Балки чун абр бар сарати борад
بلکه چون ابر بر سرت بارد
Вондри он тирагӣат нагузорад
واندر آن تیرگیت نگذارد
Тирагиҳои ту фурӯ шавед
تیرگی های تو فرو شوید
Вази гули ту гули сафои равед
وز گل تو گل صفا روید
Тирагӣ чист дӯд ҳастӣ ту
تیرگی چیست دود هستی تو
Хеши бинӣ ва худ парастии ту
خویش بینی و خود پرستی تو
Тира кардӣ з дӯд ҳастӣ рӯй
تیره کردی ز دود هستی روی
Хез рӯ кун дар абр ҳастӣ шӯй
خیز رو کن در ابر هستی شوی
Кист он абр гуфта шуд зини пеш
کیست آن ابر گفته شد زین پیش
Абр худ кист бал казон ҳам беш
ابر خود کیست بل کزان هم بیش
Абр чаҳ буд муҳӣт каз ҳар сӯ
ابر چه بود محیط کز هر سو
Абрҳо соилнд аз каф ӯ
ابرها سایلند از کف او
ӯ муҳӣтасту гирд ӯ асҳоб
او محیط است و گرد او اصحاب
Фиси каши файзи бахши ҳамчуи саҳоб
فیص کش فیض بخش همچو سحاب
Хоҷаи бандагони корогоҳ
خواجه بندگان کارآگاه
Қиблаи мқблони Убайдуллоҳ
قبله مقبلان عبیدالله
Рӯҳи аллоҳи рӯҳи аслофа
روح الله روح اسلافه
Тӯли аллоҳи умри ахлофа
طول الله عمر اخلافه
Тофт аз илтимоси шоҳи замон
تافت از التماس شاه زمان
Аз Самарқанди сӯии Марви Аннан
از سمرقند سوی مرو عنان
Шоҳ бо кибриёу ҷоҳи ҷалол
شاه با کبریا و جاه جلال
Рафт фарсангҳо ба истиқбол
رفت فرسنگ ها به استقبال
Хоҷа меронад борагӣ ба шитоб
خواجه می راند بارگی به شتاب
Чун фиришта ки ронад абри хўшоб
چون فرشته که راند ابر خوشاب
Шоҳу гарданкашони лашкари шоҳ
شاه و گردنکشان لشکر شاه
Ки ҳамеи судашон ба чархи кулоҳ
که همی سودشان به چرخ کلاه
Сар ба сар дар рикоб ӯ буданд
سر به سر در رکاب او بودند
Бар рикобаши ҷабин ҳаме суданд
بر رکابش جبین همی سودند
Ҳамаи фориғи зи худ писандии хеш
همه فارغ ز خود پسندی خویش
Дода дод ниёзмандии хеш
داده داد نیازمندی خویش
Ҳама оварда аз баландии рой
همه آورده از بلندی رای
Шарти таъзиму эҳтироми биҷой
شرط تعظیم و احترام بجای
Ҷой он дошт ки зи ҷоҳу шиква
جای آن داشت که ز جاه و شکوه
Рафтӣ аз ҷои хеши онҷои кӯҳ
رفتی از جای خویش آنجا کوه
Лек хоҷа ки кӯҳи ойин буд
لیک خواجه که کوه آیین بود
Балки кӯҳи виқору тамкин буд
بلکه کوه وقار و تمکین بود
Бо ҳама беҳама фарс ме ронад
با همه بی همه فرس می راند
Дар маорифи гуҳар ҳаме ифшоанд
در معارف گهر همی افشاند
Кард ногуҳи бад-ӣни каминаи Нидо
کرد ناگه بدین کمینه ندا
Ки набошад фанои ҷузи ин маъно
که نباشد فنا جز این معنا
Кин ҳамаҳоиу ҳўи зи пешу зи пас
کاین همه های و هو ز پیش و ز پس
Накунад заррае асар дар кас
نکند ذره ای اثر در کس
Венаи ҳамаи шуғлҳои гӯногӯн
وین همه شغل های گوناگون
