Сайди ҷӯӣ ба дашти доми ниҳод
صید جویی به دشت دام نهاد
Оҳӯии ваҳшяш ба дом афтод
آهوی وحشیش به دام افتاد
Басти поиш чу буд дар дили вай
بست پایش چو بود در دل وی
Каши баради зинда то навоҳии ҳӣ
کش برد زنده تا نواحی حی
Нои ниҳодаи зи дашти пои берун
نا نهاده ز دشت پا بیرون
Шуд дўчори вай аз қазои маҷнӯн
شد دوچار وی از قضا مجنون
Дид он пои бастаи оҳӯ ро
دید آن پای بسته آهو را
Хост аз ҷони хастаи оҳ ӯ ро
خاست از جان خسته آه او را
Пеши он сайди пешаи бози давид
پیش آن صید پیشه باز دوید
Нолау оҳ ҷонгдоз кашид
ناله و آه جانگداز کشید
Кохри ин сайдро чаҳ озорӣ
کاخر این صید را چه آزاری
Дасту пои бастааш чаро дорӣ
دست و پا بسته اش چرا داری
ӯ ба сӯрати мушобеҳи Лайлии сет
او به صورت مشابه لیلی ست
Гар ба Лайлӣ бубахшиаш аввалии сет
گر به لیلی ببخشی اش اولی ست
Наргисашро надода серумаи ҷлӣ
نرگسش را نداده سرمه جلی
Вар на будӣ ба айнаи Лайлӣ
ور نه بودی به عینه لیلی
Гарданашро насуда ақди гуҳар
گردنش را نسوده عقد گهر
Вар на бо Лайлӣ омадӣ ҳамсар
ور نه با لیلی آمدی همسر
Хонд аз шавқи ёри фарзона
خواند از شوق یار فرزانه
Сад аз ӣнони фусуну афсона
صد از اینان فسون و افسانه
Ром шуд сайди пешаи зи афсунаш
رام شد صید پیشه ز افسونش
Дод ришта ба дасти маҷнӯнаш
داد رشته به دست مجنونش
Дасти худ тавқи гардан ӯ сохт
دست خود طوق گردن او ساخت
Ба забони тафаққудаши бнўохт
به زبان تفقدش بنواخت
Бӯса бар чашму гардан ӯ дод
بوسه بر چشم و گردن او داد
Ришта аз дасту пой ӯ бикшод
رشته از دست و پای او بگشاد
Гуфт рӯи рӯи фидоӣ Лайлӣ бош
گفت رو رو فدای لیلی باش
Ҳамчуи ман дар дуоӣ Лайлӣ бош
همچو من در دعای لیلی باش
Лола май чр ба ҷои хору гиёҳ
لاله می چر به جای خار و گیاه
Вази худои сари хрўииш май хоҳ
وز خدا سر خروییش می خواه
Сабза май хур ба гирди чашмау ҷӯй
سبزه می خور به گرد چشمه و جوی
Баҳри сари сабзяши дуо май гӯй
بهر سر سبزیش دعا می گوی
То зи Лайлии туро буд бӯе
تا ز لیلی تو را بود بویی
Кам мабод аз вуҷӯди ту мӯе
کم مباد از وجود تو مویی
Гуҳ чаро карда дар замини ҳарам
گه چرا کرده در زمین حرم
Гуҳи ғизои хӯрда аз риёзи Ирам
گه غذا خورده از ریاض ارم
Шоди зӣ аз анояти мавло
شاد زی از عنایت مولی
Дар ҳмои ҳимояти Лайлӣ
در حمای حمایت لیلی