намезанад шайхи мо зи шӯру шағаб
می زند شیخ ما ز شور و شغب
Сиҳаҳи субҳгоҳу ҳаии ҳаии шаб
صیحه صبحگاه و هی هی شب
Ҳизби аврод субҳ ме хонд
حزب اوراد صبح می خواند
Хешро ҳизби ҳақ ҳаме донад
خویش را حزب حق همی داند
Сари пар аз кибру дили пар аз эъҷоб
سر پر از کبر و دل پر از اعجاب
Рӯй дар халқу пушт бар миҳроб
روی در خلق و پشت بر محراب
Саф зада гардиш аз харони гила Эй
صف زده گردش از خران گله ای
Дарфиканда ба шаҳри валвала Эй
درفکنده به شهر ولوله ای
Чист ин шайх зикр ме гуяд
چیست این شیخ ذکر می گوید
Лавси ғифлат ба зикр ме шавед
لوث غفلت به ذکر می شوید
Ногаҳони мардакии давид аз дар
ناگهان مردکی دوید از در
Карда дар гӯши шайху ёрони сар
کرده در گوش شیخ و یاران سر
Ки фалони хоҷа ё амир расед
که فلان خواجه یا امیر رسید
Ҳазрати шайхро муҳибу мурӣд
حضرت شیخ را محب و مرید
Шайху асҳоби з даст шуданд
شیخ و اصحاب ز دست شدند
Аз шароби ғурур маст шуданд
از شراب غرور مست شدند
Зикрро шуд чунон баланди оҳанг
ذکر را شد چنان بلند آهنگ
Ки аз он мардум омаданд ба танг
که از آن مردم آمدند به تنگ
Гашти хушк аз фиғони сақфи шикоф
گشت خشک از فغان سقف شکاف
Зокиронро даруни зи лаб то ноф
ذاکران را درون ز لب تا ناف
Он яке бар даҳон каф оварда
آن یکی بر دهان کف آورده
Вази кафи худ тпончаҳҳо хӯрда
وز کف خود طپانچه ها خورده
Ваон дигар ҷайби хирқа чок зада
وان دگر جیب خرقه چاک زده
Дмбдми оҳ дарднок зада
دمبدم آه دردناک زده
Ваон дигар як баҳоиҳои дурӯғ
وان دگر یک به های های دروغ
Карда оғози гиряҳои дурӯғ
کرده آغاز گریه های دروغ
Гуфта ҳар кас ки дидаи он гиря
گفته هر کس که دیده آن گریه
Ҳзаҳи фаряти балои марят
هذه فریت بلا مریت
Хунакӣ чанд карда худро гарм
خنکی چند کرده خود را گرم
На зи холиқ на аз хилоиқи шарм
نه ز خالق نه از خلایق شرم
Шайх чун зикрро фурӯи орад
شیخ چون ذکر را فرو آرد
Рӯ ба майдон гуфту гӯи орад
رو به میدان گفت و گو آرد
Сухан аз кашф ронаду илҳом
سخن از کشف راند و الهام
Фарқ гуяд миёни ҳолу мақом
فرق گوید میان حال و مقام
Сари таҷреду нуктаи тавҳид
سر تجرید و نکته توحید
Гуяд аммо мшўб бо тақлид
گوید اما مشوب با تقلید
ӯ зи таҳқиқ дам занад аммо
او ز تحقیق دم زند اما
Расм тақлид созадаш расво
رسم تقلید سازدش رسوا