Шоҳ чун изтироб ӯ ме дид

شاه چون اضطراب او می دید

Зери лаби нарм нарм ме хандид

زیر لب نرم نرم می خندید

Хандае ҳамчуи барқи олами сӯз

خنده ای همچو برق عالم سوز

На чу субҳи дувуми ҷаҳони афрӯз

نه چو صبح دوم جهان افروز

Машав аз лутфи подшоҳи далер

مشو از لطف پادشاه دلیر

Ки буд хандааш чу хандаи шер

که بود خنده اش چو خنده شیر

ӯ ба қасд ту мекунад дандон

او به قصد تو می کند دندان

Тез ва ту май шуморяши хандон

تیز و تو می شماریش خندان

Он дигар як чу ҳукм шоҳ шунид

آن دگر یک چو حکم شاه شنید

Сари тоъати зи ҳукм шоҳ кашид

سر طاعت ز حکم شاه کشید

Гуфт шоҳо чаҳ марди ин корам

گفت شاها چه مرد این کارم

Чаҳ кашии зори зери ин боРом

چه کشی زار زیر این بارم

Оҳӯеам зи умр ношудаи сайр

آهویی ام ز عمر ناشده سیر

Оҳӯеро чаҳ тоби панҷаи шер

آهویی را چه تاب پنجه شیر

Чист ҳикмати туро дарин талбис

چیست حکمت تو را درین تلبیس

Ки шарифӣ шавад фидои хасис

که شریفی شود فدای خسیس

Гар битобам азин ҳикояти рӯ

گر بتابم ازین حکایت رو

Ҳуҷҷати ман басаст лотқлўо

حجت من بس است لاتقلوا

Мондан аз сохт ҳузури ту давр

ماندن از ساخت حضور تو دور

Ба ки рафтан ба пои хеш ба гӯр

به که رفتن به پای خویش به گور

Чаҳ шавад ҳосилами биҷузи ҳурмон

چه شود حاصلم بجز حرمان

Ки диҳии фавқи тоқатами фармон

که دهی فوق طاقتم فرمان

Чун ба мулло итоқ афтод кор

چون به ملا یطاق افتاد کار

Расму роҳи пимбронсти фирор

رسم و راه پیمبرانست فرار

Ину амсоли ин басӣ ме гуфт

این و امثال این بسی می گفت

Шоҳ аз он гуфт ва гӯ наме ошуфт

شاه از آن گفت و گو نمی آشفت

Шева шоҳ нест ошФтн

شیوه شاه نیست آشفتن

Вондри ошуфтагии сиқти гуфтан

واندر آشفتگی سقط گفتن

Шоҳ бояд ки бурдбор буд

شاه باید که بردبار بود

Дар сухани соҳиби виқор буд

در سخن صاحب وقار بود

Ҳар чаҳ дар боби меҳр ва кин гуяд

هر چه در باب مهر و کین گوید

Ҳар бар вифқи ақл ва дайн гуяд

هر بر وفق عقل و دین گوید

эй басо каз лабаши ҷаҳди як ҳарф

ای بسا کز لبش جهد یک حرف

Ки бисӯзад ҳазор ҷони шигарф

که بسوزد هزار جان شگرف