Одамиро ҳамеша муътақид аст

آدمی را همیشه معتقد است

Ки магари офарӣдаи баҳр худ аст

که مگر آفریده بهر خود است

Ҳар чаҳ ӯро фитад муносиби ҳол

هر چه او را فتد مناسب حال

Донадаш аз қабили хайру камол

داندش از قبیل خیر و کمال

Вончаҳи пндордши мунофии он

وانچه پنداردش منافی آن

Дорадаш аз мақулаи нуқсон

داردش از مقوله نقصان

Лекини ин эътиқод айн хатост

لیکن این اعتقاد عین خطاست

Зонка ӯ офарӣда баҳр худост

زانکه او آفریده بهر خداست

Ҳақи пай ҳар чаҳ офарид ӯ ро

حق پی هر چه آفرید او را

Нест имкон бар он мазид ӯ ро

نیست امکان بر آن مزید او را

Дар ҳақиқати камол ӯ онаст

در حقیقت کمال او آنست

Каз вуҷӯдаш мурод яздонаст

کز وجودش مراد یزدانست

Ҳақ нахоҳад з ҳастӣ ашё

حق نخواهد ز هستی اشیا

Ҷузи зуҳӯри сифот ё асмо

جز ظهور صفات یا اسما

Ҳар чаҳ дар арса ҷаҳон пайдост

هر چه در عرصه جهان پیداست

Ҳадафи ҳукми исмӣ аз асмост

هدف حکم اسمی از اسماست

Гар набошад вуҷӯд ӯ болФрз

گر نباشد وجود او بالفرض

Ҳукми он исм кӣ пазиради арз

حکم آن اسم کی پذیرد عرض

Влҳзо расӯл кард хитоб

ولهذا رسول کرد خطاب

Пеши азин бо муошири асҳоб

پیش ازین با معاشر اصحاب

Гуфт агар ноед аз шумо амалӣ

گفت اگر ناید از شما عملی

Ки дар он бошад аз гунаҳи халалӣ

که در آن باشد از گنه خللی

Офаринади худои хтокишон

آفریند خدا خطاکیشان

Ки гуноҳ ояду хатои зишон

که گناه آید و خطا زیشان

То кунанд аз гуноҳи истиғфор

تا کنند از گناه استغفار

Ҳукми ғаффорро кунанд изҳор

حکم غفار را کنند اظهار