Он дигар нуктаро ки кард адо
آن دگر نکته را که کرد ادا
Шофиӣ аз каломи аҳли ҳудо
شافعی از کلام اهل هدی
Буд он каз худои ъзу ҷл
بود آن کز خدای عز و جل
Исмат омад насиби ту зи азал
عصمت آمد نصیب تو ز ازل
Кончаҳ хоҳад дилати зи худ рое
کانچه خواهد دلت ز خود رایی
Ндиҳандат бар ӯ тавоноӣ
ندهندت بر او توانایی
Исматаст инки нест симу зарат
عصمت است اینکه نیست سیم و زرت
Ки шавад орзӯии шӯру шарат
که شود آرزوی شور و شرت
Мутриби оре ба хона май нӯшӣ
مطرب آری به خانه می نوشی
Шоҳидонро кунӣ ҳам оғӯшӣ
شاهدان را کنی هم آغوشی
Исматаст инки нест дастрасат
عصمت است اینکه نیست دسترست
Ки чу озор кас шавад ҳавасат
که چو آزار کس شود هوست
Баркашӣ теғу хӯн ӯ резӣ
برکشی تیغ و خون او ریزی
Хоку хунаш ба ҳам даромезӣ
خاک و خونش به هم درآمیزی
Исматаст инки соҳиби девон
عصمت است اینکه صاحب دیوان
Нестӣ хуш нишаста дар айвон
نیستی خوش نشسته در ایوان
То кунӣ бар умеди иззату ҷоҳ
تا کنی بر امید عزت و جاه
Олимиро зи дӯди хонаи сиёҳ
عالمی را ز دود خانه سیاه
Исматаст инки ҳамчуи шаҳнаи шаҳр
عصمت است اینکه همچو شحنه شهر
Нест бо ҳар касяти қувваи қаҳр
نیست با هر کسیت قوه قهر
То кунӣ тӯҳмати мусулмонӣ
تا کنی تهمت مسلمانی
Воситонӣ ба зулми товоне
واستانی به ظلم تاوانی
Исматаст инки нестии қозӣ
عصمت است اینکه نیستی قاضی
Ки чу бошӣ зи хоҷаи норозӣ
که چو باشی ز خواجه ناراضی
Молаш аз ҳукм поймол кунӣ
مالش از حکم پایمال کنی
Хӯн ӯ бар касон ҳалол кунӣ
خون او بر کسان حلال کنی
Исматаст инки зи эҳтисоби ту ро
عصمت است اینکه ز احتساب تو را
Нест ҳаззӣ ба ҳеҷ боби ту ро
نیست حظی به هیچ باب تو را
То ба бӯҳтон дар баҳонаи занӣ
تا به بهتان در بهانه زنی
Бигноҳӣ ба тозён ҳзнӣ
بیگناهی به تازیان هزنی
Сад азин исматаст ҳар нафасӣ
صد ازین عصمت است هر نفسی
Ки надорад бидон шуъӯр касе
که ندارد بدان شعور کسی
Гар даҳуми шарҳи он дароз шавад
گر دهم شرح آن دراز شود
Ваҳшати ангези аҳл роз шавад
وحشت انگیز اهل راز شود
Зончаҳ гуфтам дилат гарон накунӣ
زانچه گفتم دلت گران نکنی
Ваҳми таъризи ин ва он накунӣ
وهم تعریض این و آن نکنی
Ман ки айбаст пой то ба серум
من که عیب است پای تا به سرم
Кӣ ба айб касон фитад назарам
کی به عیب کسان فتد نظرم
Худ маро дар миён чаҳ кор ва чаҳ бор
خود مرا در میان چه کار و چه بار
Ғайри ман дигристи коргузор
غیر من دیگریست کارگزار
Ман забон ва ӯ сухан гузоранда
من زبان و او سخن گذارنده
Балки ман хома ва ӯ нигоранда
بلکه من خامه و او نگارنده
Дар ҳақоиқ ба чашми оммаи мубин
در حقایق به چشم عامه مبین
Ҳарфу нақш аз забони хомаи мубин
حرف و نقش از زبان خامه مبین
Хома омад зи дасти ҷунбиши гир
خامه آمد ز دست جنبش گیر
Даст дуруст қудратаст асир
دست درست قدرتست اسیر
Қудрат омад иродаро тобеъ
قدرت آمد اراده را تابع
Ваон иродати з илм шуд воқеъ
وان ارادت ز علم شد واقع
Илми фоизи зи воҳби файёз
علم فایض ز واهب فیاض
Ки мубаррост файзаш аз эъроз
که مبراست فیضش از اعراض
Лекини он илм ихтиёрӣ нест
لیکن آن علم اختیاری نیست
Файзонаши ҷуз изтирорӣ нест
فیضانش جز اضطراری نیست
Илми фоиз чу гашти фатвои даҳ
علم فایض چو گشت فتوی ده
Ки навиштани зи нонавиштан ба
که نوشتن ز نانوشتن به
Тобеъ ӯ шуданд коркунон
تابع او شدند کارکنان
Шуд навишта ба ҳар варақи суханон
شد نوشته به هر ورق سخنان
Сари ин силсила бибин ки куҷост
سر این سلسله ببین که کجاست
Ҷунбиши мобақӣ азон сар хост
جنبش مابقی ازان سر خاست
Сар чу ҷанбед кӣ буд мумкин
سر چو جنبید کی بود ممکن
Ки буд моварои сари сокин
که بود ماورای سر ساکن
Гар туро ин навишта ноед хуш
گر تو را این نوشته ناید خوش
Башикан хомароу дами даракаш
بشکن خامه را و دم درکش
Зонка хомаи дарин навиштани хат
زانکه خامه درین نوشتن خط
Мазҳари феъл котибаст фақат
مظهر فعل کاتب است فقط
Нест амре дигар ба хомаи музоф
نیست امری دگر به خامه مضاف
Айби хома чаҳ мекунӣ зи газоф
عیب خامه چه می کنی ز گزاف
Ҳргаҳ аз чӯб бар саг ояд кӯб
هرگه از چوب بر سگ آید کوب
Бошад аз ҷаҳли саг гузидани чӯб
باشد از جهل سگ گزیدن چوب
Чӯбро дар миёна корӣ нест
چوب را در میانه کاری نیست
Дар кафи чӯб ихтиёрӣ нест
در کف چوب اختیاری نیست
Саг агар низ мекунад дандон
سگ اگر نیز می کند دندان
Инак он чўбзни хушу хандон
اینک آن چوبزن خوش و خندان
Дар кафи қаҳри ҳақи ман он чӯбам
در کف قهر حق من آن چوبم
Ки ба саг сайратон расад кӯбам
که به سگ سیرتان رسد کوبم
Гар касеро буд хаёли нутқ
گر کسی را بود خیال نطق
Дар миён нестам ман онки ҳақ
در میان نیستم من آنک حق