Он яке чуст аз замин бурҷаст

آن یکی چست از زمین برجست

Теғи ҷусту миён ба кин дар баст

تیغ جست و میان به کین در بست

Гуфт шоҳои ғуломи фармонам

گفت شاها غلام فرمانم

Ҳар чаҳ ҳукми ту бандаи онам

هر چه حکم تو بنده آنم

Гар кунам тоъату итоати ту

گر کنم طاعت و اطاعت تو

Бошад он ҳам ба иститоати ту

باشد آن هم به استطاعت تو

Ман худ андари миёнаи ҳеҷ ним

من خود اندر میانه هیچ نیم

Ҷузи дурӯғу баҳонаи ҳеҷ ним

جز دروغ و بهانه هیچ نیم

Олатӣам ба дасти коргузор

آلتی ام به دست کارگزار

Нест дар дасти ман кифояти кор

نیست در دست من کفایت کار

Кор дар дасти кори соз буд

کار در دست کار ساز بود

Нисбати он ба ман муҷоз буд

نسبت آن به من مجاز بود

Кор худ кун ки корсози туе

کار خود کن که کارساز تویی

Маънии орои ин муҷози туе

معنی آرای این مجاز تویی

Гар тавонам диҳӣ тавонам кард

گر توانم دهی توانم کرد

Вари даҳонами шӯй тавонам хӯрд

ور دهانم شوی توانم خورد

Феълам аз даст қудратат ҳаст аст

فعلم از دست قدرتت هست است

Дасти ман остини он даст аст

دست من آستین آن دست است

Даст ҷунбад зи остини оре

دست جنبد ز آستین آری

Лек ноед зи остини корӣ

لیک ناید ز آستین کاری

Пеши он кас ки рост байн бошад

پیش آن کس که راست بین باشد

Феълу ҷунбиш на з остин бошад

فعل و جنبش نه ز آستین باشد

Даст то зи остин на ҷунбон аст

دست تا ز آستین نه جنبان است

Ҷунбиши остин чаҳ имкон аст

جنبش آستین چه امکان است

То ту брномдӣ ба сӯрати ман

تا تو برنامدی به صورت من

Нашуд исботи феълу қудрати ман

نشد اثبات فعل و قدرت من

Айни мумкин чу пеши чашми шуҳуд

عین ممکن چو پیش چشم شهود

Нест фии ҳади зотаи мавҷӯд

نیست فی حد ذاته موجود

Феълаш аз ваии вуҷӯд чун ёбад

فعلش از وی وجود چون یابد

Нест аз нест буд чун ёбад

نیست از نیست بود چون یابد

Ин мисли ёд кун ки соҳиби ҳаш

این مثل یاد کن که صاحب هش

Сабт алърш гуфт сами анқш

ثبت العرش گفت ثم انقش