Солҳо шуд ки рӯй дар девор

سالها شد که روی در دیوار

Дил барорам ба гирди шаҳру диёр

دل برآرم به گرد شهر و دیار

То биёями нишони одаме

تا بیایم نشان آدمیی

Коед аз ваии насими муҳарраме

کاید از وی نسیم محرمیی

Биравам хоки пой ӯ бошам

بروم خاک پای او باشم

Нақди ҷони зери пой ӯ пошам

نقد جان زیر پای او پاشم

Як замон икзбон шавам бо ӯ

یک زمان یکزبان شوم با او

Ду бигӯям ду бишинавам бо ӯ

دو بگویم دو بشنوم با او

Чашм бошам чу маҷлис ороед

چشم باشم چو مجلس آراید

Гӯш бошам чу нукта фармоед

گوش باشم چو نکته فرماید

Диданаш аз худо диҳад ёдам

دیدنش از خدا دهد یادم

Кунад аз дидан худ озодам

کند از دیدن خود آزادم

Суханашро чу ҷо кунам дар гӯш

سخنش را چو جا کنم در گوش

Созадам аз суханварии хомӯш

سازدم از سخنوری خاموش

Ваа казин каси нишона пайдо нест

وه کزین کس نشانه پیدا نیست

Асарӣ дар замона қатъан нест

اثری در زمانه قطعا نیست

Вар касеро барам гумон ки вай аст

ور کسی را برم گمان که وی است

Чун шавад зоҳири ончунон ки вай аст

چون شود ظاهر آنچنان که وی است

Ёбмши мъҷбӣ ба худ мағрур

یابمش معجبی به خود مغرور

Тавраш аз аҳли дайну дониши давр

طورش از اهل دین و دانش دور

На азин кор дар дилаши дардӣ

نه ازین کار در دلش دردی

На азин роҳ бар Рахши гардӣ

نه ازین راه بر رخش گردی

На зи илму дростши хабарӣ

نه ز علم و دراستش خبری

На зи сари виросаташи асарӣ

نه ز سر وراثتش اثری

Сухан ӯ ба ғайри даъвии не

سخن او به غیر دعوی نی

Ҳамаи даъвӣ ва ҳеҷ маънии не

همه دعوی و هیچ معنی نی

Кор ӯ рӯзу шаби хилофи ҳаво

کار او روز و شب خلاف هوا

Вирд ӯ субҳу шоми нафии сўо

ورد او صبح و شام نفی سوا

Он ҳаворо кунад хилоф вале

آن هوا را کند خلاف ولی

Ки буд ишқи ҳазрати мавло

که بود عشق حضرت مولی

Ваон сўоро кунад ба нафии зи ҷон

وان سوا را کند به نفی ز جان

Ки буд ғайр ӯ на ғайри худоӣ

که بود غیر او نه غیر خدای

Толибонро шавад ба тавбаи далел

طالبان را شود به توبه دلیل

Бинмоед ба сӯии зуҳди сиблат

بنماید به سوی زهد سبیل

Тавба аз омадан ба хона ӯ

توبه از آمدن به خانه او

Зуҳд аз хон лўлёнаҳ ӯ

زهد از خوان لولیانه او

Чун паии гуфтугӯ наад маҷлис

چون پی گفتگو نهد مجلس

То шавад мояи бахш ҳар муфлис

تا شود مایه بخش هر مفلس

Ба яке лаҳза созадаш рӯзӣ

به یکی لحظه سازدش روزی

Мояи ғайбати шбонрўзӣ

مایه غیبت شبانروزی

Раҳнамо нест он ки роҳзан аст

رهنما نیست آن که راهزن است

Бар сари роҳи халқ чоҳ кун аст

بر سر راه خلق چاه کن است

Чун шавад гум ба сӯии ҳақи раҳи азу

چون شود گم به سوی حق ره ازو

Ҳаст шайтони наузи биллоҳи азу

هست شیطان نعوذ بالله ازو

Гар касеро буд шикебе

گر کسی را بود شکیبایی

