Ҳамчуи ин ҷоҳилони ҷоҳи талаб

همچو این جاهلان جاه طلب

Ки ғулув карда дар улувва насаб

که غلو کرده در علو نسب

Падару модар аз насаби орӣ

پدر و مادر از نسب عاری

Писари афтода дар насаби дорӣ

پسر افتاده در نسب داری

Даии падар аз арозили қрўӣ

دی پدر از اراذل قروی

Писари имрӯзи Сайиди алавӣ

پسر امروز سید علوی

Модараши лўлӣу падари лоло

مادرش لولی و پدر لالا

Аз занад дами зи ҳайдару Заҳро

از زند دم ز حیدر و زهرا

Созад аз оли Мустафои худ ро

سازد از آل مصطفی خود را

Гуяд аз насли Муртазои худ ро

گوید از نسل مرتضی خود را

Гуяд ин лек халқу феълу фанаш

گوید این لیک خلق و فعل و فنش

намекунад дмбдми дурӯғи занаш

می کند دمبدم دروغ زنش

Писарии каши падари муғира буд

پسری کش پدر مغیره بود

Мари набиро чаҳ сони набера буд

مر نبی را چه سان نبیره بود

Кӣ буд зи аҳли байти он ноаҳл

کی بود ز اهل بیت آن نااهل

Ки гурезади зи ҷаҳл ӯ бўҷҳл

که گریزد ز جهل او بوجهل

Зад харии лоф бо харон дигар

زد خری لاف با خران دگر

Ки марои Рахш рустамаст падар

که مرا رخش رستم است پدر

Дод аз онҳо яке ҷавобаши боз

داد از آنها یکی جوابش باز

Ки гувоҳи ту баси ду гӯши дароз

که گواه تو بس دو گوش دراز

Пшк дар нофа шуд ки ман машкам

پشک در نافه شد که من مشکم

намедиҳад буии хуштару хушкам

می دهد بوی خوش تر و خشکم

Нофаро чун кушоди машки фуруш

نافه را چون گشاد مشک فروش

Шуд сияҳ зон газофи гуфтани равиш

شد سیه زان گزاف گفتن روش

Рӯбаҳӣ гуфт бо шутур ки амӯ

روبهی گفت با شتر که عمو

зи куҷо май рисӣ дуруст бигӯ

ز کجا می رسی درست بگو

намерасм гуфт ҳоле аз ҳаммом

می رسم گفت حالی از حمام

Шастаам зи оби сарду гарми андом

شسته ام ز آب سرد و گرم اندام

Гуфт рӯбаҳ ки шоҳидии инат

گفت روبه که شاهدی اینت

Бас буд дасту пои чркинт

بس بود دست و پای چرکینت

Асар шустани ҳамаи аъзо

اثر شستن همه اعضا

Ҳаст бар пошнаи туро пайдо

هست بر پاشنه تو را پیدا

наменадонам ки бо валеу набӣ

می ندانم که با ولی و نبی

Ин чаҳ густохӣаст ва бе адабӣ

این چه گستاخی است و بی ادبی

Нокасон чун кунанд ва бе бокон

ناکسان چون کنند و بی باکان

Нисбати хеш бо чунон покон

نسبت خویش با چنان پاکان

Мояи зрқўи қалбӣу дағалӣ

مایه زرقو قلبی و دغلی

Чун буд нақди Мустафоу алӣ

چون بود نقد مصطفی و علی

Мурғи моил ба донаи талбис

مرغ مایل به دانه تلبیس

Чун буд зи ошиёнаи тақдис

چون بود ز آشیانه تقدیس

Миваи бади мазоқи талхи сиришт

میوه بد مذاق تلخ سرشت

Чун буд ҳосил аз дарахти биҳишт

چون بود حاصل از درخت بهشت

Кӣ чу нофаи харитаи саргин

کی چو نافه خریطه سرگین

Фитад аз нофи оҳӯии мишкӣн

فتد از ناف آهوی مشکین

Ҳазёни мсилми каззоб

هذیان مسیلم کذاب

Чун буд зодаи ҳадису китоб

چون بود زاده حدیث و کتاب

Чун буд мӯҷибаи мқдмтин

چون بود موجبه مقدمتین

Салб шараст дар натиҷау шин

