Шаб чу наздик шуд ба вақти саҳар
شب چو نزدیک شد به وقت سحر
Ҳабашии баради сӯии болини сар
حبشی برد سوی بالین سر
Чашми ҳиси басти азин ҷаҳони хароб
چشم حس بست ازین جهان خراب
Дод нақди хирад ба ғорати хоб
داد نقد خرد به غارت خواب
Дояи онро чу дид чобуку чуст
دایه آن را چو دید چابک و چست
Бози барадаш ба хобгоҳи нахуст
باز بردش به خوابگاه نخست
Бихўд афтод то баландии чошт
بیخود افتاد تا بلندی چاشت
Чоштгоҳи баланди сари бардошт
چاشتگاه بلند سر برداشت
Чашм молида ва ҳар тараф гардид
چشم مالید و هر طرف گردید
Зончаҳи шаби дида буд ҳеҷ надид
زانچه شب دیده بود هیچ ندید
Дид азон манзил чу алӣин
دید ازان منزل چو علیین
Рахти худ дар нишемани сҷин
رخت خود در نشیمن سجین
На азон ҳамдамони шаби хабарӣ
نه ازان همدمان شب خبری
На азон шодӣу тараби асарӣ
نه ازان شادی و طرب اثری
На азон офтоби ҷоҳу ҷамол
نه ازان آفتاب جاه و جمال
Ҳеҷ чизаш ба дасти ғайри хаёл
هیچ چیزش به دست غیر خیال
Раҳ ба мақсӯди худ зи перу ҷавон
ره به مقصود خود ز پیر و جوان
Ҷуст чндонкаҳ дошт тоб ва тавон
جست چندانکه داشت تاب و توان
Ношуда бар муроди худ фирӯз
ناشده بر مراد خود فیروز
Мотамӣ дар гирифт олами сӯз
ماتمی در گرفت عالم سوز
Дӯстии ҳоли вай чу онсон дид
دوستی حال وی چو آنسان دید
Мӯҷиб ончӣ дид азу пурсед
موجب آنچه دید ازو پرسید
Гуфт баси ҳол мушкилӣ дорам
گفت بس حال مشکلی دارم
Ғарқа гашта ба хӯн дилӣ дорам
غرقه گشته به خون دلی دارم
Зад раҳи ман ба ишва ногоҳе
زد ره من به عشوه ناگاهی
Дилпазирӣ ба ҳасану дилхоҳӣ
دلپذیری به حسن و دلخواهی
Беназирӣ ки шуд забони мақол
بی نظیری که شد زبان مقال
Ақлро дар сифоти ҳасанаши лол
عقل را در صفات حسنش لال
Гар касе наъту ном ӯ пурсед
گر کسی نعت و نام او پرسید
ё маҳал ё мақом ӯ пурсед
یا محل یا مقام او پرسید
Вар бигӯед куҷост хона ӯ
ور بگوید کجاست خانه او
Хона кист ошиёна ӯ
خانه کیست آشیانه او
Муваллидаш хлхаст ё Фархор
مولدش خلخ است یا فرخار
Масканаш таббатаст ё тотор
مسکنش تبت است یا تاتار
Шоҳи иқлӣму моҳ кишвар кист
شاه اقلیم و ماه کشور کیست
Хасми ҷонсӯзу ёр ғмхўр кист
خصم جانسوز و یار غمخور کیست
Чашм ӯ серумаи ноки афтодаи сет
چشم او سرمه ناک افتاده ست
ё худ аз серумаи поки афтодаи сет
یا خود از سرمه پاک افتاده ست
Нахли қадаш ки сунъи ҳақи бастаи сет
نخل قدش که صنع حق بسته ست
Муътадил ё баланд ё паст аст
معتدل یا بلند یا پست است
Гесуяш чун каманд тофта анд
گیسویش چون کمند تافته اند
ё паии дому банд бофта анд
یا پی دام و بند بافته اند
Рахш аз нақши холу хати содаи сет
رخش از نقش خال و خط ساده ست
ё худ он зеб дигараш дода сет
یا خود آن زیب دیگرش داده ست