Вақт танҳоӣасту яктое

وقت تنهایی است و یکتایی

Хона дар кӯии инзиво кардан

خانه در کوی انزوا کردن

Рӯ ба девори азлат овардан

رو به دیوار عزلت آوردن

Дил ба якбора дар худо бастан

دل به یکباره در خدا بستن

Хотир аз фикри халқи бгсстн

خاطر از فکر خلق بگسستن

Бар дар дили нишастан аз паии пос

بر در دل نشستن از پی پاس

То ба беҳуда нагзарад анфос

تا به بیهوده نگذرد انفاس

Вари зи ғавғои нафаси аммора

ور ز غوغای نفس اماره

Аз ҷлисӣ набошадат чора

از جلیسی نباشدت چاره

Шӯи аниси китобҳои нафис

شو انیس کتابهای نفیس

Анҳо фӣ алзмон хайри ҷлис

انها فی الزمان خیر جلیس

Мусҳафии ҷӯии равшану хоно

مصحفی جوی روشن و خوانا

Рост чун табъи мардуми доно

راست چون طبع مردم دانا

Вази ҳадиси саҳеҳи Мустафавӣ

وز حدیث صحیح مصطفوی

Ношӣ аз халқу сирати набавӣ

ناشی از خلق و سیرت نبوی

Нусхае чун бухорӣу мусаллам

نسخه ای چون بخاری و مسلم

Ки зи суқму илал буд солим

که ز سقم و علل بود سالم

Вази тафосири ончӣ машҳур аст

وز تفاسیر آنچه مشهور است

Ки зи таҳрифи мбтдъ давр аст

که ز تحریف مبتدع دور است

Вази усӯлу фурӯъи шаръи ҳудо

وز اصول و فروع شرع هدی

Ончии алиқи намояду аввалӣ

آنچه الیق نماید و اولی

Вази фунуни адаб чу наҳв ва чу сарф

وز فنون ادب چو نحو و چو صرف

Ончӣ бошад дар он улӯми шигарф

آنچه باشد در آن علوم شگرف

Вази рисолоти аҳли кашфу шуҳуд

وز رسالات اهل کشف و شهود

Вази мақолоти аҳли завқу вуҷӯд

وز مقالات اهل ذوق و وجود

Ончӣ бошад ба ақлу фаҳми қариб

آنچه باشد به عقل و فهم قریب

Ки шавад мнкшФ ба фикри лбиб

که شود منکشف به فکر لبیب

Вази дўоўини шоирони фасеҳ

وز دواوین شاعران فصیح

Вази мақулоти нозимони малеҳ

وز مقولات ناظمان ملیح

Ончӣ қабзат кунад ба басти бадал

آنچه قبضت کند به بسط بدل

Чаҳ қасоид чаҳ маснавӣ чаҳ ғазал

چه قصاید چه مثنوی چه غزل

Чун туро ҷамъ гардад ин асбоб

چون تو را جمع گردد این اسباب

Рӯй дили зи ихтилот халқ битоб

روی دل ز اختلاط خلق بتاب

Гӯшае гиру гӯш бо худ дор

گوشه ای گیر و گوش با خود دار

Дидаи ақлу ҳуш бо худ дор

دیده عقل و هوش با خود دار

Бигузар аз нафасу соҳиб дил бош

بگذر از نفس و صاحب دل باش

Ҳасб алимкон муроқиб дил бош

حسب الامکان مراقب دل باش

Аз калому ҳадиси ғайриҳумо

از کلام و حدیث غیرهما

Баҳраи вақт худ бигир аммо

بهره وقت خود بگیر اما

На чунон кон ба ғифлати анҷомад

نه چنان کان به غفلت انجامد

Дил ба ғайри худои оромад

دل به غیر خدای آرامد

Нест монанди умрро мапаснд

نیست مانند عمر را مپسند

Сарфи он ҷуз ба ёр бе монанд

صرف آن جز به یار بی مانند

Сарфа дар сарф умр кун ҳирфа

صرفه در صرف عمر کن حرفه

Ки зи кӯшиши фузун буд сарфа

که ز کوشش فزون بود صرفه