سلب شر است در نتیجه و شین

намедиҳад салб дар натиҷаи шан

می دهد سلب در نتیجه شان

Ки нашуд он зи мӯҷиботи аён

که نشد آن ز موجبات عیان

Лаъни аллоҳи торкои лодб

لعن الله تارکا لادب

Дохлои бинҳми бғири насаб

داخلا بینهم بغیر نسب

Боди лаънат бар он ки муҳраи хар

باد لعنت بر آن که مهره خر

Кард пайванди силк дару гуҳар

کرد پیوند سلک در و گهر

Боди лаънат бар он ки дида бадухт

باد لعنت بر آن که دیده بدوخت

Хоки тира ба нарх машк фурухт

خاک تیره به نرخ مشک فروخت

Боди лаънат бар он ки рӯй андӯд

باد لعنت بر آن که روی اندود

Кард мисроу ҳамчу зар бинмуд

کرد مس را و همچو زر بنمود

Пеши азин фозилон басӣ буданд

پیش ازین فاضلان بسی بودند

Ки зи касб ва ҳунар нёсуданд

که ز کسب و هنر نیاسودند

Буд дар ҳар замон ва дар ҳар ҳол

بود در هر زمان و در هر حال

Саъйашон дар мазиди фазлу камол

سعیشان در مزید فضل و کمال

Ҳунарӣ ҷо накард дар дилашон

هنری جا نکرد در دلشان

Ки ба кӯшиш нагашт ҳосилашон

که به کوشش نگشت حاصلشان

Насаби аҳли байт бар хонданд

نسب اهل بیت بر خواندند

Лек дар касби он фурӯи монданд

لیک در کسب آن فرو ماندند

Бо камоли ҷлӣу қадари суннӣ

با کمال جلی و قدر سنی

На ҳусайнӣ шуданд на ҳасанӣ

نه حسینی شدند نه حسنی

Ҳбзои қобилони ин даврон

حبذا قابلان این دوران

Каз ҳасби ончӣ буд дар имкон

کز حسب آنچه بود در امکان

Умр дар ҷусту ҷӯ ба сари бурданд

عمر در جست و جو به سر بردند

То зи имкон ба феълаш овараданд

تا ز امکان به فعلش آوردند

Баъд азон пои саъй фарсуданад

بعد ازان پای سعی فرسودند

Дар насаби роҳ касб паймӯданд

در نسب راه کسب پیمودند

Аз насаби номаҳои оли расӯл

از نسب نامه های آل رسول

Ҳар насаби шан ки аўФтоди қабул

هر نسب شان که اوفتاد قبول

Нисбат хештан бидон карданд

نسبت خویشتن بدان کردند

Гавҳари хешро аён карданд

گوهر خویش را عیان کردند

Сохтанд оли хешро ба ситам

ساختند آل خویش را به ستم

Ҳамчуи устоди олгар ба бқм

همچو استاد آلگر به بقم

Шуд зи ҷўлоҳгӣу мол гарӣ

شد ز جولاهگی و مال گری

Ҳолашони мунтақил ба олгарӣ

حالشان منتقل به آلگری

Лек бошад ба ҳукми ақли маҳол

لیک باشد به حکم عقل محال

Ки гилӣм сиёҳ гардад ол

که گلیم سیاه گردد آل

Он хасони кин маҳол ме талабанд

آن خسان کین محال می طلبند

Зарди рӯе ол ме талабанд

زرد رویی آل می طلبند

Бифирист эй худои ҳуҷҷоҷӣ

بفرست ای خدای حجاجی

Бар сар ӯ зи муъаддилати тоҷӣ

بر سر او ز معدلت تاجی

То чунон коўлини зи нафаси ҷҳўл

تا چنان کاولین ز نفس جهول

Кард ҷад дар заволи оли расӯл

کرد جد در زوال آل رسول

Кунад ин охирин ба дониш ва дод

کند این آخرین به دانش و داد

Дафъи ин зодагони шару фасод

دفع این زادگان شر و فساد

Шавед аз оби теғи меғи осор

شوید از آب تیغ میغ آثار

Аз шиори ҷамоли оли ин ор

از شعار جمال آل این عار