Гуфт бар орифон буд маълум

گفت بر عارفان بود معلوم

Ки шумо ҳокимед ва ману маҳкӯм

که شما حاکمید و من و محکوم

Ҳар чаҳ зоҳири зи зин ва шин шумост

هر چه ظاهر ز زین و شین شماست

Мӯҷиби муқтазоӣ айн шумост

موجب مقتضای عین شماست

Ҳар чаҳ айни шумо тақозо кард

هر چه عین شما تقاضا کرد

Файзи ҷӯади ман он ҳувайдо кард

فیض جود من آن هویدا کرد

Зайд чун бар лисони истеъдод

زید چون بر لسان استعداد

Пеши ҷўдм дар саволи кушод

پیش جودم در سؤال گشاد

Амри таклифи хеши хости нахуст

امر تکلیف خویش خواست نخست

Матлабаш шуд чунонкии хости дуруст

مطلبش شد چنانکه خواست درست

Баъд азон рӯ ба ҷуст ва ҷӯ оварад

بعد ازان رو به جست و جو آورد

Майли феъли мукаллаф ба кард

میل فعل مکلف به کرد

Додмши боз ҳар чаҳ кард талаб

دادمش باز هر چه کرد طلب

Кардамаш муъмини мутӣъи лақаб

کردمش مؤمن مطیع لقب

Кард он иқтизои ҳақиқати Амр

کرد آن اقتضا حقیقت عمرو

Ки мукаллаф шавад ба наҳй ва ба амр

که مکلف شود به نهی و به امر

Чун зи таклифи кор ӯ шуд рост

چون ز تکلیف کار او شد راست

Тарки феъли мукаллаф ба хост

ترک فعل مکلف به خواست

Вақти он чун ба тарк шуд маърӯф

وقت آن چون به ترک شد معروف

Шуд ба исёну саркашии мавсуф

شد به عصیان و سرکشی موصوف

Ҳар чаҳ зоҳири зи ҷумла аъён аст

هر چه ظاهر ز جمله اعیان است

Сар ба сари муқтазоӣ эшон аст

سر به سر مقتضای ایشان است

Ин буд сари онкӣ дар маҳшар

این بود سر آنکه در محشر

Чун шавад ошкори сари қадар

چون شود آشکار سر قدر

Ҳар ки бошад зи аҳли нафасу нафас

هر که باشد ز اهل نفس و نفس

Нафаси худро кунад маломату бас

نفس خود را کند ملامت و بس

Ҳама бар нафаси хештани мўинд

همه بر نفس خویشتن مویند

Ҳама бо нафас хештан гӯйанд

همه با نفس خویشتن گویند

Ҷуз ту наниҳод кас ба роҳи ту Фх

جز تو ننهاد کس به راه تو فخ

Бали идоки аўктоу Фўки нафх

بل یداک اوکتا و فوک نفخ