Ҳасрат аз ҷон ӯ براردи дӯд

حسرت از جان او برآرد دود

Ваон замон ҳасраташ надорад суд

وان زمان حسرتش ندارد سود

Бас ки резади зи дида ашк надам

بس که ریزد ز دیده اشک ندم

Ғарқ гардад зи фарқ то ба қадам

غرق گردد ز فرق تا به قدم

Ва об чашмаш шавад дар он шеван

و آب چشمش شود در آن شیون

Оташашро ба хосияти равған

آتشش را به خاصیت روغن

Коши ин гиряи пеш азин кардӣ

کاش این گریه پیش ازین کردی

Ғами ин кори пеш азин хӯрдӣ

غم این کار پیش ازین خوردی

Додӣ аз ҷӯйбори дида наме

دادی از جویبار دیده نمی

Шастӣ аз номаи сияҳи рақамӣ

شستی از نامه سیه رقمی

Нам чаҳ суди ин замон ки кишти амл

نم چه سود این زمان که کشت امل

Хушки гашт аз туфи сумуми аҷал

خشک گشت از تف سموم اجل

Гиряи рӯзӣ ки буд фоидаи манд

گریه روزی که بود فایده مند

Аз ҷаҳолат ба ханда шуд хурсанд

از جهالت به خنده شد خرسند

Чун замони нишот ва ханда расед

چون زمان نشاط و خنده رسید

Обаш аз чашму хӯни зи дили бчкид

آبش از چشم و خون ز دل بچکید

Ҳақ чу Флизҳкўо қлило гуфт

حق چو فلیضحکوا قلیلا گفت

ӯ зи баси хандаи ҳамчуи ғунчаи шкФт

او ز بس خنده همچو غنچه شکفت

Ҷӯй чашмаш шуд тарашшӯҳи ҷӯ

جوی چشمش شد ترشح جو

Ҳаргиз аз чашмасор Флибкўо

هرگز از چشمه سار فلیبکوا

Лоҷарами рӯзи зҳку астбшор

لاجرم روز ضحک و استبشار

Хӯн фишонд зи дидаи хўнбор

خون فشاند ز دیده خونبار

Ҳамаи зоҳки зи айшу мстбшр

همه ضاحک ز عیش و مستبشر

ӯ зи ранҷу ънои абусу кидир

او ز رنج و عنا عبوس و کدر