Хоҷаи поки дайни поки нафас

خواجه پاک دین پاک نفس

Рӯҳи аллоҳи рӯҳаи алоқдс

روح الله روحه الاقدس

Гуфт ориф ки дар вафо фард аст

گفت عارف که در وفا فرد است

Кори худ бар нафас банно карда сет

کار خود بر نفس بنا کرده ست

Ҳичгаҳи пеш ва пас наме нигарад

هیچگه پیش و پس نمی نگرد

Нақди худ ҷузи нафас наме шимурд

نقد خود جز نفس نمی شمرد

Мо мзии моту алмؤмли ғайб

ما مضی مات و المؤمل غیب

Нест ҷузи нақди вақташи андари ҷайб

نیست جز نقد وقتش اندر جیب

намекунад аз сари шуъӯру вуқуф

می کند از سر شعور و وقوف

Ҳар нафасро ба ҳақи он масруф

هر نفس را به حق آن مصروف

Шудаи имрӯзу дайу фардояш

شده امروز و دی و فردایش

Нуқта хок гашта мأмўоиш

نقطه خاک گشته مأموایش

Шуғли ҳолаш ситурдааст аз дил

شغل حالش سترده است از دل

Зикри мозӣу фикри мстқбл

ذکر ماضی و فکر مستقبل

Хориҷ аз ихтилофи рӯз ва шаб аст

خارج از اختلاف روز و شب است

Вақтро гоҳи ибну гоҳ об аст

وقت را گاه ابن و گاه آب است

Ин вақтаст агар тасарруфи ҳол

این وقت است اگر تصرف حال

Бошад ӯро муҳаввали аҳвол

باشد او را محول احوال

Варзи қайди тасарруфаш бадар аст

ورز قید تصرفش بدر است

Вақт фарзанд ӯст ӯ падар аст

وقت فرزند اوست او پدر است

Нест ӯ ибни вақт абўолўқт аст

نیست او ابن وقت ابوالوقت است

Вақташи эмини зи всмт ва мқт аст

وقتش ایمن ز وصمت و مقت است

Вақтҳоро ба қудрати мавло

وقت ها را به قدرت مولا

намекунад сарфи афзалу аввалӣ

می کند صرف افضل و اولی