эй дилу дидаи хоки нълинт

ای دل و دیده خاک نعلینت

Риштаи ҷони шроки нълинт

رشته جان شراک نعلینت

Шуд адими рухам ба хӯни ҷгарӣ

شد ادیم رخم به خون جگری

То чу наълин зери пои сипарӣ

تا چو نعلین زیر پا سپری

Бедилӣ кард дар вафои ту суд

بیدلی کرد در وفای تو سود

Ки чу наълин рух ба пои ту суд

که چو نعلین رخ به پای تو سود

Хоки нълинт ар на дастрас аст

خاک نعلینت ار نه دسترس است

Гардӣ аз наъли мураккаби ту бас аст

گردی از نعل مرکب تو بس است

Дар раҳати хокам аз сари фоқа

در رهت خاکم از سر فاقه

Гуҳи фарси рон бар ону гуҳи ноқа

گه فرس ران بر آن و گه ناقه

Рӯй маҷнӯн бар он замини аввалӣ

روی مجنون بر آن زمین اولی

Ки буд пои ноқаи Лайлӣ

که بود پای ناقه لیلی

эй хуши он сарзамин ки манзил туаст

ای خوش آن سرزمین که منزل توست

ё бар онҷои гузор маҳмил туаст

یا بر آنجا گذار محمل توست

Ҳар куҷо бигузарӣ чу боди баҳор

هر کجا بگذری چو باد بهار

Ндмди ҷузи шамеми машки ттор

ندمد جز شمیم مشک تتار

Арзи бтҳо ки зери пои ту буд

ارض بطحا که زیر پای تو بود

Хоки наълин арши сои ту буд

خاک نعلین عرش سای تو بود

Регаш ояд ба чашми аҳли назар

ریگش آید به چشم اهل نظر

Хуштар аз хирад карда лаълу гуҳар

خوشتر از خرد کرده لعل و گهر

намезанад снгризаҳ равадаш

می زند سنگریزه رودش

Таъна бар баҳр ва дар мнзўдш

طعنه بر بحر و در منضودش

Хоки исрт ки бо гулат омехт

خاک یثرت که با گلت آمیخت

Обрӯии замин равза бирехт

آبروی زمین روضه بریخت

Ҳар гиёҳӣ каз он замини хезад

هر گیاهی کز آن زمین خیزد

Нофа дар ҷайби ёсамини резад

نافه در جیب یاسمین ریزد

Хасу хорӣ ки равед аз дмнш

خس و خاری که روید از دمنش

Нанг ояд зи сӯрӣу саманаш

ننگ آید ز سوری و سمنش

Соҳати равзаи ?ут ки каъба намост

ساحت روضه ات که کعبه نماست

Ҳарами исмат ва ҳарим сафост

حرم عصمت و حریم صفاست

Кӣ буд бо дили зи ғами руста

کی بود با دل ز غم رسته

Ҷомии эҳроми он ҳарами баста

جامی احرام آن حرم بسته

Барда бо чеҳра ғубор олуд

برده با چهره غبار آلود

Сӯии он равзаи шарифи суҷуд

سوی آن روضه شریف سجود

Кӣ буд зи оби чашму хӯни ҷигар

کی بود ز آب چشم و خون جگر

Шастаи рухсораҳо зи гирди сафар

شسته رخساره ها ز گرد سفر

Пеши он боргоҳи нӯронӣ

پیش آن بارگاه نورانی

Суда бар хоки роҳи пешонӣ

سوده بر خاک راه پیشانی

Кӣ буд кӣ миёни минбару қабр

کی بود کی میان منبر و قبر

Карда сад чоки ҷайби хирқаи сабр

کرده صد چاک جیب خرقه صبر

Гирди он манзили биҳишти нишон

گرد آن منزل بهشت نشان

Рафта дар дида сиришк фишон

رفته در دیده سرشک فشان

Кӣ буд каз барои рӯзбеҳӣ

کی بود کز برای روزبهی

Хотири пари умеду дасти тиҳӣ

خاطر پر امید و دست تهی

Рӯ дар он қиблаи гоҳи ҳишмату ноз

رو در آن قبله گاه حشمت و ناز

Пеши синаи ниҳодаи дасти ниёз

پیش سینه نهاده دست نیاز

Дмбдм дар маънӣии суфта

دمبدم در معنیی سفته

Холӣ аз лоф ва даъвӣӣ гуфта

خالی از لاف و دعویی گفته

ё набии аллоҳи ассаломи алейк

یا نبی الله السلام علیک

Анмои алФўзу алФлоҳи лдик

انما الفوز و الفلاح لدیک

Ба саломи омадам ҷавобам бидиҳ

به سلام آمدم جوابم بده

Марҳамӣ бар дили харобам на

مرهمی بر دل خرابم نه

Бас буд ҷоҳу эҳтироми маро

بس بود جاه و احترام مرا

Як алейк аз ту сад саломи маро

یک علیک از تو صد سلام مرا

Хоҳам аз шавқи дстбўси ту мард

خواهم از شوق دستبوس تو مرد

Даст берун кун аз ямонии барад

دست بیرون کن از یمانی برد

Меҳр рӯй ту ҳуши барад аз ман

مهر روی تو هوش برد از من

Бинмо рӯй худ зи баради Яман

بنما روی خود ز برد یمن

Чун туе дидаи вар ба боғи балоғ

چون تویی دیده ور به باغ بلاغ

Ҳамчуи наргиси зи серумаи мо зоғ

همچو نرگس ز سرمه ما زاغ

Сӯем афкани зи марҳамати назарӣ

سویم افکن ز مرحمت نظری

Боз кун бар рухами зи лутфи дарӣ

باز کن بر رخم ز لطف دری

Меҳр бигушо зи ҳуққаи ёқӯт

مهر بگشا ز حقه یاقوت

Рӯҳро коми бахшу дилро қӯт

روح را کام بخش و دل را قوت

Зории ман шинав такаллум кун

زاری من شنو تکلم کن

Гиряи ман нигар табассум кун

گریه من نگر تبسم کن

Талх шуд коми ман зи бахти нижанд

تلخ شد کام من ز بخت نژند

Сози ширини зи лаъл шукр ханд

ساز شیرین ز لعل شکر خند

Лаб биҷунбон паии шафоати ман

لب بجنبان پی شفاعت من

Мангар дар гуноҳу тоъати ман

منگر در گناه و طاعت من

Гар нарафтам тариқи суннати ту

گر نرفتم طریق سنت تو

Ҳастам аз осӣони уммати ту

هستم از عاصیان امت تو

Мондаам зери бори исёни паст

مانده ام زیر بار عصیان پست

Уфтам аз пой агар нагирӣ даст

افتم از پای اگر نگیری دست

Раҳм кун бар ману фақирии ман

رحم کن بر من و فقیری من

Дасти даҳ баҳри дастгирии ман

دست ده بهر دستگیری من

Худ ба дасти ту кӣ расад дастам

خود به دست تو کی رسد دستم

ӣнқадари бас ки дар раҳати пастам

اینقدر بس که در رهت پستم

Паст бӯдан ба роҳи ту хуштар

پست بودن به راه تو خوشتر

Каз баландӣ ба арш судани сар

کز بلندی به عرش سودن سر

Арш чун хок шуд ба роҳи ту паст

عرش چون خاک شد به راه تو پست

То раседаш ба поибўси ту даст

تا رسیدش به پایبوس تو دست

Файзи ҷонҳо зи ҷони поки ту бод

فیض جانها ز جان پاک تو باد

Аршу модӯни арши хоки ту бод

عرش و مادون عرش خاک تو باد