Лаълаш омад ҳаёти ташнаи лабон
لعلش آمد حیات تشنه لبان
ё ҳалоки муроди дили талабон
یا هلاک مراد دل طلبان
Абрӯӣ ӯ ки дар ҷаҳон тоқ аст
ابروی او که در جهان طاق است
Қиблаи ошиқон муштоқ аст
قبله عاشقان مشتاق است
Шуд зи пиўстгиши пайваста
شد ز پیوستگیش پیوسته
Бар ҷаҳони роҳи офияти баста
بر جهان راه عافیت بسته
ё кушодаи сету рахнаи гоҳи бало
یا گشاده ست و رخنه گاه بلا
Боз карда ба рӯй аҳли вло
باز کرده به روی اهل ولا
Аз даҳон ва майонаш ҳеҷ нишон
از دهان و میانش هیچ نشان
Ҳеҷ кас ёфт ошкору ниҳон
هیچ کس یافت آشکار و نهان
ё худ он сари махфии мармуз
یا خود آن سر مخفی مرموز
Ҳаст мастури сари ғайб ҳануз
هست مستور سر غیب هنوز
Ҳар чаҳ зини нуктаҳо хаёл кунанд
هر چه زین نکته ها خیال کنند
Вази ман хастаи дил савол кунанд
وز من خسته دل سؤال کنند
Ҷуз хамӯшӣ ҷавоб дигар нест
جز خموشی جواب دیگر نیست
Ҷуз надонам сухан муяссар нест
جز ندانم سخن میسر نیست
Зонка ман дар ҷамоли он дилбар
زانکه من در جمال آن دلبر
Маънӣӣ дидаам буруни зи сувар
معنیی دیده ام برون ز صور
Гарчи он маънии зи сӯрати фард
گرچه آن معنی ز صورت فرد
Дар либоси сувар таҷаллӣ кард
در لباس صور تجلی کرد
Нури он барқи парда сӯз афрӯхт
نور آن برق پرده سوز افروخت
Сар ба сари пардаҳои сӯрати сӯхт
سر به سر پرده های صورت سوخت
Маҳви маънӣу фориғ аз суварам
محو معنی و فارغ از صورم
Нест аз ҷилваи сувари хабарам
نیست از جلوه صور خبرم
Пеш ман нест рухи зи хати мумтоз
پیش من نیست رخ ز خط ممتاز
Зулф ӯ ронмӣ шиносам боз
زلف او رانمی شناسم باز
Гар кашад чашм ӯ ба теғи ситам
گر کشد چشم او به تیغ ستم
Вар диҳад лаъл ӯ навиди карам
ور دهد لعل او نوید کرم
Ҳар ду дар завқи ман буд яксон
هر دو در ذوق من بود یکسان
Нест ин мушкили он дигар осон
نیست این مشکل آن دگر آسان
Дأб ман нест ҷузи муҳаббати зот
دأب من نیست جز محبت ذات
Зот бар ман зада сети раҳ на сифот
ذات بر من زده ست ره نه صفات
Ман сифати баҳр зот ме хоҳам
من صفت بهر ذات می خواهم
Наз барои сифот май коҳам
نز برای صفات می کاهم
Чун зи дили барқ ишқ шуд ломъ
چون ز دل برق عشق شد لامع
Зот матбӯъ шуд сифати тобеъ
ذات متبوع شد صفت تابع
Ман сифати баҳр зот дорам дӯст
من صفت بهر ذات دارم دوست
На ки дар ишқи зот тобеъ ӯст
نه که در عشق ذات تابع اوست
Чун кунӣ майли зоти баҳри сифот
چون کنی میل ذات بهر صفات
Ҳаст маъшӯқи ту сифот на зот
هست معشوق تو صفات نه ذات
Ҳар сифати каши ту ошиқӣ ба мисл
هر صفت کش تو عاشقی به مثل
Чун шавад бо нақизи худ мубаддил
چون شود با نقیض خود مبدل
Ишқи ту низ рӯ наад ба завол
عشق تو نیز رو نهد به زوال
Балки гирад ба нафрати астбдол
بلکه گیرد به نفرت استبدال