Набарди мардро зи худ берун
نبرد مرد را ز خود بیرون
Алҳақ он шоҳи маснади иршод
الحق آن شاه مسند ارشاد
Хабар аз ҳол хештан ме дод
خبر از حال خویشتن می داد
Ҳолаши ин буд балки сад чандин
حالش این بود بلکه صد چندین
Рағми сӯрати парасти зоҳири байн
رغم صورت پرست ظاهر بین
Ман ҳам аз шавқ мекунам суханӣ
من هم از شوق می کنم سخنی
Вар на мадҳаш чаҳ ҳади ҳамчуи манӣ
ور نه مدحش چه حد همچو منی
Пой то сар агар забони гирдам
پای تا سر اگر زبان گردم
Натавонам ки гирди он гирдам
نتوانم که گرد آن گردم
Ҳамчу ӯе сазад муъарриф ӯ
همچو اویی سزد معرف او
Венаи замон дар ҷаҳон чу ӯе кӯ
وین زمان در جهان چو اویی کو
Қарнҳо давр осмон гардад
قرن ها دور آسمان گردد
То чу ӯ ахтарӣ аён гардад
تا چو او اختری عیان گردد
Умрҳо абри мкрмти борад
عمرها ابر مکرمت بارد
То чу ӯ гавҳарии падеди орад
تا چو او گوهری پدید آرد
Паии ин хоҷаи гири кини хоҷа
پی این خواجه گیر کین خواجه
Дафтари фақри рости дибоҷа
دفتر فقر راست دیباجه
Пой ӯ носупурдаи нтъи тамаъ
پای او ناسپرده نطع طمع
Кард аз коиноти қатъи тамаъ
کرد از کائنات قطع طمع
Балки карда зи ҷӯади зуд на дайр
بلکه کرده ز جود زود نه دیر
Дидаи ҳирси томъони ҳамаи сайр
دیده حرص طامعان همه سیر
Бар дараш ҳалқаи ҳалқаи аҳли ниёз
بر درش حلقه حلقه اهل نیاز
Ҳалқаи нокўФтаҳ дар ӯ боз
حلقه ناکوفته در او باز
Чанбари чархи ҳалқа дар ӯ
چنبر چرخ حلقه در او
Ҳалқаи қудсёни саногар ӯ
حلقه قدسیان ثناگر او
Рӯй ӯ қиблаи ибодат ҳо
روی او قبله عبادت ها
Кӯй ӯ каъбаи саодат ҳо
کوی او کعبه سعادت ها
Аҳли ҳоҷат чу ҳоҷёни пайваст
اهل حاجت چو حاجیان پیوست
Зада дар ҳалқа дар ӯ даст
زده در حلقه در او دست
Барда аз ҷӯйбори фазлаши баҳр
برده از جویبار فضلش بهر
Чаҳ хуросон чаҳ моўроءи алнҳр
چه خراسان چه ماوراء النهر
Дасти файёз ӯ ба ршҳи Қум
دست فیاض او به رشح قم
Шаста аз лавҳи малики ҳарфи ситам
شسته از لوح ملک حرف ستم
Сӯрати калак ӯ калиди наҷот
صورت کلک او کلید نجات
Маънии хат ӯ кафили ҳаёт
معنی خط او کفیل حیات
Рқъаҳ ӯ ба ҳар ки шуд восил
رقعه او به هر که شد واصل
Оятӣ ёфт зи осмони нозил
آیتی یافت ز آسمان نازل
Бошад он чун нишони шоҳи матоъ
باشد آن چون نشان شاه مطاع
Мояи дафъи зулму рафъи низо
مایه دفع ظلم و رفع نزاع
Соилонро мФиз бар ва навол
سائلان را مفیض بر و نوال
Қобилонро муфиди илму камол
قابلان را مفید علم و کمال
Сохт ҳукми шариъату дайн ро
ساخت حکم شریعت و دین را
Тавқи гардани ҳамаи салотин ро
طوق گردن همه سلاطین را
Карда софӣ ба лутфи унф омез
کرده صافی به لطف عنف آمیز
