши огоҳ
شود از کار و بار خویش آگاه
Ки бар ӯ макри дев чун зада роҳ
که بر او مکر دیو چون زده راه
Ёдаш ояд ки дар ҷавори худоӣ
یادش آید که در جوار خدای
Борҳо зад ба ҷурму исёни рой
بارها زد به جرم و عصیان رای
Феълҳои қабеҳи азуи содир
فعل های قبیح ازو صادر
Гашту ҳақ буд ҳозиру нозир
گشت و حق بود حاضر و ناظر
Ёдаш ояд ки дар фалони соъат
یادش آید که در فلان ساعت
Дев чун зад бар ӯ раҳи тоъат
دیو چون زد بر او ره طاعت
Рухи зи фармонгузорӣ ҳақ тофт
رخ ز فرمان گذاری حق تافت
Сӯй кеду фиреби деви шитофт
سوی کید و فریب دیو شتافت
Ҳар чаҳ дар шаст сол ё ҳафтод
هر چه در شصت سال یا هفتاد
Кард аз шару хайр пеш афтод
کرد از شر و خیر پیش افتاد
Як ба як пеши чашм ӯ доранд
یک به یک پیش چشم او دارند
Ошкоро ба рӯй ӯ оранд
آشکارا به روی او آرند
Бигузоранд зи гунбади воло
بگذارند ز گنبد والا
Бонг ё ҳсртоу воўило
بانگ یا حسرتا و واویلا