Олам аз дӯди дӯдаи Чингиз
عالم از دود دوده چنگیز
Съиш аз зайли дайн ба раъии дуруст
سعیش از ذیل دین به رأی درست
Доғи тмғоу лавси ирғўи шаст
داغ تمغا و لوث یرغو شست
Оре ӯ ҳаст абри раҳмати бор
آری او هست ابر رحمت بار
Абрро шаст ва шӯй бошад кор
ابر را شست و شوی باشد کار
Чун баборад ба кӯҳ ё ҳомӯн
چون ببارد به کوه یا هامون
Оради олӯдагӣ азон берун
آرد آلودگی ازان بیرون
Ҳар чаҳ ёбад зи ҷинси қозўрот
هر چه یابد ز جنس قاذورات
Коҳили дайнро буд зи мҳзўрот
کاهل دین را بود ز محظورات
Ҳамаро шавед аз баланду муғок
همه را شوید از بلند و مغاک
Хокро созад аз палидии пок
خاک را سازد از پلیدی پاک
Чашмаҳоро кунад зи оби зулол
چشمه ها را کند ز آب زلال
Дар заминҳои шӯраи моломол
در زمین های شوره مالامال
Нам ӯ чун расад ба зери замин
نم او چون رسد به زیر زمین
Бар даманд зи гули гулу насрин
بر دماند ز گل گل و نسرین
Абрро чун набошад ин авсоф
ابر را چون نباشد این اوصاف
Нест ӯ абри ҷузи бдъўӣу лоф
نیست او ابر جز بدعوی و لاف
Дӯди хезади зи хона ё гулхан
دود خیزد ز خانه یا گلخن
Ба фалак бар равад ки абрами ман
به فلک بر رود که ابرم من
Аблаҳонро занад сар аз хотир
ابلهان را زند سر از خاطر
Анаи оризи ?лаами ммтр
انه عارض لهم ممطر
Агар ӯ абри қатра афшон аст
اگر او ابر قطره افشان است
Қатрааш чун зи дида пинҳон аст
قطره اش چون ز دیده پنهان است
Чун нашуд сабзае азуи хуррам
چون نشد سبزه ای ازو خرم
Чун нашуд чашмае азуи пари нам
چون نشد چشمه ای ازو پر نم
Дами обӣ ба ташна Эй нарасонад
دم آبی به تشنه ای نرساند
Шуълаи оташ касе нанишонд
شعله آتش کسی ننشاند
Ғайр азин несташ зи абри асар
غیر ازین نیستش ز ابر اثر
Ки кунад манъи партави мау хур
که کند منع پرتو مه و خور
Монеъ ма шавад ки дар ватанӣ
مانع مه شود که در وطنی
Бар фурӯзад чароғи беваи занӣ
بر فروزد چراغ بیوه زنی
Гармии меҳрро шавад парда
گرمی مهر را شود پرده
Ки фитад бар ятемии афсурда
که فتد بر یتیمی افسرده
Оҳи азин абрҳои ҷони Фрсоӣ
آه ازین ابرهای جان فرسای
Балки зини дӯдҳои абр намой
بلکه زین دودهای ابر نمای
Дӯд дар хонае ки роҳ кунад
دود در خانه ای که راه کند
Дару девори он сиёҳ кунад
در و دیوار آن سیاه کند
Дару девори ту шудаи сети сиёҳ
در و دیوار تو شده ست سیاه
Лек азон тирагии Неи огоҳ
لیک ازان تیرگی نیی آگاه
Инки зон тирагӣат нест хабар
اینکه زان تیرگیت نیست خبر
Ҳаст бар тирагии гувоҳ дигар
هست بر تیرگی گواه دگر
Хез дар партав касе кун ҷо
خیز در پرتو کسی کن جا
Кат ба он тирагӣ кунад бино
کت به آن تیرگی کند بینا